11 resultaten.
Sprooke Is Uit...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wat begon
als een sprookje
Eindigde
in een boze droom
Waar ik nooit meer
uit kon komen,
als zat ik
in een disselboom
Liefde maakte plaats
voor haat,
maar met haat
kon ik niet leven
Eigenlijk
is het nooit
uitgepraat
en daarzit ik nu
niet meer om
verlegen...
kon ik niet tegen...
Het sprookje is uit
en de kater kwam later...…
Het nare sprookje
column
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 De meeste sprookjes beginnen vrijwel allemaal met: er was eens..... zo ook in dit lichtelijke verknipte sprookje of zou het een andere titel moeten hebben? Er was namelijk eens een klein vervelend kereltje, zo’n ventje wat niemand graag zag of ziet, zo’n dragonder van een mormel waar niemand iets mee te maken wil hebben. Maar ja, hoe ontloop je dat…
THUISKOMST IN HOLLAND
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 En als met de' avond wonderdiep zich kolkte
In rust van 't bergmeer 't wild ondiep gewemel,
En in de straling van den opener hemel
De vaste bergen diafaan verwolkten,
Dan leefde op aard weer de oude sprook van leven,
Van iedere aardedag op aard begonnen,
En bij de sterontstoken horizonnen
Avondlijk als gebed tot God geheven.…
Fabeltjesland
column
4.2 met 6 stemmen
530 Na het journaal krijg ik televisiereclame opgedrongen. In een commercial wordt een fitnessapparaat gedemonstreerd door superslanke vrouwen, die zo’n ding helemaal niet nodig hebben. Mannen vertellen met een tandpasta-glimlach wat het toestel voor ze heeft gedaan, wijzen op een gebruind sixpack en laten hun spierballen rollen. Fabeltjesland in optima…
het trollenkoor en gnoomorkest
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 jij puntmutst mijn bos
ik tover kabouters
uit hoge bomen op mos
hang elfen vleugels op de rug
draai de wereld zo een
kleine kwartslag terug
de wind is weer vrind
spreekt met veel stemmen
maanstralen landen in zacht verwennen
vuur speelt dartel
zonder branden en magie
vonkt glitters aan de handen
liefde rolt haar loper…
Dromen is zo gewoon
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 zonder haast zie ik je gaan
je jasje open in de wind
je gaat op je tenen staan
omdat je boven dromen vindt
die dromen zie ik in je ogen
zo helder blauw net als de lucht
hoe vaak heb ik daarin gelogen
om te behoeden voor de vlucht
als dan de wind is weggewaaid
hoor ik plotseling zijn stem,
ik heb de wolkjes uitgezwaaid
zeg ik hoe trots…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant (vervolg)/Denkend aan de Kampina-heide,,,,,,
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Evenwijdig aan het landelijke zandpad waarover wij voortstappen, bevinden zich grasgroene weiden waarop in de verte zwartwitte koeien doodgemoedereerd, onverstoorbaar en onverschillig liggen te luieren en te herkauwen.
Meer op de voorgrond grazen er eveneens enkele, met de last van de bolronde, rozige uiers tussen de achterpoten, alsof zij drachtig…
in voortijdig sterven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik heb je ogen
bekeken in het breken
van duister door
licht van de morgen
de vogels nog stil
jouw liefde nog slapend
onze kleine fee wakend
ik keek langs je wimpers
de lijn van je haren
je voorhoofd de ernst
in een rimpel de lach
die ontstaat uit de kuiltjes
in wangen je mond die
die lach heeft gevangen
een takje lag
stil op de grond…
De symboliek van de slang (vervolg)
verhaal
3.5 met 6 stemmen
4.527 Op mijn zoektocht naar de betekenis van de slang kwam ik terecht bij de oude mythen en sproken. Een Perzisch sprookje was het eerste dat ik vond. Het ging over goed en kwaad een begrip zo oud als de wereld. Het dualisme.
Het gedachtegoed van Zarathoestra en de Avesta, Ahura Mazda.…
Jacobus van Looy: Mijn alleroudst verhaal...
beschouwing
3.3 met 3 stemmen
842 Herdenken wij de sprook van vader, zoon:
Zie me dat kind eens aan, zijn wonder-loon...
Dat zitten op de schouders van een blinde,
Den langen weg door nacht en zon en winden.
Jacobus van Looy werd geboren in 1855 te Haarlem.
Zijn ouders heetten Kee van der Vegt en Johannes Jacobus van Looy.…
Mei (Boek I)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Dat maakt ook een stil arm mensch rijk --
Rijen gevoelens staan bij hem in slaap,
En worden wakker terwijl hij van knaap
Oud man wordt -- Ach, er stonden veel zich dood
Te droomen, tot met hem hun leven vlood
En 't al voorbij was -- 't lijkt in oude sprook
Betooverd slot, dat klimop en huislook
Verborgen; binnen is het stil, de wacht,
Pages…