Alle inzendingen over supermarkten

Ik voelde dat je naast me stond Terwijl je mij niet zag De warme straling van je huid Je mooie oogopslag Je vingertoppen langs m’n hand Een streling onbewust Een tinteling trekt door mij heen Alsof je mij zacht kust De vlinders dansen rond in mij Mijn knieën worden week Jij keert je om en volgt je weg Onbewust van dat ik keek…

Wanneer ik zonder aarzeling de 'zelfscan-muur' ben gepasseerd, begint hoofdstuk twee van het avontuur: mijzelf een weg banen door een supermarkt. Het lijkt een van de meest eenvoudige dingen, maar ook eenvoud is ingewikkeld, wanneer je de omgekeerde werkelijkheid toepast.…

zij sloop uit het blikveld een gebochelde nimf waggelend op naaldhakken kraaknet in haar witte kiel de verf bladderde van haar wangen ze keek scheel door bokalen gevangen in een hoornen montuur alles wat zij verzweeg was een gerucht van klanten als een mug die gonst tussen de schappen van een supermarkt met schel licht het gaat over…

In de supermarkt staan de mensen te verzinnen wat ze eten vandaag. Ik pak aardbeien met een bus slagroom met een nieuwe dop zo te zien. Ach altijd makkelijk slagroom. Voor op de cake, ijs of in de koffie. Ik zie verder een gezinnetje lopen. Vader en moeder kibbelen samen. De vader loopt weg met zijn dochtertje.…

Aan het eind van de supermarkt koos ik weer eens de verkeerde rij. Let wel, ik stond voor de goede, iets langer maar met een snelle doorloop. Tot mijn geoefend boodschappenoog constateerde dat de karretjes in de belendende rij iets minder gevuld waren en ook meer mandjes bevatte. Dat ging zeker een minuut of 5 schelen.…

Ik wil mijn statiegeld niet meer contant, Nee, ik ga het meteen op rente zetten, Want Albert Heyn blijft op de kleintjes letten En gaat bankiertje spelen voor de klant. Toch blijft de aanschaf van goedkope waren De beste wijze om bij hem te sparen.…

reeds bij binnenkomst slaan de zenuwen toe de draaideur spuwt me uit de kar zwenkt naar alle kanten ik oefen al vast het formuleren van excuses het is bizar boodschappen doen in de supermarkt waar in de vrieskist een bevroren hand zichtbaar is tussen de taarten en pizza’s levende koeienogen starend Blue Band en halfvolle melk promoten supergalante…

Zo tegen Kerstmis sta ik steeds onthutst En krijg ik in de winkels medelijden Met vakkenvullers en met kassameiden Die dan opeens weer lelijk zijn gemutst. Een meisje met een hoofddoek staat ons tegen, Maar op die malle mutsen rust Gods zegen.…

Met z’n vieren wachten we in de rij voor de kassa van de supermarkt. We kijken naar de vrouw die aan de beurt is en haar boodschappen stapelt op de lopende band. Niks economische crisis hier. Ik gluur naar de drie wachtenden voor me. Die hebben ook weinig te maken met bezuinigingen. Ze lijken wat rustiger dan ik zelf altijd ben in zo’n rij.…

Zaterdagmiddag is het vaste moment van de week dat wij gezamenlijk de supermarkt met een bezoek vereren. Niet dat we de rest van de week in een bocht om dit soort winkels heenlopen, maar de laatste dag van de week is traditiegetrouw onze bevoorradingsdag. In de auto vraagt ze: ‘Heb je de kratjes in de auto gelegd?’ ‘Ja’ zeg ik, ‘en ook een tas.’…

.'' Hij gaf louloene en ging verder met zijn verhaal: ''Toen ik de bus was uitgestapt en de supermarkt in ging, weer hetzelfde liedje. Niemand keek vrolijk, geen lachje te zien. In de rij voor de kassa, keek ik de dame voor mij heel vriendelijk aan en ze deed hetzelfde naar mij.…

Toen ik haar een paar dagen later daarover aansprak bij de kassa van de supermarkt, ze stond achter mij in de rij, en ik vrede wilde sluiten, duwde ze mij opzij en ging ze voor haar beurt. Gelukkig had ik een borrel op en was ik rustig en liet haar maar gaan, ik wilde geen stennis in de zaak.…

Het is een feit; de stronk houdt de supermarkten gaande. Broccoli is een medicijn en zou eigenlijk bij de apotheek moeten liggen. Maar daar is de stronkenlobby dwars voor gaan liggen. Supermarkten geven hun stronk niet zomaar op. Zolang mensen kanker krijgen zullen er stronken zijn. Tot vreugde van de supermarkten.…

Ik voel me flink bestolen op z’n minst, als klant fors afgezet en uitgezogen. ‘k Betaalde dus te veel, want zo’n vermogen vergaart men enkel maar met woekerwinst. Voortaan koop ik bij Lidl om te besparen, hard fluitend: “Aldi willen te kaap’ren varen”....…

