Alle inzendingen over verdriet liefde vergeten

je vergeet me, ik vergeet jou. alles wat we samen hadden.. wie denkt er nog aan? ik.. ik denk eraan, als ik droom komt alles terug, jij.. jij die nu een ander hebt, jij.. jij die mij zoveel verdriet heeft gebracht, jij.. jij die mij 'die liefde' heeft gegeven, die liefde.. die niet klopte, die al een hele tijd bij ons weg was.…

Verdriet ook zo snel zou kunnen lopen Had ik me even vergist, Verdriet slenterde De weg die Verdriet voor me koos was lang en vermoeiend Er was niet zoveel licht, ik verloor bijna mezelf En toch verging ook Verdriet net zoals Liefde Hier en daar is er nog een steentje waar ik over struikel Maar soms vind ik langs de weg ook een bloemetje Jou…

Wat is pijn Als je geen zachtheid kent Wat is verdriet Als je niet door vreugde wordt verwend Wat zijn verlangens Als ze worden vergeten Wat is stilte Als het lawaai is verdwenen Wat zijn tranen Als er geen liefde meer is om te bewenen…

Weeen lijken het In omgekeerde tijdsrichting Ze ontsluiten een sluis van verdriet Vloedgolven van tranen Maken de weg vrij Voor de geboorte van vergeten…

Ik wacht, zo lang Geduldig, zonder angst Ik wacht, weet niet waarop Ongeduldig en bang Ik wacht, Op liefde of geluk? Op verdriet of haat? Maar ben het zoeken vergeten…

vervlakt, maar die ook alles verzacht en verzoet en doet vergeten?…

Ontwakend uit een gevangen gevoel van lust, zwijgend en starend verdriet en liefde, waar is de grens? Ontsluierd dagdromen, in een vergeten poel, van een zonovergoten woestijn. Een idylle waar je voor moet vechten.…

Lieveling je bent mij snel vergeten nu jij in de armen van die ander ligt Ik kan echter van verdriet niet eten en tranen stromen over mijn gezicht Lieveling ik had toch kunnen weten dat jouw liefde altijd te kort bestaat om werkelijk liefde te kunnen heten maar intussen weet ik mij geen raad Lieveling ik heb ‘t je niet verweten dat jij…

Zacht is de liefde die wij voelen Harder is echter de realiteit Wij alleen weten wat we bedoelen En zijn zelfs tot alles bereid Een liefde die geen doorgang mag vinden Ze is zo veraf en ook zo dichtbij Toch zijn er zoveel dingen die ons binden Het maakt ons verdrietig en toch ook blij Liefde is iets dat kun je niet kopen Het wordt je gegeven…

De stilte die jij achterlaat De pijnen, die jij leed Mijn pijn, die nooit meer overgaat Jouw liefde die ik nooit vergeet Ieder gevoel, verdriet, dat wordt gesust Nu ik weet, dat jij in vrede rust.…

Ik bleef maar hangen in het verleden toen alles mooi was en zo goed nu moet ik naar mijn toekomst kijken 'k heb door mijn liefde voor jou geboet. Ik wil vergeten wat je bent geworden vergeten ook wat je hebt gedaan 'k wil de herinnering bewaren dat ik als maatje naast je mocht staan.…

Misschien verloren voor de toekomst vergeet ik het geleefde verleden en zoek mijn weg naar de overkant daar waar het licht op mij wacht en mij zal begeleiden naar mijn eeuwig zijn, vrij van gedachten over liefde en haat, zonder pijn en verdriet, begeleid geven maar ook ontvangen mijn eerste stap naar vrijheid…

pijn dan weer vergeet De nevel van het misverstand Het verlangen om niet hier te zijn Het schrijnen van verdriet en smart De hete woede in je hart Het verdriet om wat verloren leek Ze worden door dat schoon duet weer allen op hun plaats gezet.…

je kijkt door de holle ramen van een gebannen toekomst ik drijf af uit jouw horizon verslonden in ogenblikken in een vingerafdruk van verdriet onuitwisbare liefde ik kon je niet meer troosten mijn woorden niet sterk genoeg jij was het gebroken wit wat verloren ging in het zintuig van vergeten door het zure heen…

