Alle inzendingen over toen je mij

Als een mug in de Leie pist, stijgt de waterspiegel in de Chinese Zee.…

Het zal in de buurt geweest zijn van 1985, een jaar meer of minder is niet zo belangrijk in dit geval vind ik dan… Terugkomend van m’n werk (met de fiets natuurlijk) ging het sneeuwen, net niet genoeg om er last van te hebben maar zodra ik onze straat in rijd gaat het los! Grote vlokken die beloofden nog wel even door te gaan en dus: stal ik mijn…

De vergelijking van het geheugen met een zeef is nog niet zo gek. Het is alleen niet te regelen wat door de zeef heen verloren gaat en wat blijft liggen. Je onthoudt wat je mag vergeten en vergeet wat je zou moeten onthouden.…

Ze vertelde van vroeger: mensen droegen grote, zwarte hoeden. Vrouwen mochten niet fietsen. Ik deed mijn ogen dicht, lette een beetje minder goed op totdat ze in die mythische vorige eeuw terechtkwam. Toen ze in een heel ander land woonde. 'Luister je nog?' 'Ja, natuurlijk, oma! En hoe gingen die feesten dan?' 'Ach, het is zo lang geleden... Wat…

Is het zo of lijkt het maar zo? Om de - voor vroeger en nu - meest logische dingen gedaan te krijgen, moet je jezelf als ouder compleet in bochten wringen om iets van de jeugd gedaan te krijgen? Ik kan me dus echt niet herinneren dat er sprake was van tegenstand als men me vroeger vroeg: ga de keuken doen! Met VIM en bleek op een granieten aanrecht…

Ooit zei hij tegen een verbouwereerde vrouw die hem in Aspen Colorado de weg vroeg: 'Sorry, I'm outlandish', waarmee hij bedoelde, sorry, ik ben hier zelf niet thuis. Maar 'outlandish' betekent natuurlijk 'vreemd, bizar, excentriek, zonderling' en dat was hij soms ook.…

Hoe dan ook, vrouwen waren dol op hem, wilden hem bemoederen, verleiden, onder hun vleugels nemen. Hij was geen jager, maar liet zich die vrouwelijke aandacht graag aanleunen, hield van de subtiele erotiek van een dubbelzinnige conversatie, een uitnodigende blik, een hoge lach. Wat hem betrof mocht het voorspel eindeloos duren.…

Want geef toe, weinigen zullen het hem nadoen: doodvallen in de stad van Pessoa, onderweg naar een literair congres, in de armen van een gevierde dichteres, met een pléiade van dichters en schrijvers bij de hand die een vers aan je zullen opdragen, en dat alles net op tijd voor het middagjournaal.…

De enige schrijver die me werkelijk een bal interesseert ben ik zelf, en terecht, vind ik. Ik ben de Hoofdman der Vlaamse Letteren en wie dat tegenspreekt kan gerust een serieuze mep tegen z’n bakkes krijgen.…

Net als ik heeft de lieverd een bloedhekel aan vliegen, van die vieze nare dieren die echt overal op zitten, snap je? Dus als er zoiets in huis is, dan is het dier geen lang leven geschoren, net als bij ons! Ze hebben tenslotte niet voor niks een vliegenmepper uitgevonden! Dat is omdat die beesten dood gemept moeten worden! En zo werd er een vlieg…

Wat een genot, wat een heerlijkheid om deze man te horen zingen. Vandaag komen alle liedjes en clips voorbij die ik natuurlijk allemaal (bijna dan) mee kan zingen. De jaren verspringen van 1978 naar 1988, naar meer en meer. Puur genieten want van alles komt voorbij. Mooi, mooier, mooist. Van heerlijk jong broekie, tot wat ouder, tot middelbaar tot.…

In waarheid leven - kan dat een succes worden genoemd? Waarschijnlijk niet, want we hebben geleerd succes te meten in termen van ons leven ... Misschien moeten we leren succes op een totaal andere manier te beoordelen, niet in vooruitgang van de tijd, maar in snijvlak met de eeuwigheid. Misschien betekent werkelijk succes niet dat de tijd verandert…

