Alle inzendingen over rol en realiteit

Wie werd onlangs niet boos bij Pretty Woman de romantische kassafilm uit 1990. Niet op Richard Gere(Edward Lewis) of Julia Roberts (Vivian) . Die zijn wat zoetig voorspelbaar maar daar staat veel tegenover. Nee ik bedoel Philip Stuckey, Lewis advocaat die uitgesproken haantjesgedrag vertoont als cliënt Lewis uit de harde zakenpas gaat lopen. Stuckey…

Mijn grote man. Het feest is zijn toneel. Op brede voeten staat hij voor de wereld te zien. Besneeuwt de nacht met rook, zweet zich uit, zetelt wijdbeens en viert zijn geslacht. Thuis het tweede bedrijf. Het lijf moet hard gedoucht, alcohol gewassen afgewerkt. Al het water verdrinkt in hem. Grote woorden galmen langs het open gordijn. Ik…

Pieter Omtzigt had ooit een prachtige rol als de luis in de pels van het parlement. Hij speelde die rol zo goed dat mensen hem, met de beste bedoelingen, in een nog grotere rol begonnen te duwen. Dat je dan die verantwoordelijkheid neemt snap ik.…

Midden in de kamer. Ik kijk om me heen. Aan de linker muur hangt een klok, de tijd tikt weg. Aan de rechter muur hangt een schilderij. Het laat de polder zien uit een ver verleden. De koeien liggen in de wei, het water stroomt kalmpjes voort. Voor me is een raam. De auto's razen voorbij, de tram komt langs, mensen haasten zich om op…

Lift schiet omhoog bijna sneller dan ik nog volgen kan liefst ver weg die knijpende bijtende dimensie die fantasie ondermijnt gevoelens weg werpt als weerloos waardeloos slaap ik met de pen nog in de rechterhand probeer alle dromen feilloos te noteren en af te rekenen met de realiteit…

Ik wil nu schrijven over niet te begrijpen dingen. Liefst praten en schrijven we over begrijpbare dingen. Wat kan ik nu nog schrijven? Het is stil. Begrijp ik mezelf wel? Ik durf niet eens te zeggen dat ik mezelf begrijp. De toekomst lijkt een onbeschreven blad. Vandaag lijkt echter op gisteren. Dit jaar heeft veel weg van voorgaande jaren…

Realiteit, maak er een eind aan, 't voelt niet goed.…

Is het echt? Tree voor tree Ik ga met haar mee Een emotioneel gevecht Ik ga zo slecht Tranen als zee Nee! Is het echt? Een steeg Een wagen Ik zweeg Wij zagen Het is leeg Het duurde dagen……

Ik droomde dat ik wakker was de slaap maar niet kon vatten Toch was mijn geest niet overstuur liep ik niet uit de pas was ik mij niet met vrienden gaan bezatten Het gekke was dat het allemaal zo realistisch was zo echt en zo natuurlijk dat ik daarover flink de pest in kreeg omdat ik het niet kon bevatten Gelaten onderging ik dat gevoel…

De kinderen in de buurt hadden het al snel in de gaten, ik heb geen grip op de bal met mijn voeten en daarom verdedig je als doelman de garagedeur van de buren. Bordjetik, een tennisbal tergt diezelfde buren tot op het bot, wij speelden een spel, 1-hoog besefte niet dat wij heen en weer moesten rennen om veilig te kunnen zijn. En dan ben je ineens…

De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

levend zijn we laag gevallen; vermoeid door het klimmen en de ontgoocheling van de kale top zorgen voor diepe drang naar vaste grond....realiteit..…

Laten we niet terug denken aan gisteren, laten we niet dromen over morgen. Laten we gewoon eerst afmaken waar we vandaag aan zijn begonnen.…

De onenigheid gaat over het volgende: Mijn partner, wil dat de rol met de losse flap naar voren wordt op gehangen en ik hang hem liever op, met het losse eind naar de achterzijde, de muurzijde zal ik maar zeggen. Mijn partner vindt, dat met het losse eind van de rol naar voren de bereikbaarheid groter is.…

struikje blijft steken Misschien wachtend op een antwoord, misschien uit angst om verder te gaan Wel iemand met een duidelijke missie Maar het pad er naartoe is onduidelijk Ik ben een krijger die na elke overwinning zichzelf verliest Ik ben een muzikant die speelt tot het einde, maar dan ook tot het bittere einde De grens tussen dromen en realiteit…

