Alle inzendingen over wegen

Op weg zijn wij allen naar een moment. In de tussentijd denkend wie jou kent. Wie zal er zijn op de grote dag en wenen omdat je daar zo lag. De enige vraag die zo lang smacht. Wie zal er zijn, hoe word je herdacht?…

De koude wind over het land Het zand dat jeukt tussen mijn tenen Ik hou helemaal niet van het strand Maar jij moest mij er zonodig mee naartoe nemen Het geschreeuw van kinderen De stank van zonnebrand Dikke ingevette lijven Walvissen op het land Dikke mannen in te kleine broeken Halen ijsjes bij de ijscokraam Hun kinderen komen aanrennen…

De brede weg, lijkt zo vreugdevol. Je bent op de heenweg. Maar een weg terug is er niet. Een keuze die je maakt. Jij helemaal alleen. Kies je dan volmaakt, de juiste weg? De smalle weg, lijkt zo smartelijk. Je bent op de heenweg. Maar een weg terug is er niet. Een keuze die je maakt. Jij helemaal alleen.…

Wij zijn er We vangen je op Blauwe lichten Maken rare schaduwen Spoed Je blijft Gaat niet weg Einde Een nieuw begin…

There is no way to happiness happiness is the way…

En zij, zij blijft nu weg. Weg voor altijd. Weg, weg van alles dat leeft. Weg van deze tijd. Weg, weg van deze aardbol. Weg, en d'r leven kwijt.…

Jij bent te ver weg van mij Om je nog te voelen branden Eens waren wij dezelfde huid Als die dagen nog tellen.…

Ik ben het meestal eens dat nog meer wegen Gewoon ten koste gaan van de natuur Want 't zal ons echt niet helpen op den duur: Die filevorming hou je niet meer tegen Hoewel, na wat die sneeuwval heeft gedaan Heb 'k er vandaag toch wel bij stilgestaan ------------------------------------------ Door winterse buien ontstond vandaag een ongekende…

Ik heb ook even de website van blik op de weg bekeken. Ik citeer even: “Wij als redactie van 'Blik op de Weg' bedrijven geen sensatiejournalistiek en willen dan ook liever niet gerekend worden tot de zogenaamde reality-tv.…

Alleen hoe heerlijk het voelde, Om zo de weg kwijt te zijn. Ik voelde de zoete dingen, Verdriet kende ik niet meer. Ik had toen moeten weten, Dat dit alles maar schijn was……

Cryptisch kijken we weg op een ander doel gericht wat wij zagen, geregistreerd categoriseert, in het hoofd rennen vooruit, sneller, harder buiten adem, het lijden op onze hielen maar wij vechten voor de overwinning gaan voor de beker van triomf zo zien we af van stilstand…

Mijn woorden worden op vier goudenschaaltjes gewogen.…

De uitspraak 'Het kan niet missen' nadat men iemand de weg heeft gewezen, is vrijwel altijd onjuist.…

Ik ben even weg.…

Ik zie je gaan in de verte herken je tred voel 'n traan Dichterbij 'k wil sneller lopen nog even voelen eens hoorde je bij mij 't Verleden komt terug waarom zoek ik 't op de toekomst ligt open loop ik nu té vlug 't Verleden is geleefd vooruitkijken 'n nieuwe start wie vindt de weg naar mijn hart ?…

Stil loop ik door de nacht over hard bevroren sneeuw de weg even kwijt de maan verlicht mijn levenspad en helpt me zoeken naar de gulden middenweg…

Je leerde me te leven op eigen benen te gaan staan mijn weg te bewandelen die vrijheid kon ik aan ook was er veel vertrouwen het leven leek een feest nu moet ik constateren dat dit een farce is geweest mijn levensweg gaat verder niet langer meer die pijn de liefde zal me leren dat het ook anders nog kan zijn…

zit ze mijn moeder schouder aan schouder geluidloos scheef gezakt in de huiskamer van het tehuis haar handen in houvast om haar tas geklemd stilzwijgend schuif ik naast haar streel haar wang een glimlach opent haar gesloten lippen als haar hoofd zich langzaam heft dan ... is het moment voorbij nemen medicijnen haar mee weg…

Je bent al weg, ik had het kunnen weten. Toch ben ik weer gekomen, de zwakke schakel in jouw keten. Hoe kan ik jou vergeten? Je frisse lach, met werkelijk gevoel en altijd wetend wat ik nou echt bedoel. Na jaren van verdraagzaamheid en medelijden ben je niet hier. Je stappen zijn gezet.…

De weg omhoog en omlaag is één en dezelfde.…

Op de weg naar morgen zijn wij de reizigers van vandaag, zoekenden in het diepe duister naar het licht van de nieuwe dag. Alleen, slechts op eigen kracht, overlevenden van de lange nacht.…

Weg wil ik, weg van jou, weg van de persoon waar ik zoveel van hou. Weg van de pijn, weg van het verdiet, voordat jij het ziet. Als dat alles weg is kan ik weer normaal leven, en jou opnieuw mijn glimlach en vriendschap geven.…

Maar het gebeurde gewoon, plotseling was je weg. Weg uit het aardse leven, op zoek naar jouw plek.…

En ik ze je schaduw Voor de laatste keer En terwijl ik je aanschouw Weet ik dat nooit meer Jij en ik zou zijn Nooit meer ons en wij Weg van elkaar Alleen nog samen vrij…

lieve opa ik stuur je een brief aan een rode ballon je bent nu zo ver ik kijk naar de sterren en wou dat ik je bereiken kon misschien ben je nu wel heel dicht bij de zon zal de wind voor je waaien mag je zwieren en zwaaien en drijven net als mijn ballon zonder geluid komt hij nu naar je toe als zit ik van binnen je naam uit te schreeuwen…

Dan loop ik met jou over wegen. Praten zachtjes, hand in hand over liefde, over leven tot de maan de zon vervangt.…

met jou verdwaal ik niet al lopend door het leven ik raak de weg niet kwijt hooguit voor heel even sta soms heel even stil of loop een beetje om hol dan weer snel vooruit of keer een keertje om ik zie wel hoe en wat weet soms niet hoe 't moet maar wat er ook gebeurd het komt allemaal wel goed…

Ik herinner me nog dat nummer "Ouwe lullen moeten weg" van deze heren onder de noemer The Rules. Inmiddels hebben zij een respectabele leeftijd bereikt, ergo, Koot en Bie kunnen bij de vuilniszak op de stoep. Na tienen, uiteraard.…

Waar een wil is, is een weg. Feit: velen willen weg.…

'Een groot deel van de 80 km-wegen in Nederland is te smal. Dat stelt de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV) in een rapport.' O ja, hoezo dan? 'Met een breedte van 7,5 meter behoren onze provinciale wegen tot de krapste ter wereld.' Ja, allicht.…