Alle inzendingen over vergeven

Hoe ver iemand is in zijn of haar persoonlijk proces van kùnnen vergeven en werkelijk ontvankelijk staan voor het vragen van vergeving door de ander, siert de mens absoluut. Je moet er wel wat voor doen...…

De enige vergelding is de vergeving, maar ook déze vergelding moet vergeven worden.…

Ik vergeef mijzelf door te zijn wie ik ben. Ik voel de ruimte voel me fijn met mijn fouten en mijn niet-weten met mijn liefde en mijn verlangen volg ik de stroom die me niet in het rad van de tijd wil vangen.…

en je hart legde zich neer bij het noodlot waar ik vergeving voor jou vervloekte woorden die blijven hangen deze avond als donder in de lucht waar dromen wonen niet langer zuiver als de onrust opnieuw won en de pijn de nacht onherroepelijk splijt in twee jouw deel van rust en het mijne – te hard voor jou…

Twee woordjes zo dunnetjes gefluisterd vergeef me een ijle schijn omkranst het breken van de ogen twee handen zo fragiel geaderd in rozenkrans gevlochten omringd door wit satijn je gaat stil, zo stil op jawoord gedragen..…

Om van mijn kwalen te genezen zou ik wel iedereen vergeven voor zijn verfoeilijke daden. Jou heb ik ook vergeven toen ik je betrapte, dat je met Carla vreemd ging. Een andere vrouw zou al lang van je afgegaan zijn.'' Hij reageerde maar niet en stak een pijp op en deed de televisie uit.…

Wil je me vergeven Voor de oppervlakkigheid van m’n woorden Want het is alles wat ik je kan geven Terwijl je zoveel meer verdient Het spijt me dat ik niet kan zeggen Dat wat jij al zolang zou willen horen Het spijt me, ik ben te bang om die grens te verleggen Terwijl ik dat juist zou moeten doen Wil je me vergeven Voor het verdriet dat…

verwart ik verdrink in een put zonder echo mijn lichaam siddert naar eenzaamheid tussen de sterren en de maan mijn ogen trillen naar stilte tussen de zon en de zee mijn mens-zijn huilt om een herfstgekleurd waanidee ik nestel mij in de warme adem van een stil-leven en zoek een toevlucht in een stervend wenen kan je mij vergeven…

ik heb jou vergeven ik heb mezelf vergeven kan jij dat ook, vergeven ?…

Als ik 's avonds op mijn knieën lig en ik vraag aan onze Heer wilt U mij ook nu vergeven kijkt Hij dan vol liefde op mij neer? Want ik Heer deed weer zoveel zonden en betuigde weinig spijt kunt U het mij alweer vergeven in Uw grote barmhartigheid?…

Laten gaan van pijn. Vaarwel aan het verleden, met buiging voor al dat komen gaat. Bevrijden van het bange hart, van haat en verdriet maakt dat het weer openstaat. Moed en kracht die ook jezelf doen genezen, van alles waar gekwetst voor staat. De stilte verbreken de weg naar elkaar hervinden het verschil tussen leven en…

Is het bijzonder, veelgevraagd, mensen te vergeven, pardonneren jij zonder zonden mijn zoon ver- geven streelt het jouw ego, hem te vangen in de echo egoïstisch mens, balancerend op grens in vader- ogen hij gaat kapot voelt het goed te straffen in vader- ogen jij een teefje, dat dommig staat te blaffen.…

Jij schreeuwde ik werd kwaad voelde me bedrogen toen ik mezelf vroeg wat ik hiervan moest leren kwam de zin: alles wat niet uit liefde wordt gedaan is een schreeuw om liefde.…

uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader hij is zojuist in vrede heengegaan zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader" verzonken in hun scherp gerande kassen zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik het spreken valt hem moeilijk en ik schrik ik laat me wéér door het verval verrassen dan, teder, raakt…

Uiteindelijk vroeg mijn vader mij om vergeving.. Hij ging op zijn knieën voor mij zitten en smeekte mij om 'vergeving', en daar zàt ik dan!! Het énige wat ik kon zeggen - in het Geloof - was 'Als God mij kan vergeven, keer op keer, dan kan ik het jouw óók vergeven..'. Ik heb er nu vrede mee, want hij is overleden.…

