Alle inzendingen over versnelling

Dat men nu al in drieënveertig tellen Zo’n zesentwintig woorden SMS’t Lijkt thans Short Message Service op z’n best Maar ongetwijfeld gaat men nog versnellen Want SMS’ers blijven onverdroten Hun bullshitomloopsnelheid steeds vergroten…

Mijn hart schakelde enige versnellingen hoger toen er een man bleek te zitten met de broek op zijn knieën en ging naar de hoogste versnelling toen ik in die man Thijs Libregts herkende.…

slagen die zich sporadisch bij iedere verbeelding versnellen. met in het hoofd een licht bescheiden illusiepretpark. doch het hoge woord om het ijs te breken overschaduwt zich door onzekerheid.…

Hoewel het gevaarlijk kan zijn, je een bijrijder kunt kwijtraken en een opponent in de wielen kunt rijden, kan het af en toe de weg van de discussie versnellen door kort door de bocht te gaan.…

Hoewel het gevaarlijk kan zijn, je een bijrijder kunt kwijtraken en een opponent in de wielen kunt rijden, kan het af en toe de weg van de discussie versnellen door kort door de bocht te gaan.…

Men is op versnelling uit. Men oefent in afwachting een uitspraak of men staart zo een detail aan dat het irritant wordt. Niemand ontsnapt aan gewenning. Zelfs voor wie er niet aan went, is hetzelfde nooit genoeg. ----------------------------------------------- Uit: 'Circulaire systemen', 2002.…

Antwoorden tijdelijk de vraag blijft bestaan pijn zomaar verdwenen zoals sneeuw voor de zon uren versnellen hun pas bliksem flitst aan de hemel het regent terwijl de zon schijnt een nieuw begin een open einde lente in mijn hart…

Het voelen van je hart het versnellen tijdens de zoen het voelen van je lichaam dat precies weet wat het moet doen Het voelen van je handen zachtjes door mijn haren het horen van jouw woorden die alle liefde verklaren Het voelen van jouw liefde het vormt een warme gloed het voelen van jou dat doet me zoveel goed…

wij zijn met duizenden en verkleuren tegen de stroom in onze onderkaken steken steeds meer vooruit, willen bevruchten wij trotseren versnellingen springen de dood tegemoet, water moet vallen, maar wij zijn op weg naar het ultieme ei wij weten, wij zullen sneven en laten stroomopwaarts ons leven…

Versnellen en demarreren zijn termen uit de wielersport. Hanteren van die technieken is niet een ieder gegeven, hard/snel kunnen fietsen alleen maakt een mens geen winnaar. Tactiek, rekenen en vooruit kunnen denken (net als bij schaken) is waar het omgaat.…

Een droomtijd in het ritme van de versnelling.…

gebaar plooit de nacht alweer een vouw in het bestaan van onafgewerkte plannen tot rust gekomen handen hunkeren onder hun juk van overjaarse lagen eelt naar hun verleden satijn dit heden en haar duisternis kunnen niet bekoren noch het ochtendgloren wekken de tijd groeft een nieuwe stempel en draalt verder op 78 toeren het versnellen…

Versnellen, of met beleid, een kneepje in de remmen. Bij versnellen zouden zijn twee rivalen, schouder aan schouder in Laarbeeks groen verdwijnen. Bij een kneepje in de remmen, hetzelfde. In beide gevallen lag de overwinning voor het grijpen. De burgemeester zou, desnoods op één wiel, de eindstreep kunnen passeren.…

Handen rustend op het stuur rood licht in het vizier maar ook de spiegel hier waar ik heimelijk in gluur zie de allermooiste vrouw de versnelling in z'n vrij drie, vier meter achter mij is ze even die van jou zet ze rap haar lippen aan met haar ogen gaat ze ook iets doen mijn wangen krijgen net geen blos wie kan zoiets weerstaan?…

Voor er puin door het ruim dreef Voor de klok ons verder joeg Was er een knal uit het nulpunt Een natuurwet propt de stof samen In een kruitvat, een zuigend gat Die sterren, nevels, stelsels slikt Versnellend in de verte dijt het uit Met een golflengte voorsprong Als een naald die in het rood schuift Toen nam god het over Hij legt…

vergeten verhalen vertellend verbeten vertalen versnellend verdorven vertering verbeeld verworven verkering verveeld gebonden gedichten geschreven gevonden gezichten gegeven gedeelde getoonde gevaren gespeelde gekloonde gebaren bedachte bedoeling bedreven betrachte bevoeling beleven bedrogen bebaarden bedwongen bevlogen bejaarden…

alwaar de aarde vliedt in de glooiende einder en de schaduw licht kaatst tegen het maagdelijk struisriet daar roept zij mij nader een fee in blauw gehuld kom, lijken haar lippen te zeggen ik, ja ik, ben met jou verguld hoezeer ik ook mijn passen wil versnellen en mijn armen nog verder doe strekken zij komt niet dichterbij ik schijn…

