Alle inzendingen over soms snakt men

Een maartse straffe westenwind doet ons huiveren tijdens een korte strandwandeling. “Weet je nog, in 1956 op Texel, onze eerste vakantie samen? We waren nog niet verloofd”, zeg ik met een door het gure weer veroorzaakte licht trillende stem tegen vrouwlief. “Toen had ik wel de ondergaande zon van de horizon voor je willen gaan halen. Natuurlijk zou…

soms naar een sigaret de lange straf werd dapper uitgezeten je hield een onberispelijk geweten blijmoedig nam je afscheid van het vet toch bleef het koud en eenzaam in je flat toen ben je weer gaan roken, drinken ... eten…

Soms concludeer je, dat je tot conclusies komt die je niet wilt concluderen.…

Soms zeer onverwacht helemaal niet kan reageren, of verkeerd reageren. Jullie zien niet dat de aansturing van de spieren soms totaal in de war is en ze haast niet kan lopen. Soms kan ze doen alsof ze alleen maar last van haar knie heeft, die ooit gebroken is door botontkalking. Soms denken jullie: “Kan ze niet beter uit haar ogen kijken”?…

Soms in een enkel ogenblik Wanneer blikken elkaar vangen Gaat er een tinteling door je heen Van onbestemd verlangen Soms in een enkel ogenblik Krijg je zomaar ineens een zoen Het is een blijk van saamhorigheid Daar wil je dus niets aan doen Soms in een enkel ogenblik Voel je een hand langs je rug Maar omdat het eerlijk gaat Trek je…

Soms, soms dan mis ik je gewoon zo, zit je daar stilletjes in mijn hoofd. Denk ik terug aan ons in een razend tempo, en word dan van mooie herinneringen beroofd. Soms, soms dan moet ik je even missen, om weer even te beseffen waarom wij niet meer zijn. Daarna kan ik mijn gedachten weer wissen, en ben ik weer terug in mijn eigen domein.…

Soms blijven woorden hangen, alleen niet samen als een zin. Stil blijft achter het verlangen, welk woord vormde het begin? Na heel lang zoeken besef je dan, dat wat het begin was nooit het einde zijn kan.…

Heel soms is moeder zijn geen feest, al zou je wensen van wel. Perfectie in moeder zijn bestaat niet, het is geen spel. Je kunt proberen, ze te "sturen", omdat je zelf ook kind bent geweest. Maar als ze de "verkeerde" kant opgaan, wie bloedt er dan het meest?…

Soms, niet altijd ben ik het even kwijt dan vertroebelt mijn blik en denk ik STIK kom ik om in zelfverwijt Soms, maar heel even denk ik na over 't leven er schiet van alles door m'n kop ik vlieg van dal naar top en wil alleen nog maar geven Soms, eigenlijk zelden, dus soms doe ik wel eens iets doms Oh, dan is daar weer dat gevoel…

Soms wil ik dingen beter doen gewoon omdat het beter kan maar dan denk ik, laat maar zo een ander weet hier toch niks van. Soms wil ik dingen anders doen gewoon omdat het van mezelf moet maar als ik dan terug kijk, denk ik ach, het vorige was ook wel goed.…

Soms moet ik wel eens lachen.…

Soms heb ik niets te denken Zonlicht in het hoofd Bij duistere gedachten zwijg ik soms in ongeloof Soms geen geld slechts handen in de zakken of koud op bed Soms meer dan ik aankan Soms rust soms pret Maar soms. Heel soms. Voel ik dat verlangen Op zo'n somse dag in mij…

Soms ben ik een dichter en soms ben ik dichterbij de hel, soms mag je me niet en soms wel.…

Soms ben ik tot niets in staat...…

Mijn lippen snakten naar de jouwe, zelfs dat niet meer. Ik zag je graag, en dat doe ik nog altijd!…

Balonnen op het spoor als een keu door het laken Omzeil de zeven zeeën en stel de beslissing uit Zelfs Koning Eenoog snakt naar twee De dovemansoren zijn aan haar niet besteed De kapitein wenst me een behouden vaart…

Men snakt naar video en MMS En is bereid veel centen neer te tellen Voor zo’n futuristisch apparaat. De rest snapt écht niet waar het over gaat.…

Ze snakten naar de daad. Hij vroeg d'r mee naar huis. De vrouw zei wulps: 'Met slagroom lust ik jou.' De man was advocaat.…

Mijn rozenboog, bijna twee meter hoog, met het dode hout op zijn lijf, snakt naar de nieuwe bloemen, want hij weet met het ongemak geen blijf. Hij tuurt naar de zon, tussen de wolken, zoekt naar warmte, maar het zijn regendruppels, die de lucht bevolken.…

Ik sluit de luiken van mijn ogen En bid dat de lente aan mij voorbij gaat Elke centimeter van mijn lichaam snakt naar zon Als een junk snuif ik jouw geur tot ik misselijk van genot ter aarde stort Verliefd en verloren…

God heeft het dit keer beter aangepakt: Geen kind, geen stal, geen kou en straks geen kruis, Hij zond zijn zoon nu naar het Witte Huis, Net als de wereld naar een leider snakt. Wie doodt uit naam van Allah moet geveld, Wie dat uit naam van Bush doet is een held.…

daar is ze in het verschiet en ze is alles wat je ziet veel te lang heb je aan de poort gestaan veel te lang ben je vreemd gegaan en dan is er niets dan die tollende irissen die me naar peilloze diepten doen vissen een duiker die naar adem snakt een oester die de zee inhapt een woordeloze aandrang en tijdeloos in de tang na haar is er…

Note: ik was niet boos maar reageerde op haar door te zeggen dat: ik soms ook wel iets wilde maar dat niet kon omdat er geen vervoer was en ik dacht daarbij aan een begrafenis, zij dacht aan een musical die ze dus al meermaals gezien had ook nog!…

jij hapte naar koek ik snakte naar lucht het touwtje hing te strak ik wenste een vloek jij slaakte een zucht toen het touwtje brak jij ving de koek ik stond er op jij zocht een ander spel ik ging op zoek naar veterdrop en geloofde het verder wel…

Ik snakte naar adem Riep om hulp En toen, Licht Ons ma riep ETEN…

Bladeren stil gevouwen als hoeders rond het hart dat schuchter is in opengaan want alles wat mooi bloeide dreef weg uit haar bestaan Zij zag de bloemen driften met sterke stromen mee waar ze in ondergingen gekneusd,verwelkt.., passé Nu vreest zij het ontluiken hoewel ze naar ’t zonlicht snakt en heeft de angst voor ‘t vergaan haar eenzaam…

Bladeren stil gevouwen als hoeders rond het hart dat schuchter is in opengaan want alles wat mooi bloeide dreef weg uit haar bestaan Zij zag de bloemen driften met sterke stromen mee waar ze in ondergingen gekneusd,verwelkt.., passé Nu vreest zij het ontluiken hoewel ze naar ’t zonlicht snakt en heeft de angst voor ‘t vergaan haar eenzaam…

diep, zeer diep buig ik over treurigheid grondloos in de troonzaal van tijd het is het oude liedje dat ik hoor schrapend langs de onbereikbaarheid van liefde, de dronken taal doordrongen in eigen huid de nacht aarzelt door de rauwe liefkozing die aan handen blijft kleven mijn vingers wijzen nog naar de maan maar de graver snakt…

Om succes te willen hebben in de politiek, moet je goed weten hoe te beginnen, maar vooral hoe te eindigen.…

Heel soms dwarrelt mijn gevoel als een vlinder met één vleugel en vecht het in de lucht zonder te vallen soms…