Pijn slijt, maar liefde blijft bestaan Nooit zal jij je kind vergeten Deze ster schitterde niet even…. Maar blijft eeuwig aan de hemel staan.…

Gedachten niet vergeten en blijven we altijd staan? Aan het einde niet meer zeker, van liefde, dodelijke kreten en is er leven op de maan? Zo houd ik mij verdrietig vast aan de laatste dag, gegeven hoop misschien of een volgende keer maar blijven staan is geen keuze meer.…

tranen van vreugde en verdriet bonzende harten zullen bloeien als rozen en vergeet-mij-niet.…

Haar ogen zijn de dromen vergeten die haar lieten wachten en denken over de liefde die haar niets ontnemen zou wat momenten beloofden die ze volgde tot ook de tijd haar niets meer wilde beloven dan woorden die haar nog steeds laten wachten.…

Nog niet vergeten nog zoveel vragen niet gesteld er is zoveel dat ik moet weten wat je me nooit hebt verteld de weg loopt dood een kans op weerzien is er niet zoveel verlies zo groot de leegte het verdriet ik leid een goed leven krijg alle liefde die een mens kan wensen toch mis ik jou het meest van alle…

En wat jij deed zal ik nooit vergeten. Ik hou van je, Mijn hele leven.…

De seizoenen van het jaar Geven me het gevoel Van omhelzen en zoenen En juist die andere dag Kruiste een nieuwe liefde mijn weg En zette mijn hart in vuur Voelde dit moment als mijn laatste liefde Blijdschap met verdriet Zonneschijn met regen Een leven lang zonder tranen dat is wat ik verlang.…

Je geeft me liefde, Je geeft me licht, Je geeft me warmte, Het straalt van je gezicht. Je geeft me je gulle lach, Je geeft me je stille verdriet, Je geeft me een liefdevolle dag, Je bent mooi als een liefdeslied. Het is goed je naast me te weten, Je gaf wat anderen niet konden geven. En wat je deed zal ik niet vergeten.…

Je wilt er niet aan toegeven, Aan de altijd aanwezige, zeurende pijn, die door niets te vergeten is, zelfs mijn liefde is hiervoor geen medicijn. Je bent vreselijk boos op je lichaam, dat niet wil zoals jij graag wilt, je toekomst zo onzeker maakt, en aan pijn al je energie verspilt.…

En ook al hebben wij verdriet we zullen je liefde nooit vergeten we weten dat je dáár bent waar Hij je welkom heeft geheten.…

Waar pijn en verdriet te erg overheerst. Ik wil niet meer leven ik wil dood. Ik wil bij mama zijn zonder verdriet en pijn.. Maar diep van binnen weet ik ook dat ik hier hoor te zijn. Dat er mensen zijn die mijn aanwezigheid nodig hebben Die ik pijn en verdriet zal doen als ik er niet meer zal zijn.…

Laat me achter en ga weg Mijn verdriet zal verdrinken En bezinken Op de bodem van je bloed Want niemand is als jij Je hoeft het niet te weten Zal je wel vergeten Als het moet…

Bestond er maar een soort wegenwacht Maar dan speciaal voor liefdesproblemen Die snel en adequaat een oplossing bracht Ik zou er gelijk een abonnement op nemen Een belletje naar de alarmlijn was genoeg De schade groot maar de hulp snel nabij Een paar handelingen door een deskundige Voor je het wist was je hart weer pijnvrij Ach was er…

’ liefde geniet…

Dan weet ik waar ik aan toe ben, en verwerk dan mijn verdriet. Nu wacht ik tot jij je liefde bekent maar volgens mij weet je het niet. Als jij het niet weet, weet ik genoeg, daarvoor is mijn gevoel te sterk. Had het dan niet gezegd,toen ik het je vroeg, dan had ik me gestort op mijn werk.…

Nu nog wil je het niet zien, niet weten, wil je liever de liefde en al vergeten, is je hartje rusteloos, hard en koud. Maar ooit komt die ridder, zéker en vast, die op dat mooie hartje van je past ... ... en die je zegt dat ie van je houdt.…