Alle inzendingen over schulden

Jongeren moeten beter beschermd worden tegen schulden!…

Dieper en dieper kerft het in mijn huid, Als een hamer die hakt zonder geduld Het geschreeuw, een oordovend geluid Want alles, alles is mijn eigen schuld…

ik zie ze kijken achterom de vlekjes van hun schone handen wassen ze hebben iets bezeerd verdringen dat maar weten zich bedrogen door eigen ogen…

Wat heb ik fout gedaan? Terwijl ik zo mijn best deed Kon ik het niet waar maken Wat ik beloofde? Was ik toch niet de ware Is het daarom dat ik dit verdiende? Deze pijn Bijna onverdraagzame pijn?…

Met de schuld moet hij verder, worstelen in het heden en dat is het nu…

in de kleine werkplaats verft de zon de krullen goud, terwijl de hand van de timmerman snijdt en zaagt en schuurt aan het kruis van hout, waarop hij nagels ziet en bloed en 's-nachts als in de hoek het manshoge kruis te wachten staat op wat morgen zeker komt, droomt hij vreemde dromen vol van geweld en tranen, maar niet op zijn gezicht…

"Zijn onvermogen naar verwachting te kunnen handelen, naar wat er rechtmatig van hem was gevraagd, waarmee de vrouw stellig geen genoegen had kunnen nemen, waardoor ze middels de gewetensvraag naderhand schuld had willen geven, zelfs nadat ze had gekregen waarvoor ze was gekomen, en waarmee ze omwille van, hem had gedaagd; hiertoe is de schuld ten…

Maar de strijd om de schuld raast door de media. De één weet zeker dat de Israëliërs het hebben gedaan en anderen weten zeker dat de Hamas verantwoordelijk is. Het eerste slachtoffer van de oorlog is altijd de waarheid en dat geldt hier ook.…

Kan ik uitleggen Dat ik niet wil Zoals jij geeft Zoveel liefde Gedogend oog Een hand die heelt Van dwang ontdaan Kan ik uitleggen Dat ik niet weet Hoever te gaan Hoe vluchten voor Verborgen ik Strijd om bestaan Kan ik uitleggen Dat ik niet vraag Naar welkom zijn Diep in mijzelf Met geen idee Geen plicht geen pijn -------------…

Schulden afbetaald, kan mezelf gekkigheden veroorloven maar dat doe ik niet. Nog steeds gefixeerd op aanbiedingen terwijl ik kaviaar zou kunnen eten, maar dat blief ik niet. Doe mij maar sucadelapjes totdat het draadjesvlees is, wat in het vat zit...…

Ten slotte hebben we nog steeds schulden in dit land en je moet niet meer uitgeven dan er binnenkomt is mijn stellige overtuiging. Lijkt me ook eigenlijk vrij logisch. Helaas zeggen sommige partijen dat je juist geld moet uitgeven in economische crises. Dat deed men dus in Frankrijk en daar is de schuld inmiddels behoorlijk opgelopen.…

Het is allemaal de schuld van de bouwers! Aldus een eerste reactie van burgemeester Pauline Krikke van Den Haag over het fiasco met het vreugdevuur in Scheveningen dat minder vreugdevol uitpakte. Een deken van brandende houtskoolresten trok over de stad doordat de aanwakkerende wind grip kreeg op de hoge toren van brandende palletten.…

De grazige weiden, de stille wateren, ik heb ze gezocht en inderdaad gevonden, ze waren nog mooier dan mij was beloofd, prachtig. En in dit liefelijk landschap de zoon van de maker, aan een boom genageld, maar geen spoor van geweld of verzet, alleen maar vrede, rust. Zijn lege ogen kijken het landschap in, om zijn mond spelen…

Het werd hem tot een rekening gekerfd, hij nam wat hij zozeer in haar begeerde belaadde zich, toen hij zich tot haar keerde met schulden die hij daarmee had geërfd.…

Nee. Ik zwijg Ik hoef niets te zeggen het water kleurt al rood Zolang moeders handen heffen keer ik U de rug toe Ja. Tot de mond gesloten tot de wond geheeld…

Memisa, Novib Vervuld van mededogen Buik vol van honger, oedeem Onschuld in kinderogen, Indringend extreem Reclame voor zieltogen Eerder meegemaakt Eens hard geraakt Eens hart geraakt Eens verzamelde ik doppen van melkflessen Om de dorst in Afrika te helpen lessen Ik dacht dat ik verlichting bracht En sloeg slechts een diepe put, donker…

