Alle inzendingen over wie ben ik

Nee, al werd Hedwig dan psychotisch, zelf heb ik inmiddels genoeg beschrijvingen van herinneringen gelezen die aannemelijk maken dat zulke ervaringen kinderen kunnen overkomen die later heel gezond blijven.…

Ik zou graag rum willen drinken die op de bodem van de zee is gevonden in gezelschap van kapitein Haddock en een reis in een onderzeeër maken met de 'Grijze Wolven' van Das Boot.…

Een van hen ben ik.…

Zelfs in de isoleerkamer beschadigde ik mezelf veel, en om dat te verhinderen verbonden ze mijn handen, van mijn vingers tot aan mijn schouders. Toen was ik echt alles kwijt, zelfs het recht op mijn eigen vingers, en was er niets meer over om van me af te pakken.…

Ondanks alles was ik chronisch schizofreen, hallucineerde ik, was ik verward en zelfdestructief, en het was voor niemand een grote verrassing dat ik er niet in slaagde om eindexamen te doen.…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

In de winterslaap van het hart sterft de herinnering aan jouw gebaar, wat ik aan angst en schuld gehad heb, wordt door jou geërfd. Niets heb ik meer en jij hebt wat ik had, jouw wanhoop en verdriet bewijzen dat.…

Een hevig hater. Een minnaar mild. Die nu of later De Dood toch stilt.…

De tastende ontucht van uw teedre handen. Het duister...geur van rozen en van wijn. Morgen zal wroeging weder wreder branden. Maar heden: laat ons zalig zijn.…

Twee sinaasappels van één tak met blaren. Ik zie schreiend het wonder aan: Neen: niet vergeefs zijn zóveel kwade jaren Over mij heen gegaan.…

Wie zal in de regenboog scheiden De regen van de zon? zó dacht ik, dat ons beiden Niets scheiden kon.…

Een lieve jongen en een héél lief meisje... Ik leg mijn hand op mijn hart zwaar van pijn. 't Is altijd weer dat oude, nieuwe wijsje. Misschien zal 't leven hun genadig zijn.…

Niets is, dat niet goddelijk is.…

Gruwelijk hard spatte mijn ziel uit mijn borstkas en spoot als een rode fontein door mijn woonkamer. De walgelijke stank was niet te harden. Het was niet meer te stoppen en ik gleed onderuit, spartelend in de allesomvattende rode rode gloed die mij omhulde. Na een tijdje kwam ik overeind en kroop langzaam door de stinkende smurrie. Ik zag lange kronkelende…

FANTASIE VERHAALTJE Foppe loopt over een weiland Dan naar de sesamstraat Naar bert en ernie Die vindt hij het leukst Dat zijn vrienden Een vrolijke en een rustige Dan gaat hij naar zijn moeder Daar zit hij rustig aan tafel Te praten en te eten Want hij houdt van haar Nu denkt hij Wat is er in mijn hoofd Dan gaat het mis Hij krijgt…

Bevrijding via het woord: het van búíten openen van een gevangenis waar je zelf ín zit.…

Als je dan iemand hebt gevonden, waarvan je weet: dit ís ze nou! Dat wat geen woorden zeggen konden: je wéét het simpel. Déze vrouw is 't late licht dat in mijn leven het sterrenlicht verbleken laat; Pas dan weet je wat liefde is en pas dan weet je waarheen je gaat... Wanneer die iemand jou laat bloeien als late lente, bloemen, gras, dan…

Onzekerheid doet rare dingen in je hartje en je hoofd Ondanks alle mooie momenten toch zo moeizaam maar geloofd Dat ik je mooi vind, lief en lekker geniet van je humor en hoe je naar me kijkt Soms baal ik dan ook als een stekker dat je niet ziet hoe je mijn leven hebt verrijkt! Als tweede moeder voor mijn kinderen als tweede liefde…

Als ik kijk naar de voorbijschietende donkerheid in de leegte van de avondlucht krijg ik kriebels om de zoveel tijd en slaak ik hier en daar een zucht met een lieflijk vooruitzicht in het verschiet denk ik aan het hartwarmend samenzijn met jou of...niet?…

Als het avondrood de hemel kleurt zo wonderlijk, zo mooi en puur lijkt alles zich te koesteren in haar gloed in dit moois der natuur. In vroegere tijden, bij het zien van dit wonder ging men over tot het avondgebed overdacht men de dag, want men wist het kan niet lang meer duren, de zon gaat weldra onder. Men wist uit ervaring, na een blik…

zit niet te azen op een fout in de taal een knik in een gesprek hou dan je bek maar luister eens echt naar wat je hoort of leest het is niet de kortzichtigheid van je hersenpan maar het niet gebruiken van…

FOPPE ZIJN NIEUWE IDENTEITSBEWIJS FOPPE HEEFT EINDELIJK NA EEN MAAND EN TIEN JAAR FRANEKER GGZ EEN NIEUWE IDNTEITSPAS HIJ WAS AL BANG ER VOOR. EERST MOEST HIJ MET HEIN NAAR DE PRIMERA OP DE FOTO OOK MOEILIJK EN TOEN NAAR HET GEMEENTEHUIS MET DE BMW EN VINGERAFDRUKKEN EN FOTO INLEVEREN KOST OOK NOG EEN HOOP. DRIE WEKEN LATER LOOPT HIJ MET ZUSTER…

Het is zondagochtend, kwart voor zes. Ik ben net wakker. Ik heb wat te schrijven. Het is niet veel, maar het zegt wel veel, geloof ik. Tijdens het wakker worden realiseerde ik me iets. Het gaat over mijn persoonlijkheid. Dat die niet zo groot is. En niet zo sterk. Dat ik me zeer kwetsbaar voel. En nietig. Dat ik niet opgewassen ben tegen alles wat de…

noem mij, noem mij, spreek mij aan, o, noem mij bij mijn diepste naam. voor wie ik liefheb wil ik heten.…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

Globaal kan men geloof ik niet anders dan blij zijn met een ontwikkeling in de poëzie die haar weer maakt tot een ding onder dingen, een verbruiksartikel, een ogenblik in de gebeurtenissen van de dag, een ontwikkeling die heldere formuleringen en ideeën prefereert boven vage woordgoochelarij en smalle ik-lyriek afwijst ten gunste van een benadering…