Alle inzendingen over wieg

laat ons iets drinken zei je ik zou zo graag ik zal je zacht ontvoeren zei ik wat wou je graag ik hoorde in je keel de koele afdronk teer ontvonken als een lach en op je ooglid viel een geur van roosmarijn ik word wat moe zei je ik zou zo graag ik zal je zacht ontvoeren zei ik ik wieg je graag…

Om eerlijk te hebben geleefd dient men in de wieg te zijn gestorven.…

Ik had zo geern uw wiegeken Met blommekens getooid; Zo geren om uw hoofdeken Wat verzekens gestrooid; Maar somber zijn mijn bloemen, kind, en triestig zingt mijn lied. Gij in uw sneeuwen beddeken, ge kent nog geen verdriet. Wat zou daar om uw koppeken, wat kàn daar anders zijn Dan woordjes van uw moederken En strikskens van satijn? Maar…

Om eerlijk te hebben geleefd dient men in de wieg te zijn gestorven.…

Het nestje schuilt op 't dak En 't wiegje schuilt er onder; En beide door Gods oog bewaakt, Is dit geen liefdrijk wonder!…

Vermoorde onschuld staat aan de wieg van het graf.…

Ik kan mijn leeftijd niet liegen, te oud, te jong, maar ik wil haar in mijn armen wiegen. De betovering solt met de tijd, te oud, te jong, ik wil haar niet kwijt.…

Een vers komt nooit uit het niets. In het niets valt alles weg tegen elkaar. Wat niet betekent dat er in het niets daadwerkelijk niets gebeurt, maar het resultaat is onvoldoende om tot een creatie te komen. Het niets is een oneindige beweging van componenten die elkaar opheffen. En daar kan ik niets mee. Ik heb componenten, dimensies en bouwstenen nodig…

Ze wist dat ik een onbehouwen klootzak was, een bloedzuiger, maar ze wist ook dat ik dat niet was.…

Laat de luiken geloken zijn wiege wiegele weine en de stilte onverbroken zijn wiege wiegele wee.…

Kindje wil lopen Kindje is moe Wagen wieg mij weer terug naar een zomer in Laren vlieg vlieg vlug weg door bladeren Katja Bruning…

Zo stil lig ik in mijn hangmat Het minimale wiegen Schrijf ik toe aan mijn hartslag Of dat klopt maakt niet uit Alleen mijn hart is in beweging Heel zachtjes diep ver weg Haakt het slagen aaneen Tot elke vorm van tijd Mijn adem is er niet Mijn ogen drijven af Gedachten zeggen zachtjes Wieg mijzelf tot mezelf…

Ik wil slapen nu rust, ronken, laat mij gaan nu, slapen wieg, wieg, schapen regen Knotst KLETTerend op mijn daken bom in glASSS scherven rInkelen waarom KErft die vreemde onrust door mijn hermetische bovenkamer, gelijk door boter tegenstelling, geKRas krIIIIIIIIIpt ten einde laat mij slapen, ik wil slapen, laat mij gaan SLAPEN!…

lieg in mijn smoel spreek anders de waarheid maar is die te droef lieg dan in mijn smoel spoel mijn biecht weg ik boet me dunkt genoeg ik zei niets teveel deed ik te weinig spoel dan mijn biecht weg wieg wijl ik woel ik blijt, geen honger en alles blijft droog wieg me als ik woel druk op rewind of forward als ik kweel voel de kanker…

een fikse kater En weg was het genot Weg het zachtjes wiegen Weg het boompje bij de beek Toen bij het openen Van mijn ogen Uit mijn omgeving bleek: 'K had mij niet eens Van de bank bewogen…

Wanneer de bloemen een kind als blad nemen en wiegen en maar blijven wiegen ruist er door de wolken en de lucht zo hemels blauw een zachte stem die stem zingt dat de sterren in de nacht de kracht geven aan al de genen die hun lief hebben als de nacht dan het daglicht verdrijft kan de maan samen met zijn vele nachtegalen beginnen met liefde…

adem Door het jonge groene gras Laat de halmen in speelsheid wiegen In het serene ruisen van de wind Vind ik mijn rust voor even terug...…

De takken wiegen in een ritme van de wind zachtjes heen en weer.…

Mijn hart is een wieg waar duizend dromen slapen. Allemaal van mij.…

op handen draag ik je wieg je zo in slaap fluister over schaapjes en tel ze één voor één…

Woon ik er, mij schiet het lied te binnen dat de Heer zijn zegen wil gebieden in beton zelfs, zo er liefde woont. -------------------------------------- uit: 'Van de wieg tot het graf' (1963)…

je tegen mij aan Je lichaam voelt nu rust Zacht wieg ik je in slaap mam Troost in mijn geborgen armen Je huilt nu niet meer Zacht laat ik je mijn woorden strelen Troost je in dit gedichtje voor jou lieve mam...!…

je daagt me uit in kleurengeurend wiegen wacht in zachte zomerwind tot ik je streel en speel met jou mijn voorjaarskind ze stonden weer apart je bloemen bloeiden in ontluiken de knoppen groen gevat zij openen in zijdezacht hun rode hart naar buiten nog lentefluitend vliegen vogels in het blauw de kou is uit hun vlucht en…

ik zocht je in het bloemenveld je blauwde tussen groen zo teer mijn kleine held je zag de anderen zich wiegen in de wind hun kleur en harten vol met voorjaarsgeur je bloeide op een koude plek de hemel bleek een grauwe vlek toen jij ontplooide maar zon ontdooide wat bevroren was gaf jouw bloem het blauw dat ik altijd in de verte…

je schemerde verdriet je smal figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze want hij gebiedt…

Zeker, het zaligst is te blijven wiegen in de wellust der herinneringen. Maar zo leeft men niet voort, zo dommelt men gedachteloos in.…

Je moet ervoor in de wieg zijn gelegd: ik ben het al en hoef het niet meer te worden!…

doel Zucht naar macht en seks, zonder gêne of gevoel Haar zoetigheid heeft een baltsige vlieg gevangen En de speelse lach toont het seksueel verlangen Schamel uitgedost wiegen heupen heen en weer En loopt zij langs de bar nu voor de tiende keer…

me in ’t ravijn Veel te vroeg werd jij mijn kind op zware zwarte vleugelslagen achter het zonnelicht gedragen in de luwte van de zuidenwind waar jij tot slapen werd gesust door de donkere hemelstromen in ‘n wieg van eeuwige dromen toen de doodsengel je had gekust…

Waar slaap my liefde, my liefde vannag sterre wat wieg in die denne en winde sterre wat wieg en sterre wat wag waar slaap my liefde, my liefde vannag? Denneboom donker, rooipad en naglied, naglied van diere en duistere winde Waar slaap my liefde, wie stil sy verdriet en sal ek my liefde, my liefde weer vinde?…