ik zie je als mijn zomer berijd de lente als een paard stijgbeugels zijn omgekeerd geaard ik houd je warmte vast als jij weer galoppeert schuur langs je flanken je steigert als ik je heel plotseling diep penetreer we rijden samen in gestage draf versnellen dan de pas gaan in vliegende galop met af en toe vertragen om elkaar wat…

ooit was je vrij ik kende nog niemand je vloog zonder binding, ik aarde een zoekplaats voor mij in steden schiep tijd ruis van de mensen hun ziel en de lijven gestapeld in hoge verblijven de wind zong het blauw van de hemel, je wolkte in dromen een einder voorbij, bleef tijden onvindbaar voor mij ik voelde je adem versnellen…

Geopende handen verwelkomen al het groen en gevleugelde der aarde lichtvoetige lijven bewegen zich soms traag, soms iets versnellend naar een thuis in haar beginsel begint hun bestaan Iedere ademtocht begeleidt ons door het wonder van de natuur geschonken eeuwen geleden gaf zij al kleurrijk haar schoonheid aan ons, puur en ongerept zonder…

mijlenver van hier en ginder nabij en om het waterwoud heb ik een rivier gestroomlijnd zinnig diep en stervenskoud schaakte stenen die niet zwierven damde daarmee bochten in om met recht kracht te wekken te versnellen naar mijn zin ruïnes reet ik rancuneus uiteen door decoraties decibellen geschiedkundig een misdadig iets dat mag je rustig…

drukte ze uit bij versnellende passen van zwermende zusters, jagend haar vuur. Veinzend in onschuld, voorwaar overstuur zwoer zij op laster van zijn paperassen. Het woord vloeide papa, vers uit een pot.…

In mijn huis hangt een klok die voortdurend doorgaat onverbiddelijk en ongerijmd beukt als een hamer op de tijd en laat mijn woorden verdwalen in de sluiers van eenzaamheid Ik zie steeds veranderingen zonder dat er iets anders is steeds de versnelling waar vertraging is in het verdwijnen van mijn ijdelheid Ergens huilt een kind het…

Als de geur van whisky op een zwoele zomeravond wentelt zij wellustig in mijn dronken hoofd Gooi olie op het vuur Ik raak overstuur Ik word geheel baatzuchtig van mijn zinnen beroofd Als een syncope vlinder vleugelt zij mij overhoop Zij is wereld in tegenwijzerzin Zij speelt harmonica Een levenslied in fa Mijn hart schakelt de hoogste versnelling…

een geweldige vrouw Je kijkt me aan met ogen van verlangen Ik kijk naar je ogen en zie deze gedachtengangen Lippen raken elkaar je smaakt naar zoet fruit Ik ruik de heerlijke geur van je zachte huid Ik kus je nek zachtjes, stevig en heel langzaam Je handen pak ik vast en kus je hele lichaam Ik hoor je adem versnellen…

De vorderingen lijken te versnellen. Ooit vinden we als het ultiem bewijs Adam en Eva uit het paradijs en gaan we daar een oordeel over vellen. De oorsprong zal ons blijven intrigeren. We zoeken alles tot de bodem uit. Voor ons bestaat er geen verboden fruit.…

alhoewel het welkom warm is wensen, hartelijk en oprecht worden door de kamer gesmeten als waren het pepernoten stemmen gaan door en langs elkaar, met af en toe een glimlach langszij dan weer een schitterend ogende schaterlach het jaar staat plots stil bij een verdrietige blik naar de deur wijzers houden hun eigen tempo aan, versnellen…

Ik probeer te beginnen met aftellen, in de hoop dat de tijd gaat versnellen. Maar het lijkt wel of de tijd probeert te vertragen, zodat het gemis nog langer aan mij zal knagen. Helaas is mij geen keus gegeven, en zal ik met die zeven dagen moeten leven...…

dorstte en jij kon alles van mij velen Je wilde mij, ik was voorradig jij hield van alles wat ik deed bent nu niet triest meer, maar bloedheet en ik doe alles overdadig Je was er niet, dus ik je zachtjes strelen dacht je nog mooier dan je bent dacht je wild en willig, ongeremd kon naar believen orgasmeren Nu voel ik sterk mijn pols versnellen…

Tot het moment dat ik het weer kan Om je weer in mijn leven te laten Maar dan als een andere man De man als vriend, zoals het begon Zou dat kunnen met onze geschiedenis Heb altijd gezegd dat ik dat kon Of kan het zijn dat ik me vergis Tijd zal het ons nog wel vertellen Heb gehoord, die heelt alle wonden Zou die tijd graag willen versnellen…