Alle inzendingen van leo

Zo, dat is dus de superioriteit van de man, dacht ik, een vrouw die zich nergens schuldig aan heeft gemaakt, beledigen en vernederen. Dat is dus het recht van de man, maar ik onderwerp me er niet aan.…

God behoede de mens en geve hem een zoen: er is verder niets met hem te doen. Streel zijn zoete pens, want mens is een zachte machine, een ingewikkeld liefje. Verzilver zijn statiefje, leid hem in een vitrine, doe bij hem een lichtje aan.…

De gehele natuur stort als het ware die liefde in mijn ziel en zegt me: 'Bemin!' Ik bemin haar niet met mijn verstand, met mijn fantasie, maar met heel mijn wezen. Door haar te beminnen voel ik me als een onafscheidelijk deel van de ganse gelukkige wereld Gods.…

Máasja was ongeveer vijfentwintig jaar toen ik veertien was. Zij was knap om te zien, maar ik ben bang haar te beschrijven, uit vrees dat mijn fantasie weer het bedrieglijk bekoorlijke beeld te voorschijn roept dat ik mij tijdens mijn passie voor haar had gevormd.…

Wanneer ik terugdenk aan mijn eigen jongensjaren en speciaal aan de gemoedstoestand waarin ik mij op die voor mij zo onzalige dag bevond, besef ik volkomen duidelijk de mogelijkheid om tot de vreeslijkste dingen te geraken zonder bepaalde bedoeling, zonder de wens kwaad te doen, maar zó maar - uit nieuwsgierigheid of uit een onbewuste drang naar activiteit…

Waarom is ze niet als dame geboren, met die heldere lichtblauwe ogen, die geweldige kastanjebruine vlecht en die mooigevormde borst? Wat zou ze goed passen in een salon, met een mutsje met roze linten op, in een karmozijnrode zijden peignoir, niet zo een als van Mimi, maar als ik op de Twejerskój Boulevard heb gezien.…

Atheïsten lijken het monopolie op nadenken te hebben geclaimd.…

Toon me een goede verliezer en ik toon je een idioot.…

De immer toenemende complexiteit van software-systemen zal alleen beheersbaar blijven als de implementaties van deze systemen zelf, meer dan tot nu toe, door software gegenereerd worden.…

Niemand is natuurlijk ontkomen aan Picasso, als je tenminste een beetje een fatsoenlijk iemand bent.…

Toen god de mens geschapen had lachte zij.…

Het mooiste in ons hele leven doen we net als iedereen en daarom juist het liefst alleen. Dus wordt het krom beschreven. Er blaast eentonige muziek uit de annalen der erotiek dwars door de waarheid heen. --------------------------- uit: Tirade, nr. 300, 1985.…

Ik had juist vriendschap gesloten met de wolken, broederschap met de regen gedronken en me verzoend met een leven van herfstige kleur toen als een allang niet meer verwachte gast stralend en majesteitelijk, sierlijk als een oosterse danser, de zon lachend in het strijdperk trad sindsdien beijver ik mij onophoudelijk bossen rozen te kopen…

Toen ik 12 jaar was hield ik het meeste van bossen vol beesten en van slapen in het gras. Daar staan nu huizen, want dat was duizend jaar geleden. Wat bos was en weiland is nu bebouwd en bereden. Was ik maar een kilometer lang, dan kon ik alles beter overzien en misschien verdragen, en dan kon ik mij vol behagen uitstrekken over die…

Dit is een fragment uit de roman Een Subversief Aureool. Het boek speelt zich grotendeels af in een kliniek voor alcoholisten. zie ook www.lichteberg.nl Fragment 2 NIEMAND WEET "Dries, Dries", roept opeens een vreemde stem, ouder dan Methusa­lem, "Dries je bent je pil vergeten".…

Een voetpomp, staander, een plastieken buis, een mooie doos, een speeltje, 'k neem 't mee naar huis. Zes euro en dertien cent, 't is een verrassing voor mijn kleine vent. Oh, opa, waarom gaf jij mij zoiets nooit eerder, dat is een echte raketlanceerder. Fonkelende ogen, een dikke zoen, plastieken buis van één miljoen!!…

Een beetje regen, een beetje zon, ik wou dat ik zo tekenen kon. Vol verbazing kijk ik omhoog, 't blijft steeds een wonder zo'n regenboog.…