Twee jaren zijn voorbij gestreken Sinds jouw levenslicht werd gedoofd En hoewel men zegt dat je voorgoed bent verdwenen Heb ik dat eigenlijk nooit echt geloofd Had ik maar meer voor je kunnen betekenen Dan had ik het schuldgevoel dat ik nu heb Voorgoed met je kunnen verrekenen Men zegt dat gedachten vervagen Tot schimmen uit het verleden…

hoe groot haar hart dan ook mag wezen hoe warm haar woorden dan ook zijn in haar ogen kun je lezen hoe jouw zwijgen voelt als pijn hoe haar liefde ook kan helen hoe haar lachen ook verleidt in haar geluk kun je pas delen als je haar je schuld belijdt…

Schuld is individueel, nooit collectief.…

Als je er niet tegen kunt beschuldigd te worden van wat je niet hebt gedaan, moet je geen uitkeringsgerechtigde worden.…

sorry dat ik niet perfect ben... stamelde ik terwijl ik haar voorzichtig in de ogen keek hopend iets van verzachting te zien in die donkere blik maar ze bleef me misselijk aankijken alsof ik het meest mislukte ben dat ze ooit heeft gezien… vernederd draaide ik me toen maar om van de spiegel en nog… ze gaf geen kik… ongevoelig…

Als ik terug kijk op mijn loopbaan de klaargestoomde mens. Ben ik niet ontevreden en is er weinig wat ik nog wens. Mijn jeugd is nu wel over de onschuld is voorbij. Er blijft niet veel meer over, weinig dromen meer voor mij. Nu wordt ik volwassen. Nu wordt ik een mens. Waar ik voor heb gevochten was niks meer dan mijn wens. Het meeste wat…

ze keken al mijn kleuren grauw de lucht droeg minder vluchten de wind verkoelde snel tot kou er was geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op en schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan en fluistert zacht dit kan niet door de beugels ik schaam me en het…

schalen bloemen bloeien zomer manden fruit verrijpen geel maar ik ben kil bevroren door de winter ijskoud stil de rode morgen parelt dauw hitte trillend op het lijf van jou je verdween in stormen schuld je naaktheid nauwelijks verhuld ik schreeuwde je nog terug de hemel was verloren je had me op mijn rug…

Hoe heten wij Of denkt u dat wij heten? Met het vuur aan onze schenen Na de vreugde om de vlam Hoe heten wij Of denkt u dat wij heten? Na de wisseling der jaren En uw politiek tamtam Hoe heten wij Of denkt u dat wij heten? Zuidwolder vreugdevuur Verbannen uit het veld Hoe heten wij Of denkt u dat wij heten? Bent u dan echt vergeten…

Mijn oren verstaan slechts woorden Dus vertel me van wie je bent, en zeg me welk licht te fel straalt zonder sluier dat verhult, of van onwetendheid misschien onbeschermd voor de schuld zuiver in haar handelingen oordelend met zienend oog Vertel me toch, over de blinden gezien door de ogen, maar onbekend voor zichzelf schreeuwend van…

wat blijft er over van het beeld dat schilfert en zijn buitenlaag verpulveren laat door sporen heimelijk geweld het stiekeme gewoel dat achter ellebogen woekert en de tong met bitterheid bekleedt de schuld knaagt ook haar deel en de schaamte die mijn partner is steekt soms het hoofd naar binnen bewust en dwingend met grote en…

Hij had zich diep in de schulden gewerkt. En ik verachtte hem. Steeds meer probeerde ik alles te ontvluchten. We hadden het niet meer zo rijk. Integendeel! We waren nu straatarm geworden. Wat kon alles toch veranderen. En ik? Ja, met mij begonnen de problemen ook. Ik kreeg verkeerde vrienden. Ze woonden in Rotterdam. Wat was ik toen onnozel.…

We probeerden mee te leven aan te klampen maar zijn geest was verduisterd en de wolken reeds voorbij Hij ontsteeg zichzelf definitief en ontvluchtte alle anderen Ons vertwijfeld lamgeslagen achterlatend in schuldgevoel en boosheid Zoveel talent nog onbenut teveel verdriet achterlatend En alweer had de dood z’n onschuld…

Vergeten met een wetende blik is schuld mijn geroofde gedachte en weet ik dat jouw wegende blik mij weer zal veranderen in de dief die alleen zichzelf beroven kan…