Alle inzendingen over titels zijn kapstok

Ik heb toch nog mijn kapstok gevonden vandaag. In Kroowaatsieje.…

PS: Lijkt dit op iets dan is dat toeval, alles hangt van de titels aan elkaar.…

ik draag links en ruk naar rechts van hand naar hand druppel vatbaar leven op genadige aarde hare majesteit heeft mij niet mogen behagen zij speldt mij niets op ik draag mijn kruis en ben mijn eigen koning te rijk…

’t Is vaak zo dat titels al driekwart van het gedicht verraden. Of dat de titel mooier is dan het gedicht. Titels zijn meer iets voor proza dan voor gedichten.…

Toen ze een keer op een zaterdagmiddag op stap gingen om een kapstok te kopen, bleek weer de vrekkigheid van hem. In de winkel vroeg hij de winkelier: ''Hoeveel kost dat ding?'' Het was een mooie kapstok met een bovendek voor hoofdbedekking. ''Deze kost zestig euro'', zei de winkelier. ''En deze?…

Aan de kapstok hangt zijn jas Een jas die zijn leven droeg Nu alleen nog een stille getuige De dood kwam voor hem te vroeg Aan de kapstok hangt zijn jas Met de geur van bier en tabak Ver afgegleden van zijn normen Werd hij gevonden in een vuilnisbak Aan de kapstok hangt zijn jas Een jas die niemand heeft begrepen Het laatste wat hij nog…

Om veel gelezen te worden is in eerste instantie de titel van een gedicht belangrijker dan de kwaliteit.…

nog aan de kapstok hangt snuffel haar geuren op tot haar nijdig tikken op de buizen klinkt…

Het frivole hoedje dat mama in haar laatste jaren had gedragen, had jarenlang op mijn kapstok gerust, vervuild en een prooi voor motten en ongedierte.…

gesloten deuren vinden sleutels in mijn ziel ze openen terwijl de klink haar klanken geeft mijn voet de drempel niet heeft overleefd en ik mijn lach weer aan een vreemde kapstok zag voordat ik binnen was…

Een goede titel is de titel van een boek, dat succes heeft.…

(Perceptiemanagement) 'k Zal jullie namen ook in deze setting niet noemen. Beschouw dat maar als een waardevol iets. Als een afscheidscadeau waarvan het papier onaangeroerd, dichtgeplakt met tape en voorzien van een keurig gestrikt lint, op de bovenste plank van de linnenkast blijft liggen. Tegelijkertijd wil ik mij bezighouden met zaken die…

van lieverlee verbleekt de tijd je broze blik en lijf doven de laatste woorden die je sprak sluimert je pet aan de kapstok verdwijnt de leegte uit je stoel toch klinkt er genoeg in ieder mens die om je gaf alsof je nog aanwezig bent in alles wat je achterliet…

hoe in godsnaam dit te lijmen terwijl de eindtune zich als een stinkende bouvier aan ons opdringt en als je weg wilt bepaal ik wel waarheen dan zeg ik kijk, er zijn boeien om onze polsen dan doe ik dat gewoon dan voer ik je weer poedersoep voor vrede want je weet wie op de kookcursus verstek laat gaan moet achteraf niet gaan klagen…

Rust omsluit je geeft je lichaam glans Bleek in het donker dat niet schijnt en toch onthult Dit is alles wat je bent uitgespreid in naakte stilte Een eeuwigdurend kort moment vervuld voor altijd van jouw droom.…

de laatste tijd lijkt het nergens meer op. wat ik ook schrijf, nooit sla ik de nagel op de kop. ik beschik nog steeds over dezelfde woorden, maar kan ze niet meer plaatsen alsof ik hun betekenis vergat. alsof jullie ze niet hoorden ze afbrokkelen als melaatsen ze ordinair zijn, en plat 't zijn dezelfde letters, daar niet van maar dan veel…

Zet het licht op verzengend en open het gordijn Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn. Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt. Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk Vormeloze bergen trillen…

Vertel me wat je dwarszit vertel me je zorgen ik zal je helpen helpen naar morgen Want de dagen zijn lang ik ben ook bang voor wat komen gaat als je alles achterlaat.…

Amorfe zweem van liefde bezoedelde het vals geluk Tanende macht in verlopen pracht Slordig gevoel van geloken passie Talende aantrekkingskracht van het otium wacht…

Gesluierd waren mijn gedachten Bedwongen door het verstand het leven te kunnen verzachten Ingewikkeld was het leven Bepaald door hersengeesten Die in mijn ziel verbleven Gesmoord was mijn gevoel Geremd door de hoop Van wat ik eigenlijk bedoel…

Er is een wereld waar flamingo’s stromen Uit fonteinen, magma smaakt naar marsepein, De platworm bolhoed draagt en kikkers dromen Van tenoren zingend als een engel rein. De bomen rusten in het park en dragen Kinderen verhaaltjes voor. Romeinen in De stad die stereo’s hun huis in dragen Zingen als een jood met een reuzinnenkin. Als waarheid…

de zee is niet zuinig met haar golven noodzakelijkerwijs legt de zee zich uit maar laten wij nu uitzien inzien naar haar zuinige golven dat alles tevergeefs herinnert aan het uitzicht van ons de zee onbehulpzaam omdat de elementen onbehulpzaam en buiten blijven ze ziet vooruit noch ziet ze iets ze komt ons toe en schuift ons onder…

In het land waar Eenoog koning is zie ik geen hond voor ogen die mij kan leiden met vermogen door het duister van de dag. Niet meer of minder zwart dan de dag de nacht moet ik verder op de tast mijn oog gericht op eindigheid.…

Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne. Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af. Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne. Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet. De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt. En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren. Dat is…

Je laat me dromen dromen over mooie dingen Je laat me over wolken lopen en even geen zorgen hebben Je stelt me gerust op de juiste momenten Gewoon, door even te kijken en te laten merken dat het goed is Dat ik niet bang hoef te zijn en geen angsten hoef te hebben Dan voel ik jou warmte jou liefde om me heen Even durf ik van het leven te…

Straaljagers schrijven een omgekeerde v-formatie tegen de trek van vogels in: ik vrees dat er een grote leegte in de lucht komt hangen. Jij die de lieve zomer lang voor mij de wonderlijkste geuren weefde, luister: sluip als de kou neerdaalt maar even binnen in de mouwen van mijn winterjas. Het is altijd de samenwarmte die geneest.…

Ze suikert haar woorden met fluistering als ze de zin in zijn oor laat smelten waar de taal traag uitloopt en dan opstaat als een verlegen renaissance van beelden…

ik wil op de wolken Dansen met mijn voeten op het Randje en mijn ogen Dicht Als ik boos ben zal het Bliksemen Als ik verdrietig ben ruist de Regen Als ik blij ben hoor je me Lachen terwijl ik op de wolken Dans met mijn voeten op het Randje en mijn ogen Dicht…

a. omwille van de menige lijmende vingers, kijk, met ogen van havensteen weggeworpen door het gescheurde vlies, waar het klamme schroot van de avond verzinkend tussen de benen van de schaar die zij baart, onooglijk stil in haar weeën, als lucht in lucht opgelost, zo worden wij allemaal treinen ter bestemming. ja, kijk waar deze avond mij in mijn kringloop…

De slagbomen opgeheven kruisen de wegen elkaar zoekt het hoofd gezelschap Hij Banen haar gedachten zich een weg naar de andere einder een verwant van de ziel De wegen lopen gesmeerd kennen de bomen één voor één gaan uit elkaar komen elkaar weer tegen De slagbomen neergelaten een stop bij…