Alle inzendingen

Wees niet bang bij het herkennen woorden hebben het ritme van je stem water is krachtig in de stroom in beweging vaagt zij alles weg wees niet bang om te ervaren fluister niet ben wie je bent

Spektakel kleuren impressionistisch getooide afstotende medusa bomen Open de blik fris het gezicht zwart de stof krakend en ruisend bollend afstotend nodigt uit lijdend Groen loenst vlijt vloeit overspoelt gedachten de waas van waar was ik toen Mijn alibi polis toont on...

Tranen laat ik om jou die mij achterliet in de eenzaamheid van mijn bestaan Tranen laat ik om jou toen je gisteren zei dat je leven niets meer voorstelde, het einde kwam naderbij Tranen laat ik om jou Sinds ik je gisteren in je tuin vond Rustig en vredig liggend, op het tuinpad ...

Regen, reiniging buiten mij, reiniging van de straten, alle dezelfde, minnaars die lang gewacht hebben naar dit overvloedig zoenen, maar nu hun lichaam golven, bevrijd van dit zomerzwaar verlangen, in de lange omhelzing van de knallende zoenen. Wit gewassen wegen, straten na de o...

in een huis in monnickendam van de familie stam & zoon is de liefde echt uitgewoond het kraakt kreunt steunt klinkt rheumatisch is pneumatisch van dril en boor bij geen gehoor de buren deden niet meer open de stammetjes zijn afgedropen

gelijk het contragewicht aan de sierlijke kraan welks last zweeft achter de met vrolijke vensters versierde doeken strak aan stalen staketsels verankerd weerhouden stemmen uit een verre noordelijke haven me het spiegelvlak te verbreken me te voegen in het speelveld van de éénbenige dui...

De kikkers springen verder dan het mooie licht voorbij de sterren

Wanneer de zon langzaam in zee vloeit omstrengel ik zonder enig geluid teder jouw gebrande huid welke lang nog nagloeit Weerspiegeld het zomerse avondrood de zee in een rimpeling klieft zich in de verte als eenling snel door het vochtige zilt een boot Stil verschijnt langzaam de nacht ...

Literatuur werd door die beperking van de dramatische stof tot het ‘persoonlijke’ inderdaad een makkelijker te beoefenen genre. Een coherent mens- en wereldbeeld, zoals W. F. Hermans, Gerard Reve en Harry Mulisch erop na hielden, was immers niet langer van node. Maar dat het nog steeds wél alle...

Enthousiast en met veel lef, blijkt Rita toch van ijzer. De VVD komt tot het besef: Mark is goed, maar Rita wijzer. In blauwe blazers rollen ze over elkaar heen. Wie gaat heen met het vette been??

Ben ik slechts een samenstel van daden Of beweeg ik me als een machine voort ben ik uit een oerkiem voortgekomen en groei organisch naar een ideële poort of ben ik slechts een samenspel van krachten dat stoeit, met in en tussen, elk mijn hersensoort sta ik hoog verheven of lijd ik onder dui...

Je dacht dat je alles al had meegemaakt. Is dus niet zo. Toen je veertig werd, dacht je, dat je heel wat was. Was misschien ook zo. Dat dacht je ook toen je de vijftig haalde want wie haalt dat tegenwoordig nog? Jij wel, je dacht toen je zestig werd, nog vijf jaar dan mag ik met pensioen e...

ik hunker naar de horizon naar verten en naar vlakten kruipen zou ik, zo ik kon ver van stadsen en bekakten naar waar hazen en patrijzen ooit achter schone vrouwen jakten 'k vervloek de slimmen, niet de wijzen die de natuur de kop af hakten met hun economische gewin heeft het leven zo no...

soms als ik andere letteren zie chronologisch gerangschikt tot hedendaags gewaardeerde poëzie realiseer ik me mijn grens ijzeren wilskracht delft het onderspit verlamt zelfs het schrijfvermogen elke zin die dan nog mijn pen verlaat resulteert in een niet passend slap aftreksel van dich...

ik heb mijn verfresten bij elkaar geschraapt in cypressengroen mes ik gemis maar in de verre heuvels zonnebloem je toch het licht dat er ook is het glooien weidt zich uit in geel warmte zindert traag en langs een schaduwhaag spelen vlinders fladderend het spel ik wil je wel een kl...

