Alle inzendingen over straal

In de stilte na stormen Fluistert wind je naam Spoelt regen weg mijn zorgen Vond ik reden van bestaan ontwakende zon jij lacht in de morgen laat mijn wereld stralen elke nieuwe dag jij werd licht in mijn donkerste dagen schonk rust in mijn onrust bracht storm tot bedaren verjaag de wolken die mij omknellen doorbreek de twijfels…

Laat je licht van binnen stralen Merkbaar, positief en voelbaar blij Het zal je denken gaan vertalen van gedwongen naar geestelijk vrij Laat je licht naar buiten stralen Deel het met de mensen om je heen Het houdt niet alleen jezelf maar juist ook anderen op de been…

Sterren stralen overal, allemaal. Ik zit er bovenop. Gebleekt of niet, ik heb er schijt aan.…

Een ijzerbewerker in Dalen Behandelt de roestigste palen Al klinkt het wat sterk Maar is hij aan 't werk Dan loopt ie voortdurend te stralen…

In het koude voorjaar kijkt een kleine wit-roze bloem schuchter om zich heen. Neerslachtig hangt ze aan haar slappe stengel, wacht in doffe berusting af wat er zal gebeuren... Eenzaam is ze... Haar aanzien doet denken aan sierlijke rouw... Maar zonnestralen, die over de bosgrond glijden, in haar tere kelkje dringen, beuren haar enigszins op. Ze ontvangt…

ween ik woorden? praat ik tranen? schrijf ik troostend van mij af? jij leest met gesloten ogen elke zin die ik je gaf lach ik liefde? zucht ik kussen? laat ik vlinders in je los? jij kleurt met je hart wijd open elke wang vol toverblos…

Sterk te blijven en te blijven stralen da's wat je op de been houdt als je weer eens loopt te balen Bij onrecht of bij een gebroken hart is lachen blijven de beste nieuwe start Weet dat positiviteit het sterkste wapen is in een strijd…

kijk, in de wolken is ze niet, maar wat straalt ze en schijnt gelukkig…

Maar de liefde die jij naar mij toeschijnt waardoor ik zo straal zal nooit vallen als een ster die z'n beste tijd heeft gehad Ik zie je graag!…

Dienaars begeren haar in wervelend ballet, geolied en vol lusten, onder schroeiend hete stralen.…

Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen, Die eeuwig weer in ons te wekken lust, Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust, Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen, Uw rustloos licht op lege leegten rust, 't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen Van uwer liefste kinderen…

Los van de post- en brievenbuspakketbezorging meldt Dagblad Trouw nog dat PostNL in 2020 ook aan de regel voldeed dat alle diensten van het postbedrijf voor 95% van de inwoners van Nederland binnen een straal van 5 kilometer beschikbaar moet zijn.…

Ik wil weer stralen Alles uit het leven halen Maar al die diepe dalen Ze blijven in mijn hoofd rondmalen Ik wil gelukkig zijn Klimmend uit een diep ravijn Genietend van de zonneschijn Kunnen zeggen: wat is het leven fijn Maar willen stralen helpt niet Want het leven is veel mooier als je echt geniet En luisterend naar het ritselend riet…

stralen doe je zelf al ik kijk omlaag zie alle lichten vluchten nacht verjaagt de dag vandaag in hoger sferen ben je anders komt in flitsen dichterbij je aanraking, het tedere fluisteren is hemelse muziek voor mij we reizen snel met zonnewinden door de stelsels schaduw ijlt ons schitterend na jouw aura gaat de mijne vervolmaken…

Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen. Wij zijn geboren om de glorie van God die in ons is te openbaren. Die is niet alleen in sommigen van ons, die is in iedereen!…

