Alle inzendingen

je glooide zonnebloemgeel in heuvels omzoomd met het groen van struweel je plooide het ruisende water in dalen vol rots en geklater ik voette de heuvel in pad topte het uitzicht in een palet dat ik nooit heb gehad doekte natuur met frivool franse slag in een uur maar kon haar ...

Als een wild paard slaat de komeet met zijn ijzige staart vonken uit de dampkring. De Perseïden regen laat voor niemand iets te wensen over.

Puur Nederlands bestaat niet meer. De anglicismen dringen door. ’t Is iets waar ik me vaak aan stoor: ontkomt geen mens aan die invloedssfeer? Men heeft het over specials, floodlights, spotlights. En deadlines, headlines, baselines en de lunchtime. En kid en shit en teamspirit en acid...

Wij praten gelijk de zee ik de golf die wegtrekt jij de golf die terugkomt een onafgebroken gaan en komen soms woest schuimend soms zacht ruisend maar altijd klimmen naar de top op zoek naar de verzoening altijd als één eindigend nooit alleen.

In Blijdorp werd H5N1 gevonden Waardoor een tweetal uilen werd geveld Wat keurig aan bezoekers is gemeld Waarna er toch gewoon nog rijen stonden Al zo lang wordt gewaarschuwd en sindsdien Wil iedereen dat virus wel eens zien

O, hoogste macht, geef u dierbaren de kracht, die zij nodig hebben bij nacht en ontij uw schoonheid aanbidden wij, zalf uw gedienden, ook als zij het niet verdienden, laat uw goedheid spreken, aan de onnozele leken, leidt ons verder, wees onze gids en herder, verdel...

Zwarte broddellap Vastgezet op alle vier de hoeken Iemand Liet de grote steek Vallen die ruimte Laat voor een scherm Dat ontbreekt Niet diegene die Er bloemen op borduurde In wit, diepblauw en geel Ook niet de mieren Die snelle stekentellers Zelfs niet de grote juwelier Die zijn...

Het onmogelijke werd bewaarheid In een relaas van onmogelijkheid Uitgesproken in bijtende woorden Met open vizier zonder schroom Geen verhaal op fluisterend vertrouwen Warme liefde bevroren wederzijds Slechts blinde woede en verwensing Gegooid met etterend pus brandend in hel En lijdza...

NUVER POESTJE WIEND AN DIEK Voordat Thomas Haar tegenkwam bij de dijk van Lauwersoog en in haar ogen keek en de zon en de sterren zag stralen was er al heel wat werk aan vooraf gegaan. Hij zag haar terwijl hij op de dijk liep waar de weerman van de locale zender altijd over sprak met een “nuver...

Het spijt me men beste man, maar als mijn bestaan zo pijnlijk/schroeiend/brandend ver(der)gaat opdat de gensters assen blijven sissen zal ik zonder meer beslissen, dat het zo niet meer kan noch verder hoeft te gaan. Brengt uw dageraad pijn in alle cellen van uw zijn? Laat het uw zintuige...

De weg is lang je stapt wat bang het onbekende tegemoet. Wat je ook doet er zijn momenten, evenementen die je zicht verblinden. Je houdt halt, je talmt. Status quo kiezen, de moed verliezen? Of opstaan en doorgaan, je doel hervinden. De weg in 't labyrint gaat ieder mensenki...

De trein staat klaar, nog maagdelijk, gereed om vleugelslag van woord en klankendans langs blanke sporen, over hoge schans te voeren naar dat land waar ik van weet : daar triomfeert het licht in koningskleed, in absolute waarheid, liefdeglans. Geschreven tekens vinden hun balans, Zij worden...

de oude kar kraakt in dezelfde voegen als haar duwer, ze smeekt om nieuw bloed, een laagje lak aan antiek, de toekomst is aan de jeugd, vers hout de zwoegende man vloekt op het weerbarstig hout dat gebarsten wielen blokkeert en zijn geleende schoenen spuwen op zijn verweerde blaren eige...

jij niet alledaags onrust in mijn ogen blikken zwoele lust vreemde gedachten zomaar aandacht stelend door mijn hoofd ik was er wel meer niet maar toch vergeten dat ik leefde want ieder ging zijn eigen gang samen maar toch naast elkaar zo dat ik niemand tegenkwam weg was ik dichter bij...

wat men mist in dit land zijn de poorten naar voorbije tijden in eeuwige ruïnes onafgebroken tekens voor onze nederigheid het besef dat vóór ons reeds van alles werd en was gebruikswaarde is voorwaarde voor het voortbestaan van bouwsels als kastelen men sloopt geschiedenis als voor...

