Alle inzendingen over wij

als een slak met wintertenen, schrijd ik door een waterbed, wachtend op die ene meester, die dan net mijn leven redt.…

Je kijkt me aan met die verlangende ogen, wat wil je van me en wat moet ik met jou? Je flirt met me, wat moet ik toch, ik besluit het spel mee te spelen. Ik kijk naar je mond, mijn ogen blijven daar hangen, ik kan niet, weg wat ben je toch een heerlijke vent, wat moet ik nou toch met je? Lnagzaam voel ik jouw been tegen dat van mij, wat doe je? In…

Elke dag eventjes maar dan praat ze tegen mij en ik tegen haar, zij en ik zijn gewoon wij. We kennen elkaar van het dagelijks mailen, en een dag niet gezien, wat zou er aan schelen? Zo is er een vriendschap voorzichtig opgebouwd, en het is voor ons beide al heel erg vertrouwd. we sluiten dan af met; veel liefs en tot morgen.…

dit is de dag de middag tussen januari en februarie een rustpunt een moment ik weet dar er duisterheid kleeft een spanningsveld een krachtmeting dit is de dag de middag weg rustpunt weg dat moment want zonder dat moment geen vreugde geen fijn zijn geen moment van daar geen moment van zijn zal er...…

tienertijd met opkomende vlinders verliefde blikken en eigenwijze wispelturigheid van bijna volwassen zijn tot groot mens solidair en tolerant met vrije meningsuiting doch angstig voor door ons zelf verworven terrorisme en met groot verlangen naar geborgen vrijheid in liefde en saamhorigheid tot samen oud gezond gelukkig sterven wij…

“Maak ik je gelukkig, is er wel een WIJ?” Ik zou je willen vragen, hoeveel je om me geeft. Of je het gevoel hebt, dat je zonder mij niet hebt geleefd. Ik zou je willen vragen, …voel jij “houden van?”. Ik zou het willen vragen, maar ik weet dat het niet kan! Want jij kan mij niet zeggen, wat je gevoelens zijn voor mij.…

tellen dagen dichter bij, dat ene zekere weten, de kalender wordt dan strepenvrij, gemiste uren worden vergeten de storm die van binnen woedt, laat ongesproken woorden verwaaien tot krachtige akkoorden, wij hebben alles nog tegoed…

Bladeren vallen voor ons versieren het pad waarover wij dwalen herfstkleuren lichten op met de zon wij lichten op met de laatste zonnestralen de laatste regenbui van vandaag heeft regendruppels achtergelaten glinsterende bladeren alsof belegd met kleine karaten zingende stilte om ons heen het zuiverste geluid dat bestaat alleen de wind…

warrige stegen waar schaduw om yoghurt honing en noten vroeg en altijd wel een plek waar het zacht was en zoet en wij…

Zij aan zij jij en ik werden wij.…

niet waar eindig ik waar begin jij maar ongedeeld wij ik jou vast en jij mij jij mijn rust ik die van jou jij die mij kust ik ook van jou die ene hand daar onze ogen voor elkaar perfecte glimlach nacht ochtend dag je haar je adem je zuchten je handen houden vast mijn Waar mijn bodem mijn luchten mijn branden alles…

Als wij er niet meer zijn, wij allen hier al schrijvend op de site, diezelfde site die ervoor zorgt dat we kunnen schrijven wat we willen, we kunnen reageren op alles wat we lezen, we kennis maken met andere schrijvers en natuurlijk ook schrijfsters, als wij er niet meer zijn dan zijn er natuurlijk allang anderen die onze plek hebben ingenomen.…

De lach die hij liet in haar viel dwarrelend in deeltjes wij onbreekbaar achter blauwe ogen gesmolten zijn stilaan voorbij er is papieren honger en leeg van verliezend wachten klein…

Wij, de mensheid, moeten het voetbal serieus nemen. Zoals atoombommen, terrorisme, oorlogen, honger, en dat soort zaken ook serieus worden genomen. De kijker wordt geacht hier niet lacherig over te doen. Daarom neem ik je even mee op een kort reisje door het wel en wee van de wereld van de voetballers.…

~~**~~ Ik lig op bed dromend over jou Naakt lig je naast mij ik zie een geweldige vrouw Je kijkt me aan met ogen van verlangen Ik kijk naar je ogen en zie deze gedachtengangen Lippen raken elkaar je smaakt naar zoet fruit Ik ruik de heerlijke geur van je zachte huid Ik kus je nek zachtjes, stevig en heel langzaam…