Met een korreltje van dit En een korreltje van dat Brouw ik een liefdesdrankje Ik voer je lekker zat En als jij mij dan vraagt, dat gevoel wat zou dat zijn Je dronk mijn liefdeswijn op valentijn Niet moeilijk om te maken Het komt van binnenin Een flesje om te kraken Met duizend kusjes erin Beginnen met zo'n knaller is altijd een goede…

Gekwelde bloemen die nog even in kwalijk water overgeven; verwarde kip wier lege tenen in de lucht van toen verstenen... vreselijk is het woord 'stilleven'. ------------------------------------------ Uit: 'Manke vliegen'…

Er zijn twee hachelijke partijen: één strevende naar het belachelijke, dat is die der levenden; en één van gezag, dat is die der doden; en als het aan mij lag waren beide verboden. Lag het aan mij dan stichtte ik graag, en liefst nog vandaag, een derde partij. De 'Waar Alleen…

je hart gaat kaalgespeeld rondzwerven van het verdriet overreden kampmens overhangende familiefoto op kaneelbruine kleerkast met bamboe- boeken scheefgegroeid…

een dansende sprinkhaan het paard! trapt de lucht aan scherven dat het glas rinkelt! ratelt voorbij en het zwaard van zijn adem bliksemt! en zijn stem galmt! en zijn hoef graaft de donder op! ---------------------------------------------------- Uit: 'Portret van een landschap', gedichten 1953-1997.…

Ik werd geboren, enige zoon, kreeg alles wat ik wilde,'k vond het heel gewoon. Heel mijn leven, één vrouw trouw gebleven. Elkaar bemind, kregen één kind. Toen kwam Michiel, het was een hij, enig kleinkind zo dachten wij. Toen kwam 't bericht, en ik dacht, word ik nu van verraad beticht? Daarom mijn vraag, denk met mij mee, hoe deel…

Zwijgzaam stil, het leven had het hem zo geleerd, de handen door de leeftijd ruw en wat verweerd. Van bovenop keek hij naar het kindje, in 't bedje, zijn kleinzoon, zijn eeuwig vriendje. Zijn vinger omklemd door 't handje van die kleine vent, niet te missen voor geen enkele cent. Want door je lijf voel je die gloed, 't is prettig je…

Ieder gedicht dat ik schrijf is het laatste, is mijn dood. Dan smelt mijn gezicht bijzonder groot uit mijn lijf, in mijn schoot. Als ik wegloop mors ik een hoop dode manen en kruip-organen, en ikzelf dool, zo dun dan zo fijn van vrees als een Chinees symbool voor 'man', (een lijn voor gebaar, en een voor voet, waaruit…

dit is de dag de middag tussen januari en februarie een rustpunt een moment ik weet dar er duisterheid kleeft een spanningsveld een krachtmeting dit is de dag de middag weg rustpunt weg dat moment want zonder dat moment geen vreugde geen fijn zijn geen moment van daar geen moment van zijn zal er...…

slechts eenmaal is wat nu bestaat elk ding in zijn vorm besloten en gekust en ingesloten leven wij binnen ons gelaat en niemand die iets meer verstaat dan wat de vogel heeft gefloten of wat aan dromen schijnt ontsproten en mijn hart weet dan geen raad en als gods' adem ons verlaat worden de vaten leeggegoten en zullen zuilen stoten…

Het genot bestaat niet in de ontdekking van de waarheid maar in het zoeken ernaar.…

Vervolg Deel 2 De terugtocht verliep zwijgzaam. Mary kon zichzelf wel verwensen. Ze kende Hunting nu al langer dan vandaag en wist dat hij een klein hartje had. Toen de koets opnieuw voor Mary’s ouderlijk huis stilstond, opende Hunting met een ruk het portier en zag dat op de plaats waar het meisje had gestaan, een dozijn mensen samengetroept stonden…

DEEL 1 Londen, kerstavond 1895 De ijskoude wind liet zich voelen tot in het rijtuig. Lord Huntings adem vroor ogenblikkelijk aan tegen de vierkante ruitjes, zodat alle zicht naar buiten vertroebeld werd. Telkenmale opnieuw schraapte hij met een houten spateltje een vuistgrote plek schoon, en keek dan reikhalzend uit naar de komst van zijn verloofde…