Alle inzendingen over tv-moment van het ja

Ook kansloos voor het tv-moment van het jaar, want dat heette plotseling 'geen televisie' te zijn. Nomineer het dan niet! Nee, mijn tv-moment van het jaar zat er niet bij. Het was niet de vader van Huntelaar. Nee, ook niet de zoen van Gerard Joling. Hans Kraay jr. in extase kwam wel dicht in de buurt.…

Het "TV moment van het jaar 2008" had niet gewonnen mogen worden door een internetfilmpje.…

Waar is de plaats van de vrije wil, die het klaarspeelt er tegelijk te zijn en niet te zijn.…

Vannacht Ben ik stilletjes door je raam gekropen Ben ik je kamer binnengeslopen Vannacht Heb ik je bemind Heb ik met je de liefde bedreven Hebben we gevreeën Hebben we gekust Hebben we onze gevoelens voor elkaar geuit Morgenochtend Zul je je dan slecht voelen? Zul je je geweldig voelen? Zul je spijt hebben? Zou je het over willen…

Verankerd in donkere aarde Voorvaderlijk grillig vergroeid Veilig veinzend bladerpracht Verstrooit verneveld strelende stralen. Om stil bij te staan Tijdelijk geen woorden.…

Alles is anders dan het moment ervoor. Sta er even bij stil, het leven gaat door. Sporen van verdriet kenmerken een gezicht. Machteloos zoeken, kijken om zich heen. Volgend het spoor, nu helemaal alleen.…

wezenlijk bovennatuurlijk het draagt in mij onschatbare gebaren ik ervaar datgene dat ik als mens wil vasthouden, bewaren nu telt, zegt morgen tegen mij wees niet bevreesd voor het nog ongeschapene onderga onbaatzuchtig en zeker niet bedeesd jouw verloren maar toekomend deel dat zo plots daar is het doet je in tijdloze momenten…

Ik loop over een lentegroene glooiing. Gras, bloemetjes in het gras als op een plaatje voor kinderen. De lucht, nog nevelig, begint al te blauwen. In de stilte klinkt het uitzicht op de andere heuvels.…

Onze enige ontmoeting na jaren was een gesprek van twee stoelen aan een koud tafeltje.…

Het klaart op, de storm gaat liggen, de wind neemt af. Wolken breken, de regen, moet het opgeven. Grijs wordt blauw, De gouden zon, wordt geboren, ik voel de stralen, op mijn gezicht en sluit mijn ogen. Direkt voel ik weer kou, het betrekt, de zon vervaagt. Ik voelde me, intens gelukkig, ...heel even...…

Heel even maar Dat ene moment De stilte om ons heen Zonder woorden Dat ene moment Dan weet ik meer dan woorden ooit zullen zeggen...…

Als ze maar momenten hadden dan was het nog te doen Momenten zoals pas geleden toen ik jou zag in het plantsoen.…

ze er nooit geweest hoe dan ook ik blijf schrijven zolang als woorden raken dus je glimlacht en je denkt maar ik bewaar zeker dit moment…

Het was woensdagochtend, de WSD-werkers zaten juist aan hun welverdiende kop koffie in het hok op de kop van het gebouw. De bomen rondom het park strekten zich uit. Het bankje voor de kleedkamer nodigde uit om gewoon maar even te gaan zitten, om te kijken of om wat te mijmeren in de zon. De atletiekbaan lag er als altijd rustig bij, geduldig wachtend…

Zover het oog reikt heerst hier het moment.…

Liefde een chemische reactie keuze voor het nageslacht een klinische reactie wetenschappers bedachten een kille tegenactie mijn heerlijk gevoel vrijen, strelen jouw lange haren, gezicht, schouders, armen, lichaam en na het vrijen langzaam, zacht bedaren met haar tevreden in mijn armen en vergeet, zeer voldaan Wetenschappers naam…

Op de tv wat je ziet, alsof het leuk is om naar te kijken. Hoe iemand kakkerlakken eet of een dik stuk elastiek gespannen en wel tegen haar buik krijgt. Of hoe hard rijdt die lul, kom we gaan erachter aan! Of we zoeken en zoeken naar een Zorro bijvoorbeeld. Hoe is next? Topmodel?…

Een tv zender die pretendeert gevoelig te zijn voor dierenleed en het enige wat echt speelt is te vangen in één simpel woord: geld.…

Ach de taken zijn verdeeld zullen we maar zeggen, maarre ik moet stoppen, want manlief roept, er is niks op tv, of ik wat te drinken wil.…

Maar ik dwaal af van waar ik over begon en dat is dat er een heuse open hartoperatie te volgen is op de tv en weet je, als je niet tegen zoiets kunt, dan doe je wat ik doe als er voetbal op diezelfde tv komt, want als we praten over een slagveld dan hebben we zeker nog nooit goed gekeken naar een pittige voetbalwedstrijd?…

De damschreeuwer bij P&W: dát is verloedering.…

Soms heb ik spijt dat ik de tv toch weer heb aan gezet, de rimpels en de kalknagels vliegen weer om de oren en ogen, sociale akkoorden klinken vals en duizend bommen en granaten vreten zich een weg door welriekend doch zwak mensenvlees.…

Doet niks, de tv dan hè? Tja, dan zit er niks anders op om een nieuwe AB te sturen....hoe lang duurt dat? Drie werkdagen meneer....kelere, zitten we (nou ja ík niet zo hoor) drie dagen zonder TV?…

Moment Op een moment als dit heerst de schaduwzijde en voor de sombere blik van jaargetijde een papierdunne verbintenis van gemis. Omdat het zenuw raakt en het hart, achterlaten anders is dan achterblijven rollen de woorden als koorden van onthechtenis.…

dichtvallen (oogleden dus) en ik geconfronteerd word met iets waar ik dus helemaal niets mee heb, op dat moment zeg ik, opkijkend naar de tv, wetend dat ie slaapt: ohhh kijk nou toch wat een sufferd....!…

Vandaag draag ik je naar het zacht geurend gras Omringd door het neuriënd geklater van zwoel stromend water vol van al, dat ons te goede was Vandaag behaag ik je tijdens het tortelen der duiven Bij het zingen van de wind dat speels de kragen vindt en het ruisend riet doet wuiven Vandaag vraag ik je Laten wij alleen samen zijn Geef de…

Ik stond op, besloot filosoof te zijn met eindeloze reeksen vragen en in elk antwoord het venijn van onraakbare diepere lagen Gevangen in de grenzenloze revue op het kantelpunt tussen voorbij en nog te gaan . Wij samen in het nu als splinters in een momentenrij De gesluierde geheimen achter de dood de kracht van zweven en van drijven…

Je hoeft nergens meer aan te voldoen Je bent gewoon wie je bent Als je dat maar lang genoeg doet Raakt men er wel aan gewend Je van alle schaamte ontdoen Dat is tegenwoordig de trend Het gaat om de roem en om de poen Veel belangrijker dan talent…

‘Met een TV in zijn armen.’ ‘Ja.’ ‘Dat is toch Ome Jan?’ ‘Ja.’ ‘Waar is Tante Annie dan.’ ‘Die kijkt bij de buren.’…

Allemaal programma’s die perfect passen in het straatje van vermakende tv anno 2012. Wat mij betreft is dit een doodlopende weg en slaan we een ander straatje in. Een straatje dat misschien wat minder ‘echt’ is, en wat meer verbeelding heeft. Een straatje waar Barbie en leatherboy slechts in gedachte bestaan.…