Alle inzendingen

Met naam en toenaam vlogen wel honderd vogels in zijn regels rond. Toen zag hij honderd grassen naamloos mooi in bloei en stierf.

de stilte draagt mij terug naar de woorden die ik in de nacht verzameld had nog voor ik aan het sterven dacht toen vogels nog niet schreeuwden dromen speels bewogen en kinderen rode appels uit stoffige bomen toverden ik ging aan mijn huis voorbij zag mijn moeder door het raam en...

Lieve Moeder vaak heb ik het idee dat je moeders op afstand kunt besturen van wie hoe zou dat idee toch komen of zou ik het echt zelf hebben bedacht ik kreeg het voor het eerst je weet wel toen tijdens de Processie van Echternach

Kijkend uit mijn slaapkamerraam, boven de tuinbank en de bezem bij de muur, snuif ik de geur van veld en weiden, zeg een ‘goeie dag’ tegen mijn buur. Op de tuintafel onder het balkon, ligt de kat languit te slapen, op de waslijn kwetteren twaalf zwaluwen, ze lijken wel een lintversie...

Zal wel weer niet liggen in beschaduwd gras onder de appelboom Eva drukt zich op en leest een boek schudt haar vroegwijs hoofd los moet even aan Newton denken ze wordt boos en draait het op zijn plek met een routineus gebaar geleerd van haar grootmamma het ook al van geen vreemde had haar r...

op het gevaar af dat men mij niet begrijpt dat een brandende peuk aan mijn vingers ontglipt verzonken in rust lekt het vuur aan mijn schenen tot as zal ik wederkeren maar alleen als ik in slaap val en een sigaret rook, onachtzaam dat is dan eigen schuld gebocheld door het leven maar...

het is me op gaan vallen dat wanneer een pruleet, amauteur een tijdje meedraait in `t gezeur `t veelal een eender toontje vat eerst raakt het ietwat overstuur en neemt geen opmerking voor lief verloren gaat het schrijfgerief de lol wordt lul, plezier, pleezuur dan volgt de omslag naar `t...

Mijn vader houdt nog zielsveel van zijn vrouw, Maar hij was tot zijn spijt op zakenreis En daarom stelde hij het zeer op prijs Dat ik dit keer mama verrassen zou: Ze kreeg ontbijt op bed op moederdag, Maar niet die vreemde man die naast haar lag.

ik wil dat alles blijft zoals het is in de verandering zoek ik constanten de bomen buiten, binnen kamerplanten een vogel is een vogel, vis blijft vis in vrijheid ligt vaak een gevangenis besloten, een medaille heeft twee kanten ik waag me niet aan spel van speculanten en wil niets hebben da...

Ik studeer mezelf. Ieder jaar wordt het examen uitgesteld. Een kale man met een pet vraagt naar mijn cijferlijst. Ik toon hem een onvoldoende voor er zijn.

schik rozen en tijd bind stengels om te weken tast volhardend langs nerven naar bladgoud maar slechts de doornen kleuren mij rood liever bloed ik met open handen dan dat ik rozen krenk

Je krijgt een partner toegewezen Of eigenlijk een blote arm, kerngezond Om te verbinden, naar het hart tóe Het watje valt steeds op de grond Bij de greep van Heimlich Willen de worteltjes er weer uit En als ik de pop tot leven tracht te wekken Lachen de anderen gewoonlijk iets te luid R...

Een tijdje geleden deed een net benoemde hoogleraar moderne letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam een opmerkelijke uitspraak. In een boek dat hij besprak bezoekt de hoofdpersoon de rechtzaak die was aangespannen tegen een schrijver die in die tijd actief was, omdat hij in een bepaalde passag...

Mijn kind, Mocht het de eerste keer niet zo zijn de tweede keer is aangebroken heel pril, heel teer en heel erg klein ben je in het begin van ‘zwanger’. Wilt het niemand nog vertellen, durft nog niet blij te zijn, bang dat het opnieuw mis gaat maar toch, vergeet niet om blij, gelukk...