Ik weet niet of ik rouwen moet of feesten. Het socialistisch Caraïbisch land, dat strak geleid wordt door de commandant stelt absoluut geen prijs op vrije geesten. Want wie kritiek uit loopt direct gevaar. Dus zwijg ik maar: straks ben ik de sigaar. ------------------------------ ... v...

De mensen kregen alles voor hun kiezen: no-claim voor de oppassende cliënt en eigen risico voor de patiënt. Zijn Haagse werk is klaar, hij pakt z'n biezen. Dat hij iets anders wil, vind ik niet raar: hij lijkt geschikt voor autohandelaar. ------------------------------ Minister Hooger...

De mollenman, de mollenman Bel hem maar op Hij komt er zo an Hij kruipt over gras met een luisterend oor Hij tikt en hij klopt en hij ruikt aan het spoor Het duurt soms maar even of hij heeft Mol al door Voorwaar, dit talent komt zelden nog voor Met klemmen en ijzers, met zilveren tangen...

De vlieger stijgt ten hemel, Gedragen door de wind; Hij fladdert aan het touwtje, In ’t handje van een kind. Hij wou wel hoog en hoger, In ’t eindloos ruim der lucht, Het draadje houdt hem tegen, En stuit zijn vrije vlucht. Aldus heeft de gedachte Steeds maar omhoog gestreefd, De g...

je was zoet, een roos met dunne, sierlijke hals met onschuldige tepels en een verboden handgebaar in het verhaal van een stad vol levende dode bloemen je was te jong maar jaren ver vooruit voor het oude stof van verleden geboorte jouw raam opende geen erbarmen maar...

Niet wegen op de ander, niet op gedachten, wensen, dromen; er zijn totaal en vrij voor de ander als de bladeren van de bomen die komen en gaan, die vruchtbaar zijn ongeweten; genade heten voor wie je weg kruist zonder te bezitten.

ooit overspoelden golven mij namen me mee, nu leef ik op de bodem van de zee wring zuurstof uit het water licht uit duisternis soms voel ik een trilling boven mij druppels keren terug naar huis volmaakte cirkels trekkend lossen ze op en worden één dan ga ik naar boven schep zilver v...

onder de luifel aan de overkant van de straat staan kinderen met rode jassen verwelkt kleven krullen op hun hoofd in de tuintjes wacht alles nat er hangen lakens aan een waslijn waar iemand niet thuis is om ze binnen te halen of waar iemand wel thuis is maar achter het raam staat en kijk...

'Dag Henkjan, met van der Pruyselaere hier. Ik dacht zo van; kom laat ik Henkjan eens even bellen omdat hij zich vanmorgen ziek heeft gemeld. Hoe gaat ermee ouwe rakker?’ ‘Eh..uche..uche.. niet zo florissant baas, en ik heet Janhenk en niet Henkjan.’ ‘Ach what’s in a name Henk eh Janh...

ik blaas je als een vlinder in de holte van mijn hand naar een uithoek van de wind waar ik ooit de ongerepte stilte van je voelhoorn heb bemind.

de voordeur laat me uit galmt vriendelijk geluid van kettingen en sloten vrijheid die zij buitensluit tralies zijn nooit echt gebroken ramen kijken op me neer donker in hun blikken ogen zullen nooit verschijnen alleen een trage armzwaai gezichtsloos achter de gordijnen het vage lic...

Twee verloren harten zag ik gaan Ze vlogen uit de lichamen Ik voelde mij voldaan Ze gingen zelfs nog samen Het had zo mooi geweest Ze wilden mij niet meer Dus nu is het feest En geniet ik elke keer Twee verloren harten zag ik gaan Ze hadden mij niet lief Ik kon niet voor mezelf instaan...

Om aller veiligheid te garanderen Mag er voortaan geen handbagage mee, Geen bodymilk, geen gel, geen okselspray, Geen baseballcaps, geen schoenen en geen kleren, Zodat u al bij voorbaat poedelnaakt De vluchtreis naar uw zonbestemming maakt.

Voor wat gebeurt aan weerszijden Heeft de muur geen oog. Blind is zijn verankering, Sprakeloos zijn staan En zo scheidt hij droog Ons beiden. Jij, voorover leunend, Schaaft je aan het ruwe oppervlak … Ik tracht wat van dat bezeren op te vangen Maar de muur verstaat zijn vak. De aarde...

ik denk tegen de wind in het ruisen van de zee het geluid, de muziek een cliché in mijn oren achterstevoren terug... denk ik terug... naar toen als de zee spoelde de liefde over mijn dam toen zij kwam zij, een onopvallend glasgordijn een muur van troebel water onzichtbaar onder de w...