Alle inzendingen over zeil

Het zeilen beoefen ik overigens het liefst bij windkracht één of minder. Je hebt in dat geval in feite geen zeilen nodig en dat is niet alleen verdraaid gemakkelijk, maar het bespaart je ook een hoop moeite en kosten. Een peddel aan boord is echter wel degelijk aan te raden, want je wilt tenslotte wel weer eens terugkeren in de haven nietwaar?…

Zeilers zijn mensen die andere schoten prefereren boven de schoot van hun eigen vrouw.…

Terwijl ze achteloos Zonder te reven Me een blik waardig gunde Ik val tussen wal en schip Terwijl zij doorschippert Over haar voorsteven En haar ronde achterdek Pak jij de helmstok maar Zei ze behendig Bepaal jij de koers Dan hijs ik het zeil Al laverend tussen golven Zink ik in haar ogen En met haar zeilen Voeren we tot de horizon…

Op mijn netvlies prijkt een groot zeil gemaakt van koeieuiers van roodbonte koeien. Het zit klem in de gleuf van de giek en de gaffel. Gelukkig kan mij niets gebeuren. De scepter houdt de zeereling vast en de scepterpotten zijn tegen uitlichten verzekerd. Fok te loevert. Ik keer terug naar Holtus eiland en strijk de zeilen.…

Je kan zelfs geen oogje in het zeil houden, als je dat zou willen. Piekeren, ongerust zijn, je van alles afvragen en geen antwoord krijgen. Even Apeldoorn bellen. Zelfs daar antwoorden ze niet. De schooldirecteur wel. ‘Natuurlijk moet ze naar school komen. Wat voor een voorbeeld is dat eigenlijk voor de andere kinderen?’…

Zeil maar weg de wijde wereld in Laat al het oude achter dit is een nieuw begin Zeil maar weg leef je eigen leven Wees zo vrij als de vogel die zich op de wind laat zweven Zeil maar weg de horizon tegemoet Kijk niet achterom wat voor je ligt is goed Zeil nu dus maar weg over de azuurblauwe zee Ik zal je enorm missen maar in mijn…

Hij is het die de zeilen bindt en die de richting geeft aan ’t roer Wij weten ons door hem bemind. Hij lacht om ons geouwehoer van slapen, shoppen, dit en dat. Maar wie zal zeggen wat hem dreef als hij alléén met ons verbleef.…

Zeg, vadertje van de wind laat mij spelen met uw kind nu het groen zo stilaan geelt en uw telg de zomer steelt Laat ons samen dwarrelen met de briesjes scharrelen met volle takken wiegen en naar de winter vliegen Laat ons blazen door het hout langs de flanken van het woud ook de vogels zuidwaarts dragen onze bries het zeil in jagen…

De ware aard van een mens ontdek je aan boord van een kleine zeilboot.…

hij zegt: kop op, jongen sterk je spieren en maak van je ziel een zeil…

ruisend kletterend kleurt vallend water mijn bomen kale takken naar omhoog nauw zichtbaar hun knoppen niet te geloven eens zullen ze als groene kronen naar een blauwe lucht met daarin zeilende witte wolken reiken een feest in het verschiet het maakt me nu al blij…

witborrelend zog bruist weg in het ijle verstervend in schuim onder windstille zeilen gekraak en geklots een zeezilte streling wiegende lichtjes een meeuw op de reling goudgeel gegangmaakt door rimpelend klater rijzen de sterren uit ’t donkerend water…

Op de wind van gisteren kun je niet zeilen.…

Ze kennen me niet.…

Ze is inmiddels ver verwijderd van de stralende foto op de cover van ‘Zeilen’. Was het hier maar bij gebleven.…

Met de wind van vandaag kan je morgen niet zeilen…

tegen patrijsglas kolkt woest water we gingen overstag zij met een verbeten lach ik stond niet aan het roer maar zekerde de zeilen en wachtte af als altijd was de wind aflandig oploeven ging traag we voeren weer de koers opstandig ankerden ook buitengaats er was voor ons geen plaats te vinden bij wisseltij en dubieuze winden…

...ik kan zeilen als ik weet welke richting de wind waait de waarheid overstag het zeil aan flarden gedachten waaien van stuurboord naar bakboord laverend over de zee ik loef op ...…

Dan kan je varen zonder peil, al blies de Nikker in het zeil, Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho! Al blies de Nikker in het zeil! ----------------------------------------- een flikker slaan - een luchtsprong maken Nikker - kwaadwillende watergeest…

Nadat hij lang voor de gemeente werkte leek het niet vreemd dat hij de ogen sloot. Hij deed ze niet meer open, hij was dood en niemand die daar ook maar iets van merkte. Ach, tien jaar niet bewegen is niet raar voor een gepensioneerde ambtenaar.…

soms, dansen de bladeren de muziek van de wind het innig geluk van de grijsaard de glimlach van het kleinkind het leven tekent grijs op de zeemans baard nu, alleen nog de zee van gedachten bevaart de zeelieden heisen de zeilen, levens' grootste reis gespannen, zeilen, 'n zeemanlied geliefden vergeet mij niet, dan geen verdriet daarginds…

Fier witte zeilen de kleur van overgave aan de wateren…

ik langs de steven een piepklein bootje zag bij degene die er in stond ging ik uitgeput overstag Wij hebben het zeil geheven en drijven zij aan zij in rustig kabbelend water geen haven meer voorbij…

De golven zeilen op een eeuwig ritme langs veilige kusten…

De koele zwoele wind door de haren Nooit eerder weer gevoeld sinds jaren Machtig alles kunnen klaren En toch weer woelig bedaren Standvastig bij de fok Fier en ferm, lijf rechtop Jagen we het zeil in top Starend naar de spits voorop We hijsen alle zeilen Wat mij betreft nog zeemijlen Uren lekker maat-loos varen Ik hoef mij niet te scharen…

En langs de lichten Zijwaarts loopt Een lijn de einder langs Van onder ’t schip En golven door Een glanzende gloed Van lichtend wit Beweegt, beweegt, beweegt Ik zoek het eind En vind slechts Uit het donker niet Maar door het schip bewogen Licht Dichtbij het wufte Nacht’lijk strand En pier Van verre glorie Geluid Van scheepsmotoren…

zet het blauw van de zee tegen het blauw van de hemel veeg er het wit van een zeil in en de wind steekt op --------------- uit: 'In druk', 1965.…

De berg der stilte kan ik niet bestijgen Door het verwarrend woud herinnering; Dus wil ik onder zeil van mijmering Voortdrijven op een zee van eeuwig zwijgen.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - op wakkre wieken staag - op altijd snelle vleugels zonder zeil te strijken - zonder het zeil neer te laten woelt - vooruitsnelt wiens hete honger graag - wiens grote, gretige honger valt gij - lijkt gij verdrijve - breng door bewegen - bewegen tot meer spoed t schijnt…

ons schip lag in west-west-terschelling niet ver van een vrij stijle helling in prachtige steil ging ik onder zeil maar ik struikelde over de spelling…