Alle inzendingen

Glinster vanuit het donker verraadt een eeuwenoud licht van verloren gegaan of leven ons ver vooruit Uit ordelijke chaos geboren ondergaat de mensheid, zoals de Dinosaurus, ooit eenzelfde lot Sterft dit heelal uiteindelijk in wanorde zal óók onze glinster voor altijd doven

gisteren kwam er zo’n boer met een bruine nee blauwe tuinbroek tussen z’n benen op mijn kleine zus afsjouwen hij vroeg haar weg te gaan op z’n boers zo lekker asociaal zodat mijn zus er uiteraard geen woord van kon verstaan na een bijna tik en wat gescheld van die boer dan met zij...

Elke ochtend die zijn glimlach deed ontwaken bewaarde ik als liefdesbrief - geparfumeerd met rozen omsloten door een kleurig lint - mijn ogen zogen zinnen vol verlangen en de schoonheid van diep blozen maar het schrift vervaagde tot slechts een punt nog zichtbaar was vanmorgen wiste...

Jij was zacht als kalksteen een handig woord of klein zacht handgemeen tekent jouw kwetsbaar beeld en de heerser heeft sluipend stil zijn kans gegrepen een mal geslepen het gesmolten lichaam gegoten in de absolute vorm die hij -de heerser -gekozen heeft .

Als schrijver vraag je je vaak af, wat is er gebeurd in het verleden, in die bruisende jeugdjaren. Hoe zijn die oefeningen in letters, woordjes en op den duur hele zinnen schrijven ineens op een geheimzinnige manier overgegaan in zelf schrijven, wat niets te maken leek te hebben met de grammatica di...

Verknipte geesten moordzuchtige beesten. De wereld is ziek. Een meisje van vijftien zal nimmer 't leven zien. De wereld is ziek. Want verknipte geesten van moordzuchtige beesten die de wereld ziek maken, namen haar leven. De wereld is zó ziek.

Mijn nog jonge maar ondernemende kat is sinds 2 dagen af en toe buiten. Ik houd hem nauwlettend in de gaten. Hij speelde eerst in de tuin van mijn vriendelijke buurman waar het onkruid welig groeit. Ik was er blij mee, want daar was het wel veilig vond ik. Elke 5 minuten keek ik waar hij was en ...

Hoe onvoltooid is onze liefde herinner je je nog dat je bij me binnenkwam met schildersdoek en glunderende lach omdat ik van je houd, zei je verf en kwasten, kleurig palet wij tweeën op het doek en ik, ik voelde me koningin en filmde al je bewegingen vol ijver, gaf je m'n dik gebreide wit...

als zonnemist verglijdend dalen kleuren groen en teer het donkere licht versnijdend onder zware takken neer een huis tegen de hemel van ochtendblauw met wit gevlekt verbreekt de ronding van de heuvelrand net iets te dwingend neergezet de lange holle weg met zwoele warme wind beschuttin...

De deur kraakt, ademloos daal ik de ongelijke trappen af. Ik tast mijn weg langs glibberige wanden en struikel: tientallen dromen hebben hier hun kleine geraamtes achtergelaten. Ik ga door mijn knieën en leg ze in een schoenendoos voor later.

Ik zit in de middagzon te dromen en te lezen 'n zachte bries streelt m'n gelaat een vlinder fladdert van bloem naar blad. Vraag me verwonderd af zou zoiets teers gelukkig wezen of zal het weten nog even dan heb ik het gehad.

De wachtruimte slechts dun bevolkt maar een drukkende massa zwermt als een horde bijen op mijn gemoed. De klok is als een dreunende stem en mijn keel klopt als een bezetene op muren, lege eindeloze zalen dwalen door gedachtekanalen. Er is veel om te denken maar nog meer om te zwijgen.

een grindpad slingert langs het lang niet gemaaide gras naar de saillante poorten van het uitgestorven kasteel waarvan de vertrekken verlaten lijken maar slechts wachten op nieuwe stervelingen om weer historie te kunnen schrijven met kaarsen verlichte gangen openbaren gehavende deuren ...

je strikt mij in het blonde vangnet van je gulle lach je verdrinkt mij in het blonde koren om je heen je lokt mij onweerstaanbaar in een gouden schrijn ik bedrink mij aan je ronde ogen van zeegroen en jasmijn ik wil je zoenen zoals de warme wind het welig graan

vier en een half volt legotreintje verdwijnt in de groene tunnel van papier-maché twee jongensbenen in de lange blauwe broekspijpen van een jeans de moeder als man in uniform de vader als vrouw thuis wie speelt voor god wie kiest het scharnier hij trekt de stekker uit de houder e...