En als mijn kind door mij beschadigd zou zijn voor het leven, zou ik niet vergeven willen worden voordat het leed is geheeld.…

Nu ik jou daar zo zie lopen Nu ik jou daar zo zien staan Zie ik met mijn eigen ogen Wat ik jou aan heb gedaan Nee, ik wil je niet vergeten Ik wil je nooit meer kwijt Ook al heb ik fout gezeten Ik zeg het je dat het me spijt Maar wil je me vergeven Ook al doet het zoveel pijn Want zo kunnen we toch niet leven Ik wil altijd bij je zijn…

Wij kunnen hen, die ons beledigd hebben, vergeven, maar hen, die wij beledigd hebben, kunnen wij niet vergeven.…

het lijkt alsof je graf wat open gaat jij duidelijk weer op mijn netvlies staat niet het moment waarop ik jouw door ziekte weggevreten lijf de botten zwaar het lichaam stijf omarmde zei ik ga een stukje met je mee op reis -------------nee----------- wat ik vandaag onzichtbaar zie is die blik waarmee je daags daarvoor een poging ondernam…

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin Vergiffenis in liefde Weet einde noch begin. Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mezelf weet De zwakheid van mijn hart De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven Omdat ik in mijn groot gemis U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis.…

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin; Vergiffenis in liefde Weet ende nog begin Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mijzelve weet De zwakheid van m'n herte, De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven, Omdat ik in mijn groot gemis, U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis…

Maar als ze naar mij toe zouden komen om vergeving te vragen, van wat ze míj hebben aangedaan, zou ik me tóch afvragen: 'is vergeving bevrijding?!?'.…

Schuld zomaar vergeven schaadt de humaniteit van slachtoffer en dader, zij het op verschillende wijze. Schuld niet vergeven eveneens.…

Schuld zomaar vergeven schaadt de humaniteit van slachtoffer en dader, zij het op verschillende wijze. Schuld niet vergeven eveneens.…

ik kan niet vergeten wat er toen is gebeurd Dat je me niet meer wil kennen Dat je me niet wil begrijpen Daar kan ik echt niet aan wennen Ik wil het je wel vergeven, maar als je zo tegen me doet, lukt het me niet Je doet alsof ik niet meer besta. alsof ik niets ben. Niets.…

Mijn handen zullen, vroeger lang gewend, Van zelf aaien je haar, waar levend ligt, Als vroeger, nog het diep glanzende licht, Dat uit de dood mij jouw vergeving zendt.…

Lieve jongen, "k wil je graag vergeven voor het leed mij aangedaan "k wil je zo graag in m'n armen sluiten en opnieuw weer met je verder gaan Lieve jongen, "k vraag ook jou vergeving ook al weet ik niet waarvoor zo kunnen we toch niet verder gaan we gaan er beide aan onderdoor.…

Die nacht van zelfvernedering van deemoed aan de dodensponde in een gestage preveling; "vergeef mijn zonden." Van pogen, dat mijn leven, al mijn zijn ik u uitgeven konde en woorden mij niet kwamen dan "vergeef mijn zonden." Een simpel woord van leniging het enigst, wat ik heb gevonden, waarin mijn ziel uitwenen ging "vergeef mijn zonden…

tot de rand de baas, mijn moeder met haar grote dwingende ogen en haar harde stem luid en rustig zei ik 'nee' nog enkele stappen vóór de rand die laatste stappen zet ik niet niet vrijwillig en niet onder dwang ik heb nee gezegd met kracht, niet braaf maar wel terecht en hoeveel stappen kost het nu om mezelf en haar te vergeven…

Ik vergeef je je fouten je kon ook niet alles voorzien Bovendien is het gemakkelijk om te praten, nadien Ik zou je kunnen vertellen over de drama's in mijn leven Maar zou ik mijzelf hiermee een betere jeugd kunnen geven? Wat mij dus rest is de toekomst en die heb ikzelf in de hand Ik zal mijn eigen keuzes moeten maken tussen mijn gevoel…