De eerste keer dat ik het uitmaakte, deed ik het nog met zwier.…

Als wij in Nederland niet zulke zachte winters hadden, zouden we de zomer zeker niet overleven.…

Ik denk en doe, ik doe en denk, vooral dat laatste laat me schrijven wat in m’n hoofd komt, moet eruit, of het nou over Jan, Piet of Klaas gaat, doet er niet toe, Ik denk en ik doe. Niet iedereen vindt dat leuk, maar ik dus wel, ik denk en doe en doe en denk Kun je me niet aan- of denk je er anders over, prima, want niemand anders dan ik: besluit…

Oh, de digitale wereld is zo geweldig, zo fenomenaal zo fantastisch dat je er dolgelukkig van zou worden! Zou worden zeg ik, want voorlopig zit ik tegen de grens aan van antidepressiva middelen en waarom? Wel dat is snel uit gelegd, want: ik maakte een fout, dat neem ik ruiterlijk op me en beken schuld ook nog, want dat is niet hetgeen waar ik wakker…

Het grappige in het leven is dat, als je alles weigert te accepteren behalve het beste, je dit heel vaak juist krijgt.…

Alle hoop, ook de valse, is beter dan geen hoop.…

Een afbeelding van deeg, een bak met geschilde appels en de mededeling dat: men bezig is...even ervoor, een afbeelding dat: er een heerlijk ogende boterkoek gebakken is, oei dat is wel heerlijk en terugdenkend aan een schoonmoeder die kon bakken als de beste proef ik het al....maar: verschillende mensen, dus ook verschillende smaken! Meneer T is van…

De dag die al knotsgek vanaf de start is: Een zoon of dochter waar u niet van wist! Een standbeeld in een dorpskern wordt vermist! En het nummer van meneer de Beer in Artis! De dag voor schelmen, vlerken, snoodaards, vlegels En bent u dan nog niet genoeg gekist Bestaat het speedsonnet uit zeven regels…

Mededogen schept ruimte voor een altruïstisch standpunt. We zullen vreugde kunnen ervaren en niet vervallen in het eenzijdig najagen van persoonlijk geluk en persoonlijke verlossing. We zullen ernaar streven onze deugden en onze wijsheid te blijven ontwikkelen en vervolmaken. Met dergelijk mededogen zullen we ten slotte over de noodzakelijke voorwaarden…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort, ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen, door alle wateren zul jij komen, alle oerwouden, op alle wegen, in elke droom die ik me niet meer herinner, je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst.…

Bittere engel onwaarachtig met een vlam in je mond, onder je oksels zal ik twee zwaluwen planten en over je lichaam een wit kruis trekken voor de man aan wie jij me ooit hebt laten denken.…

Niets zal jou in mijn ogen ooit deren, want in mijn handen ligt je laatste groet.…

Als jij weer in je dagboek schrijft, denk er aan in mijn ogen te zien de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders…

Appjes in alle maten vliegen door de mobiel, de ene vraagt: heb je het warm, de ander vraagt: trek je het nog een beetje en diverse anderen vragen gewoon hoe of het gaat, nog los van de vele berichtjes die ik stuur naar de mensen die in de gaten gehouden moeten worden, zo hoort én moet dat nou eenmaal. De golf is weer bezig met een opmars en dus houden…

We hebben zo’n soundbar in huis en voor diegenen die niet weten wat het is ( ik namelijk ook niet ): het is de vervanger van de vroegere radio en dat ding is dus aangesloten op de televisie, nou zeg ik televisie maar in feite is het een flatscreen want dat ding hangt dus verankerd aan de muur en tja, dat deed je vroeger met je televisie niet toch?…

Wie spreekt over de ‘boodschap’ van een schrijver heeft ’t over iemand die geen schrijver is, of als hij een schrijver bedoelt, begrijpt hij niet wat literatuur is. Nooit heeft de schrijver een boodschap gehad, behalve die van ’t papier.…

Mijn werk is het schrijven van stukjes die ten doel hebben een soort glimlach te toveren op het door zorg verteerde gelaat van de Nederlandse onderdaan.…