Gedrongen ietwat stevig gebouwd ogen geelachtige rond besluipt de leeuw zijn nietsvermoedende prooi Manen vol snelheid één enkele klap scherp de klauw gebroken een nek vlees tandscherp doorsneden Bakent met hartverscheurend gebrul territorium Meedogenloos als roofdier m...

Grijp je vast Aan bomen vol herinneringen Volg de weg van wie je bent Die dwars door woorden breekt Geen witte sneeuw Tot scheuten uit je lichaam schieten En je ontwaakt in een frisse wind Onder de warme regenzon

Het stuivende zand vooruit de schitteringen in het water de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zan...

Als schelpen verdwaald in het zand en een koude wind die waait langs het strand viel ik als een engel hard naar beneden in de dans van de zwanen verloor ik jou

Achter in de fruitwei de gistende geur van duizend rottende pruimen zonder eters. Bordje ophangen, twee gulden per kilo. Niemand. Eén gulden per kilo. Niemand. Gratis. Niemand. Omdat het zo zonde is zet je jezelf eraan tot de stop uit de bodem springt het schip zingt in een poselei...

de vlinders die de gek benoemt in een woordgeschilderd omlijsten van stille, wakkere nachten snijden het weefnet van gevangen dromen die onder het tweehoofdig lijf tollen als waren zij verkrampt door de weeën van het baren de dwaas laat zijn vleugels los in het stuwen van het blo...

In de namiddag hoor ik, als het kloppen van mijn hart, de klokken en het is geen bloed maar ijs dat door mijn aderen stroomt. Waarom overvalt me deze grote somberheid nu ik hier, vredig tegen een boom geleund, het gefilterde zonlicht bekijk? Zijn het de klokken met hun zware slagen...

Giesbaarg ontwaakt In het ochtendgloren klatert Manneken - Pis rustig zijn waterbakje vol. Aan het sas ontwaken vogels al zingend. Het zonlicht tracht plezierboten, huizen en kerken te overkoepelen. Uit patisserieën stijgen aroma’s van versgebakken brood, taarten en ...

Als ik ranke stappen door vier jaar tijd zie gaan moet ik altijd denken even blijven staan bij jouw zusje wat goed gedaan ranke stappen veranderen in flink en dapper gaan ‘graag iedereen een roos’ jij, als samen aanwezig in haar lachende foto aan de doorgegeven roos.

Het kleine muzikale meesterwerk hangt nu te drogen in mijn oren 't is een geschenk ik schat het zeer op waarde toch zijn het jouw gedachten die mij inder- tijd het meest mochten bekoren en elk present dat ik ontving vanuit jouw gave bevestigt wat ik heb verloren

In Serajevo op de ambassade Doet ook Taida Pasic braaf haar best. Haar eindexamenkennis wordt getest Al laat de uitslag zich natuurlijk raden: Zelfs met een eindlijst met alleen maar tienen Zal zij geen Nederlandse pas verdienen.

Spijt is de bitterste pil die er is. Geen wonder dat Dante het berouw tot voornaamste straf in de hel maakte.

Naar aanleiding van uw jarenlange sollicitatie naar de functie van het nederlanderschap moet ik u tot mijn spijt bij dezen mededelen dat u wordt af- en uitgewezen op grond van ongeschiktheid u spreekt niet onze taal en ik versta u niet ik wens u veel succes mocht u nog verder solli...

als de dag de dauw verdringt de zon z'n rood laat zien de vogel 't eerste lied weer zingt heel langzaam tel ik dan tot tien om dit spektakel te aanschouwen te voelen en te ondergaan 't is leven,'t is om van te houden 't moet op je netvlies blijven staan

in vele zware dromen zag hij haar immer komen en weer stille stille gaan toch was het echt gedaan toch eeuwig kwam ze stil strijdend tegen zijn wil emoties volop brengen tranen ziltrijk plengen niet te grijpen zoet verleden verbrak fluisterend zijn heden hij liet zich stribbelend gaan...