Gisteren beleefden we in de realiteit, morgen beleven we in de realiteit. Er zijn geen andere mogelijkheden dan de realiteit. De inspanningen om de realiteit juist te zien zijn meer dan gerechtvaardigd. Een juist beeld van de realiteit maakt het verleden minder pijnlijk en de toekomst minder bedreigend. De realiteit is vandaag.…

Aangezien ieder mens meer dan 700 verschillende eiwitten bezit welke betrokken zijn bij afbraak, is zijn vernielzucht misschien wat makkelijker te verklaren.…

Het leven is een spel, maar loop maar niet te snel Aan haasten is geen nood, immers, de winnaar wacht de dood.…

Een vergrootglas of een sigaret, het behoeft nog niet veel meer. ' T is genoeg voor d'eerste aanzet, met dit vrij willige brandweer.…

's morgens vroeg de pen ter hand genomen vertrokken zij naar hun prive-vertrekken. opdracht: een recordverhaal verwekken; met het hersenspinsel terug te komen. op het eindresultaat echter wel één smet: geen van de verhalen bleek een speedsonnet. BERLIJN - In Duitsland is woensdag in tien uur een boek geschreven, gedrukt en te koop aangeboden…

Gewoonlijk zitten ze ook anders vast, die balkonnen aan appartementen. Hopen maar, dat in de fundamenten, wel alles is gemeten en gepast. Kunnen wij dit jaar nog wel van de zon, genieten op ons zwevende balkon?…

toneel we verwachten elkaar passen precies negatief in het rolletje toekomstige foto’s jij speelt de rol die ik wil in mijn leven jouw regie maakt mij figurant in het spel moeilijk om samen te spelen rollen te delen in decors van elkaar op het podium een paar figureren we wel in het toneelstuk van morgen of is de rol…

Toch is het een trieste realiteit dat meer dan 1 miljoen mensen in ons land onder de armoedegrens leven, waaronder 280.000 kinderen, zo melden vandaag diverse media. Ik laat vooral de aantallen kinderen even tot mij doordringen.…

Je voelt je onbegrepen, niet door het gebrek aan status, maar doordat de ware communicatie jou ontglipt omdat het alsmaar lijkt of mensen rollen spelen, en niets begrijpen van de rol die voor jou is weggelegd.…

Daarom zal een droom in je realiteit je kracht geven. Zolang je ervoor zorgt dat je droom je realiteit niet verandert in een illusionaire wereld. Een illusie is namelijk een droom die je niet droomt. Maar een diepe innerlijke wens naar een realiteit die je wenst maar waar je in verdwaald raakt..…

Jij die hier naast mij ligt, ik hoor je adem niet, in de schaduw tussen stadlicht en nachtlicht, arm om je hoofd, zo stil en ver verwijderd. Waak je of slaap je nu, denk je of droom je? Ik werd wakker vannacht als gestreeld door je hand, op mijn voorhoofd gelegd, mijn denken geregeld, mijn angstige zorgen gesust en verminderd. Heeft een droom…

In een opwelling van creativiteit Boetseer ik een realiteit Een duister, donker continent Waar iedereen me als een god erkent Drijvend op een heet lavaspoor Zwemmend tussen scholen witte haaien Rennend tussen horden tijgers Scherpe zee-egels aaiend Een zwart land, zonder zon, zonder maan Een land zonder vreugde, zonder vrede Geen hoop, veel…

Is het misschien nieuwsgierigheid het ademloze snakken naar de kick die me bijna verstikt op weg naar de overkant als een koorddanser tussen hemel en aarde die zich opwindt over de hoeveelheid lucht die hem langs alle zijden omringt de proporties van de realiteit verdringt zijn veren met honing ingesmeerd een sprong in het duister waagt…

de zon gaat onder in ademloze stilte van roze snaren…

Als ik de tijd kon terug schoppen naar waar hij hoort, naar de plek van voor haar dood, echt schoppen, echt van, godverdomme fuck off, en mijn verbeelde realiteit was de enige echte realiteit, dan kon ik haar opnieuw vertellen dat de pianist net zo tegen mijn hondje praat.…