Alle inzendingen over schedel

3 Dan duikt er een verzwegen minnaar op Die schandelijk laat uitlekken Aan een gretige reporter Hoe hij haar bronzen schedel -Met rode kraaloogjes bezet- Kuste Hoe hij haar brede tepelhoven Likte Hoe zij steels, giechelend de kapel uitsloop Langs een valluik onder het altaar Een geheime gang naar het koren 4 Moeder Overste zit al op…

5 Als het aan de minnaar lag Was het getouwtrek lang niet over Dus schetst hij haar grillig pad Bekladt het blank Vertelt over haar afkomst Het bastaardkind in een vondelingenschuif Over haar gevaarlijke tong Over het roetspoor, de rookpluim De doffe echo na haar wuivende hand In de kier van een deur die dichtwaait 6 Sinds gisteren zwijgen…

Onder de hazelaar Vond ik vandaag zomaar Tussen verdorde blaren En takjes die eens twijgen waren Een schedeltje. Misschien als prooi hierheen gebracht Misschien hier op zijn dood gewacht Te groot om muis of rat te zijn Te klein om van een kat te zijn. Een wezeltje? Of anderzijds, het was al dagen Dat wij het diertje niet meer zagen Dat…

'Die schedel heeft hem krankzinnig gemaakt!', fluistert hij.…

Cantilene Ambrosia, wat vloeit mij aan? uw schedelveld is koeler maan en alle appels blozen de klankgazelle die ik vond hoe zoete zoele kindermond van zeeschuim en van rozen o muze in het morgenlicht o minnares en slank gedicht er is een god verscholen violen vlagen op het mos elysium, de vlinders los en duizendjarig dolen…

Zij hebben mos en huislook op hun schedels. Iets onnavolgbaar droefs en ook iets edels spreekt mee uit de afwezigheid van huid. Hun blikken missen iets, waar wij van wisten. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit het werk van Max de Jong (1917-1951)…

Er zouden dertien van die schedels op aarde aanwezig zijn. Eenmaal herenigd zouden ze hun kennis met de mensheid willen delen. Vele mensen voelen de kracht van de kristallen schedels en mediteren via de schedels met onbekende entiteiten. Volgens archeologisch conservator Frank Dorland zou de schedel tussen de 1000 en 12.000 jaren oud zijn.…

De 1,8 miljoen jaar oude schedel uit Georgië was de eerste asielzoeker uit Afrika. Vanwege zijn herseninhoud zakte hij echter voor het inburgeringsexamen. Op advies van zijn onderbewustzijn trok hij zich daarna terug onder de kerk, waar hij uiteindelijk aan eenzaamheid en verdriet stierf. Engelen weenden over zijn graf.…

Een grijze massa schept de mooiste bloementuin binnen mijn schedel.…

Zoals ik al aangaf, dacht men lange tijd dat de schedel van Sint Ingrid van Skänninge in de abdij Maria Toevlucht in Uden was beland, maar na een DNA-onderzoek van de schedel(s) in de Vadstena Abdij blijkt daar jouw schedel niet te zijn, dus denkt men dat jouw schedel in de abdij Maria Toevlucht is.…

Ik zal je adem verbergen in mijn longen je ogen verduisteren je denken tot stilstand brengen en dan luisteren aan de rand van je schedel naar de echo van de dood.…

De schedel, en daarna het temperament: de twee hardste delen van het lichaam.…

'n gevoelige beul in Veenhoven die 'n pater de schedel moest kloven zei: ' Meneer kijk maar nie want ik tel zo tot drie en dan moet u er echt aan geloven'…

Op de schedel het haar, dat golft en glanst, dat kortgeknipt is en mij nog altijd tot sieraad dient. Het lichaam; mijn vrouwenlichaam, is me dierbaar; ik was het, ik verfris het, het draagt mij en vervult zijn diensten tot aan het onheilspellende tijdstip van de ouderdom dat aangebroken is.....…

in de stroming van mijn geest drijven kromgetrokken rijmen geel verkleurde woorden zinnen die verslijmen aan de wanden van mijn schedel plakken stroperig mijn gedachten ... ... ik ben er even tussenuit u moet een tijdje niets verwachten…

Maar als het om charisma gaat maakt Hans met kaalgeschoren schedel veel meer kans.…

