start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (65)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4789):

Vergeving.

Vergeven is moeilijk, tenminste voor mijzelf.
Ik heb een hekel aan de uitdrukking 'vergeven is vergeten'.
Nee nee, nóóít.
Wilt U dat ik hier iets over wil vertellen?
Ja?
Oké dan.
Ik ben misbruikt ooit, lichamelijk, en dat was géén pretje.
Moeilijk om over te praten, trouwens..
Even adem halen..
Is het wijs om er over te praten, misschien niet..?
Maar soms is het beter om van je af te praten.
Leuk of niet leuk, het ìs gebeurd..
Ik ben misbruikt, vaak, zonder het ècht te weten.
Door mijn vader, die het lógisch vond om mij in te smeren, van 'onderen'.
Dat heeft jaren geduurd.
Er was een moment dat ik het 'lekker' vond.
Stom, hè?
Maar er kwam een moment dat ik zèlf dingen ging uitproberen en ik kwam op 'een hoogtepunt', wat ik nooit vergeet..ik was 8 jaar.
In mijn pubertijd had ik moeite om met vriendjes om te gaan.
Ze stonden in een rij..ha ha ha..
Ik zag er leuk uit en dáár was ik bèst wel trots op..!
Maar ze mochten níet aan mij zitten..
Dán liever een klap in 'zijn gezicht'!!

Maar even terug te komen over 'vergeving'..
Ooit logeerde ik bij mijn ouders, een leuke tijd.
Het was in de jaren '90.
Ik besloot om er 'open' over te praten.
Samen met mijn moeder èn vader, ging ik met hen zitten.
Ze keken mij verbaasd aan, vol verwachting, zo van 'wat nu?'
Toen deed ik mijn verhaal naar mijn vader toe en de gevolgen die ik ervan had ervaren, toen hij 'het' deed.
Mijn moeder was verbaasd en zei 'Dat is niet waar..!?'.
Daarentegen kreeg mijn vader tranen in z'n ogen..
Hij had het níet zo bedoeld, toen..
Enfin, het was een - heen en weer - gedoe..
Uiteindelijk vroeg mijn vader mij om vergeving..
Hij ging op zijn knieën voor mij zitten en smeekte mij om 'vergeving', en daar zàt ik dan!!
Het énige wat ik kon zeggen - in het Geloof - was 'Als God mij kan vergeven, keer op keer, dan kan ik het jouw óók vergeven..'.
Ik heb er nu vrede mee, want hij is overleden.
Er hangt zelfs een foto van hem in mijn kamer....

Schrijver: Alida Booij, 16-03-2013



Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 522 keer bekeken

4/5 sterren met 12 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Alida Booij
Datum:17-03-2013
Bericht:Saskia, bedankt voor je reactie, het zijn rake woorden..
Maar ik heb God bewust in mijn leven toegelaten, anders was ik er waarschijnlijk níet meer geweest.

Naam:Saskia
Datum:16-03-2013
Bericht:Ik zou een foto van God in mijn kamer hangen. Onverschilliger kan een Vader niet zijn.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)