Wie heeft het niet meegemaakt met z’n kind? Een verkeerde opmerking, net luid genoeg uitgesproken zodat iedereen deelgenoot is. Plaats delict: de buurtsuper. Mama heeft net de dagelijke boodschappen op de band gelegd en staat – gehypnotiseerd door de piepjes van de kassa – glazig voor zich uit te kijken. Ook Emir houdt zich rustig en kijkt verveeld…

ik had er even geen boodschap aan direct links, C1000 Volendamlaan recht doorfietsen richting Ockenburg, want mijn ouders liggen daar mijn moeder voor de eerste keer bovenop eindelijk zijn zij klaar en ik vind rust in visite mag de stilte genieten op de weg terug waar ik node koop om te overleven…

En toen, gifmuze, kroop hij in mijn blik: een man, klein, dik, met onbemand gezicht die keek alsof hij Ron of Ruud moest heten. En alles wat hij dacht was mij bekend: belasting, voetbal, Emma, missverkiezing, broccoli, koffiefilters - heel zijn mond een dunne brief vol blanco levensdrift. En ik was in verwachting van een scheef gedicht, wou…

Een ogenschijnlijk Afrikaanse, donkere meneer, maar mogelijk ook van een ander continent afkomstig, met een ouderwetse, strooien zomerhoed op, was kennelijk geïnteresseerd in het assortiment cosmetica in de supermarkt en beschouwde dit met al zijn aandacht.…

Bij een vestiging van de in Nederland algemeen bekende supermarkt is in de schappen "voor elk wat wils¨ te vinden. Vol belangstelling bekeek de uitheemse heer een elektrisch apparaat, bestemd voor mij onduidelijke doeleinden en hij draaide dit aarzelend en voorzichtig om en om in zijn handen.…

Ik sprak mevrouw aan in de supermarkt. Ze had me vaak gesignaleerd bij de bushalte aan de overkant als ik weer eens aanstalten maakte om een van mijn heilloze, doelloze excursies te maken. Altijd had ze de hand opgestoken in een hartelijke en welwillende begroeting. Het was nu voor het eerst in dertig jaar tot een praatje gekomen in de supermarkt.…

Al di supermarkten strijden, men gebruikt zelfs mosterdgas. Dirk gaat schietend naar zijn werk, Lidl in paradepas. Hagelslag staat in de schappen. De caissières slaan d’rop. Zelfs de chef verschijnt in vechtjas en zijn strijdkreet is: schiet op! Bakkers staan met pistoletjes, schieten krenten in het brood.…

Laat ik eens iets nieuws proberen, dacht ik toen ik voor het rek stond in de supermarkt. Wat doet er nu even niet toe, iets voor op het brood. Kom op, nieuw jaar, doe eens gek, zo iets. Niks geen aanbieding, kortingsactie of restant van een reclameactie, nee gewoon een spontane aankoop van mezelf.…

In de trein las ik in een achtergelaten krant dat supermarkten de boeren en tuinders steeds minder voor hun geleverde producten gaan betalen. De kruideniersketens willen blijkbaar nog effectiever kunnen kiloknallen in de slag om de gunst van de klant. De vrije-marktwerking, de consument vaart er wel bij!…

Sociale media vervreemden mensen nog meer van zichzelf, maken hen nog eenzamer, kwetsbaarder en asocialer dan ze in de plaatselijke supermarkt van nature al zijn.…

Tenminste dat dacht ik, tot drie weken later, toen deze droom werkelijkheid was geworden, en ik net zoals in de droom, naakt door de supermarkt liep om mensen te waarschuwen tegen verkleurd vlees en veel te dure vruchtensapjes.…

De hitte zou zich ook op die dag haast verstikkend over de wereld leggen maar in de vroege morgen streelde welhaast buiten verwachting op mijn wandeling naar de supermarkt een licht briesje mijn lichaam.…

Dan wordt voor u een drive-in supermarkt Ontwikkeld door een heerschap uit Nieuwleusen! En als je dan geen zin hebt om te pinnen Dan rij je even bij een bank naar binnen…

Een boodschappenbriefje achtergelaten, verloren je vouwt het uit, strijkt glad leest hardop woorden vervuld Aan de hand van het lijstje loop je de supermarkt rond geboeid in het handschrift van een onbekende vrouw…

Supermarkten, bedrijven, instanties, overheid, ze hebben allemaal last van een traumatisch verleden, tot aan paranoia en psychotische waandenkbeelden toe, want ze zijn zó gericht op boeven, dat ze in iedere burger een spook zien.…

Laatst liep ik met mijn kraag hoog opgeslagen, Een bivakmuts op en mijn pijp op zak, Die blijkbaar dreigend door mijn jas heen stak, De supermarkt door met mijn winkelwagen En voor het oog van de verblufte massa Gaf de caissière mij spontaan de kassa.…