Zon, zon Gouden bol Laat de bloemen bloeien Zon, zon Overal Doe mijn wangen gloeien Smelt het ijs In mijn glas Laat je stralen Stralen Schijn je licht Op mijn hoofd, Op mijn huid En haren Kom, Zon Laat je zien En jaag weg Die regen Kom, Zon Warme bol En straal Aller wegen…

duizend sterren in de hemel, glinsterend in de nacht maar het mooiste zijn jouw ogen, want die stralen als je lacht. duizend sterren aan de hemel die stralen voor jou, duizend meiden op de wereld en slechts een waar ik van hou!!!!…

In het zachte schijnsel van de ochtendzon Laten de stralen zich glijden over de aarde Heerlijk warm zacht verkwikkend De vogels laten zich wiegen op de wind In het zachte schijnsel van de ochtendzon Prikkelen de stralen de ogen wakker Een nieuwe dag is weer begonnen In het zachte schijnsel van de ochtendzon Verdwijnen de zwarte sluiers van…

de zon schijnt op mijn nog bleke gezicht de heldere stralen laten op mijn gezicht een lach verschijnen steeds feller worden de stralen dan verdwijnen ze zomaar, in het niets de zon wordt opgegeten door de schaduw de lach verdwijnt van mijn gezicht opeens is het donker geen zon meer geen lach meer maar wel een zonsverduistering…

de zonnestralen schijnen het verwarmt je lichaam niet zal ooit de kou in jou verdwijnen of bereiken de stralen je niet je lijkt wel bevroren koud als een blok graniet niks kan je nog bekoren je ogen donker als antraciet ooit zal de warmte je ontdooien de stralen om je lichaam glooien…

Gedachten krijgen vleugels vliegen duizenden jaren hier vandaan ik zie hem staan zijn naam kent geen taal zijn verhaal werpt schaduw in de woestijn ik voel zijn pijn ogen stralen een donker bestaan en ik moet hem laten gaan een laatste kus in gouden stralen…

Ik fluister de ochtend naar de avond straal de wolken voorbij de zon stamp de regen uit de plassen verlang terug naar waar hét begon roep om donder en om bliksem laat woeste wind haar gang maar gaan schudt mijn wapperende haren glimlach mijn tranen naar de maan Ik fluister de letters in de zinnen straal de gedachten uit mijn geest stamp…

maan vervleert door klapwiekende muizen stralen verkorten schaduwen naar ontkleurend duister de grond is nog warm als het licht zich spiegelend aan de hemel de aarde een laatste veeg geeft maan versijpelt in een vallende schemering de ongebroken roos domineert wittend zicht maan en roos roekeloos in hun spel met stralen van licht…

Jij meisje jij dat zomaar ergens staat, staart mij bekeert verleer ik wat het was om te (on)pas je verwonderende ogen te kijken, je te stralen en te verhalen over hoe grauw nostalgie is in contrast met jouw meisje jij-zijn.…

ô Welkom, schone Dageraad, Die uit een gulden kamer gaat, Met glans van held're stralen; 'k Ontsluit mijn venster voor uw licht, Om met een vrolijk aangezicht U minnelijk in te halen.…

Stralen voor het examen Japans, dat is pas erg.…

zij geeft haar leven lang en zal dat blijven houden totdat haar lief haar houden niet langer meer behaagt zij geeft haar liefde luid en zal steeds blijven baren totdat haar lief dat baren niet langer van haar vraagt zij geeft haar borsten bloot en zal steeds blijven stralen totdat haar lief haar stralen niet langer meer verdraagt…

al lang niet meer voorbij Hoeven zich niet meer uit te sloven stralen als vanzelf vanaf daarboven verloren het zwervend verlangen…

je woorden klinken betoverend zijn zacht als satijn kleuren de hemel avondrood je ogen stralen van geluk verdronken tot in je ziel verwarm ik met liefde je hart…

Kerst ben ik vergeten wil het niet meer weten de dennenboom en stal handel pikt zo je heelal ik heb de geest gegeven aan hen die van commercie leven, mijn vrede was al eerder weggegeven toch zoek ik naar de ster die middernachtelijk staat te stralen, Betlehem is nog ver maar Zijn geborenworden zal ik halen…