Het hoofd, een benen doos waarin wat wij zien als het hoogste, kroon op de schepping: hersens het uitgespogen kauwsel van de goden, de schedel kwispedoor, waarin een grijze kauwgom of stinkende pruim ------------------------------------------------ Uit: Van cadmium lekken de bossen, 2002…

Die krachtig klonken In jouw wereld Total Pim zoals hij was Pim Die zwarte 6 mei Jouw bloed vloeit Je lichaam valt neer Zomaar op straat In je grijze maatpak Pim Ik zie je liggen Bloed op je kale schedel Je ligt daar zo stil Waarom jij Pim Was het de jaloezie?…

Ik nam de schedel op en bekeek hem met een gevoel van eerbied en ook van dankbaarheid. Met eerbied omdat 'de boer' mijn grootmoeder niet klein heeft gekregen. Door haar besef van eigenwaarde.…

Alle nieuwerwetse namen Van genieën, nieuwe en oude, Kwamen in die schedel samen. Iedre grote geest vertrouwde - Schijnt het - hem zijn diepste gronden En hij ijlt die te verkonden Met een mond als duizend monden. Hoe hij heet? Ik zeg u node Hoe hij heet. Zijn naam is Mode.…

Strak staar ik naar de muur waarvoor ik zit, een joint laat me al snel hallucineren, terwijl mijn schedel lijkt te exploderen bedenk ik: wow, dít is pas goeie shit ! Want kosmisch haast verruimt mijn blik, mijn brein, vóór mij zie ik opeens het hele plein.…

schreiend naast lijken en gebeente leg ik woorden in de kast blaas het stof uit zinnen van verhalen en gebeden de echo raapt een holle schaduw in de hoeken van de kamer schraapt verbleekte maar nog nooit begraven schedels vingers verstijven gegil verstomt geschreven is de onvoltooide grafrede…

Al branden Stad en Ommelanden af De dorpen in hun ingeslagen schedels De kunststofkoeien door de vinex-gevels De rode armen aan het Slochtergas De Stem des Volks heeft hij niet meer van node: Hij heeft vandaag zichzelf opnieuw herkozen!…

de soap kleurt grijs de massa rood loop ik er van aan de kassa rinkelt stevig laat flappen wapperen in mijn hoofd is ruimte omdat mijn hersens krimpen bij zwartkijken naar witwassen de schedel vult zich met pulp tevreden knort het zwijn in mij en voelt zich intelligent bedorven kleurt de avond grijs de opwinding blijkt verrot…

het is voorbarig pas morgen word ik jarig destijds vandaag zat ik vast kwam gewoon niet los twee geneesheren kwamen tegen vijven in de ochtend met de tang om mij te halen voor mijn moeder was het balen met twee lepels aan mijn schedel er uit gepeuterd er komen blauwe plekken alles zal goed gaan geen letsel dat komt wel maar…

haren vangen stof en roet voor het de longtak bezoedelt doorbloede botplaten plooien mijn adem roeren de lucht, zenden het aroma naar het slijmvlies een tussenschot van kraakbeen, bekleed met haarvaten scheidt de gangen waarrond zich een vleugel welft in de nok van de holte, tussen oogkassen onder de bodem van mijn schedel snuif ik het…

Hij beitelt spreuken in mijn schedel. Pijnscheut. Ik hoop, smeek: O beul, leid me niet naakt en kaal naar jouw schandpaal.…

Hun hete tongen duwen vloerwaarts het dampen van de motoren uit en de verdroogde stembanden brokkelen in hijggeluiden af een stortregen van oververhitting verlaat het bos dat hun schedels de zware zon helpt dragen de poriën wenen hun oogjes leeg toch zweven de roeispanen van hun eindeloos lopen door het macadammen meer…

Langzaam drijft het kwaad naar boven Als de geest naar de bodem zakt Ik loop met mijn hoofd gebogen Door kwaadheid gepakt Het drukt tegen mijn schedel Het loopt tegen de schedelmuur Het kwaad is soms de hemel Slechts bitterheid smaakt zuur Ik spuug wilde frustratie Schiet de pijlen van mijn boog Kwaad verdwijnt in concentratie…

Grijs haar lag warrig op haar schedel en een okergele das hield haar hals warm. Ze verklaarde de laatste tijd veel Kringloopwinkels te bezoeken. De relevantie van deze mededeling trad me niet onmiddellijk helder voor de geest en er trad een stilte tussen ons in. De bus vervolgde haar parcours en hobbelde voort tot ik uitstapte.…