De oude man gebogen gaat hij zitten aan de tafel voor het raam starend in een krant van vandaag ontstaat bij hem een gewetensvraag dagdromend ziet hij zijn leven terug voelt de pijn van fouten en de warmte van geluk voelt weer de liefde en het genot alles komt voorbij bladzij voor bladzij zijn hart wordt licht nu hij denkt aan…

De oude man gebogen gaat hij zitten aan de tafel voor het raam starend in een krant van vandaag ontstaat bij hem een gewetensvraag dagdromend ziet hij zijn gehele leven terug voelt de pijn van fouten en de warmte van geluk voelt weer de liefde en het genot alles komt voorbij bladzij voor bladzij zijn hart wordt licht nu hij…

Ik tel de dagen Ik tel de uren En zit me af te vragen hoelang onze liefde nog zal duren Ver woon je van me vandaan en elke dag ben je in mijn gedachten houden we dit vol wat kunnen we samen van de toekomst verwachten Maar als ik je dan weer zie en je weer kan kussen dan geniet ik en weet ik het zeker dit vuur kun je niet te…

De aarde is moe gestreden wordt geen rust gegund Ze heeft al teveel geleden maar wordt nog steeds verkeerd gerund Vervuiling heerst alom vooruitzichten op beter? Ach, waarom...? dan wordt het maar wat heter! Voor niemand een helder moment voor niemand die realiseert dat je afhankelijk van de Aarde bent want straks gaat het…

Ik weet het wel; niet ieder kan hier wonen maar laten wij als mensen voor hun leven wat meer eerbied tonen. dat is één van mijn wensen, leven , en vrede op aard ieder leven is het leven waard.…

zo samen een van hart en ziel en zo intens zo kort nog maar zo'n ander mens zo 'n fijn gevoel zo bijzonder ik kan nooit meer zonder... zo gewaardeerd zo gerespecteerd zo attent en zo lief alles om me heen heeft glans alles heeft opnieuw een kans jij voor mij en ik voor jou een man en een vrouw ik zal er altijd zijn voor jou…

Regen tikt verlaagt de bloeddruk Vier ogen gulzig en nieuwsgierig Je bent nooit ver van waar ik lig En snaait de dekens met een ruk Regen tikt met monotoon plezier Ik kan dit nauwelijks geloven Geluk vecht duister komt nu boven Wij hebben het best prettig hier…

als de wereld bloedend is door wonden en er geen uitweg is voor geluk wat zijn dan nachtengalen die muziek uitzonden terwijl ze bewust waren van dit dramastuk kan de zon dan blijven schijnen met de mens al hun wanen zonder dat planten en dieren wegkwijnen in een plas doorweekt met tranen de aardbol is compleet bedorven in wat goed en fout…

De belofte van het ogenblik is de verleiding van jouw lachende woorden en de aarzelende tijd die ons niets vraagt en schaamtevol niet meer weet waarom we niet meer fluisteren en niet meer geloven in de klok en de gedachte die onze momenten weer wachten laat…

De klok deelt met zijn wijzers wat wij vergeten als je wijst naar het verleden dat we weer beginnen met het vertrouwen dat we niet meer alleen verder gaan.…

Soms zijn onze verschillende gedachten als een breiwerk te verweven Soms voor een lange tijd soms maar voor even Maar als dat dan gebeurt en er komen vonken vandaan Onze nachtmerries veranderen weer in dromen en warme gevoelens ontstaan Dan zal ik komen. Dan trek ik het aan.…

De zon te rechter,de zee te linker en tussen beide wij.…

de rug tegen een boom stilte droomde heel verlegen woorden bleven steken alleen handen vonden wegen aan onze voeten lag een vergezicht zich te verrijken in de regen we hadden meer dan was verwacht we zijn niet lang alleen gebleven…

Voor alles is een eerste keer, ik zal het nooit vergeten, toen jij en ik wij waren, dat mag je best wel weten. Van eenzaam tot één zijn -wij beiden weten het nog wel- was toch niet zo'n grote stap, het ging eigenlijk best wel snel.…

Keer op keer, net gieren plezieren wij het materiële als droge sponsen, die krachtig zeggen, absorberen, consumeren Vol!…