Ik ga even lekker douchen Kleed me daarna heel mooi aan Wil je helemaal niet pushen Maar we moeten nu echt gaan De kaartjes liggen klaar Op het kleed in de hal Je hebt geen zin weliswaar Maar we gaan toch naar het bal Ik wil de tango dansen Me voelen zweven op de vloer Met andere manne...

Al die jaren heb je gelogen, Heb je me bedrogen. Maar nu ik zie hoe jij werkelijke bent, Ben ik blij, dat ik je niet meer ken. Ongelooflijk hoe jij kan flemen. Om iemand daarna alles af te nemen. Zo laat je zien hoe je bent, Ben ik blij dat ik je niet ken. Nu beloof je iemand je eeuwige ...

ik zoek mijzelf met strakke lippen de handen sluiten steeds meer de vingers in behoef ook geen woorden meer uit mijn verbeelding te knippen ik bemin de dode zin

Ballet van water met grote hoogten en diepe dalen. Temperamentvol, woest en rustig Reikend aan emoties Leven gevend, leven nemend cyclisch ritmisch Instrument beroerd door velen met verschillende composities Koppen snellen, schuim opwekkend volgend als dolfijnen. soms buitelend als ee...

ik wil je wel maar soms niet meer je hebt me zeer gedaan gekwetst gewond ja daar waar ik mezelf terugvond mijn kleine ruimte om te schuilen waar ik af en toe kon huilen mijn stil verdriet omdat de wereld holt en mij niet ziet toch reik je me de hand in je lach en ogen k...

Wat is geluk als alles tegenzit. Wat is geluk als je niet meer hebt wat je had. Wat is geluk als je geliefde bij je weggaat. Wat is geluk als je beste vriendin je mijdt. Wat is geluk als je niet kan eten of slapen. Wat is geluk als je geen moeder hebt om mee te praten. Wat is geluk als je ...

Alles wat ik dacht. is me ontnomen. Ik had nooit verwacht nooit kunnen dromen. Dat er diep in mij. een eigen ik zou wonen. Die vol gevoel. over de dingen dacht. Ik zie nu alles anders Ik voel en beleef vul niet meer de dagen Want eindelijk, Ik leef .

Verblindend witte ochtenden de geur van opwaaiende lakens het rammelen van wasknijpers in een klein emmertje. Koorts en koele handen een schaal met stukjes appel mysterieuze gezichten op het behang. Veel later, het fletse besef in je blik bij elk vertrek: je was geen partij voor d...

Wanneer hij niet gedronken heeft lijkt hij een heel gewone man zo eentje van dertien in een dozijn en zijn ze samen een gezellig span maar als 's nachts de muren trillen door zijn bulderende stem dan stop ik het liefst mijn oren dicht en denk dan oh wat haat ik hem als zij dan 's morgens...

Ze kunnen mij van de wereld rammen, maar mijn ideeën kan je niet wegslaan.

de dood haalt iedereen in zelfs de begeleider sterft eens thuis- en mantelzorg wensen niet het heengaan van de man met kanker en dan, onverwacht, zaait hij uit in bloemenpracht vergeet mij niet ondanks dat ik u achter liet

Amsterdam's burgervader Cohen wil zijn eigen partij op tijd meer laten geloven morele heipalen ontbreken ooit helrode idealen verbleken leden groot gebracht tegen de kerk moeten in sneltrein omgeturnd voor de nieuwe doorbraak ziet daar in het hemels zwerk zweven in een purperrose wolk...

Onze ministers zijn nu sinterklazen: Ze delen uit vanuit hun overvloed. Na drie jaar zuur volgt eindelijk het zoet - En daarom is het uitkijken geblazen, Want gunt u straks Jan-Peter weer het stuur Dan volgt na één jaar zoet weer drie jaar zuur.

een fjordenpaard zo sterk en fris, jah dat word een hele belevenis. pas 14 maandjes oud en nu al een hart van goud. je bent nog jong en moet alles nog leren, maar wij zijn vriendjes dus we gaan ons zeker amuseren. jij,VIDAR zo in de bloei van je leven,kan ik niets anders dan je alleen maar lief...

Ik weet het wel Maar als ik het een vreemde vertel Zie je ze denken. Wie moet op 5 december alles schenken? De kerstman komt,maar daarvoor moet je zelf alles kopen. Men zegt: De Sint is dood,het is toch niet te hopen. Ook is er in het voorjaar nog een haas Die huppelt rond zo met de Paas. Al...