Vader was een oude aardappel, wees op het kaboutertje in de pinda Moeder was een gapende wonde die schreeuwde om verzorging De oudste dochter, Soen, een slapend spoor in droge aarde verzamelde afval, at en genas verborg heel kunstig haar kracht verbond via sluipende wegen Bij...

Met kracht in de benen rijd ik de IJsbreker voorbij pas op voor passerende obers kijk niet naar het huis van Bo trap dapper door, met kracht in mijn benen - metro of niet? vanavond trap ik door - hier nam ik zijn hand - langs Duivendrecht en Diemen een kampvuur op gras scholieren ...

Jean- Baptiste Thielemans zijn muzikale volle naam Vlaming met het mondmuziekske alsof het klein zou zijn Hohner Mellow Toots mondmuziekske draagt trots zijn wereldfaam zijn adem, lucht zijn alles is de soul van Vlaamse marrolein met Toots de baron op mijn Nederlandse flatbalkon blijven ...

Als een reveil van gerecycleerde vergankelijkheid, somptueus in idiotie maar sober vol onbegrepen gratie, als een vicieus vibrato van dolgedraaide stilte, smachten zeven - ja, zeven! – gracieuze gratiën naar een streling, een onooglijke blik. Naar een aai van onverholen bewondering, vol ...

Kilobits en gigabytes, verafgood als essentie van het leven, onverdroten verworden tot megavermaledijde data, plegen in hun ondermaanse zijn, gedoemd het heft uit handen te moeten geven. De bits en bytes zijn eindeloos moe, gebrand, gedownload en gekloond, digitaal en dol gedraaid, gecrash...

toen ik als kind een eikel vond heb ik die meegenomen omdat ik wist dat uit zo'n vrucht een eikenboom kon komen ik plantte en verzorgde hem waardoor hij goed ging groeien doch toen mijn eik wat groter werd vergat ik hem te snoeien zodat mijn boompje ongeremd snel hoger wist te komen e...

als het leven mijn lichaam ontvlucht en zij mij levenloos achterlaat heb ik -die nu levend lichaam is- slechts een stap opzij gemaakt voorwaar ik zeg u: vrees niet het lichaam komt uit stof vandaan de geest -die het leven is- zal eeuwig blijven voortbestaan

de hemel is een stempelkussen een blauw papier met witte inkt ik blaas bellen kijk, ze drijven op de wind je spande spinnenwebben om de deurklink liet stenen kralen vallen uit het raam en alle bomen huilden toen ik vandaag verloor

Ik vouw mijn armen rond de nevel van de maan laat je gaan een hartenkreet hoe dichter kan men naast je staan

Wel alle bloemen wil ik geven voor wat jij steeds hebt gedaan maar zou ik daartoe besluiten lief, waar moeten zij dan staan? afbeelding van Carolien Oedekerk

'S ochtends wanneer de dauw parelt aan het stille leven een halve zon dichtbij en een nieuwe dageraad stel ik me voor hoe je je ogen opent glimlachend met dekens speelt in de waas van afgelopen nacht 's middags bij dit weer, ontbreken grauw wens ik dat je veilig bent ongeschonden ...

Geleidelijk en onopgemerkt door de grenswachten zijn woorden binnengekomen waarin dood verscholen geen tranen of grote gebaren op een dag wakker worden en erkennen een onontwijkbare eigenschap van leven ------------------------------------------------------ uit: 'Groeiende onwil om ooit...

In Leiden, achter de kassa van een supermarkt. Daar zat een meisje, blond lichte sproetjes. Niet bepaald klein maar ook niet groot. Leuk gekapt, guitig snuitje. Leeftijd ja, moeilijk precies te schatten. Dus ik vroeg of ik mocht raden. Juist geraden. Achttien, en dan drie er bij. Eenentwintig du...

Ernestien, wat kleef je mij aan? gedachtenvoegsels uit je hoofd gaan en boze woorden weer blozen de vingerspits die ik nagelloos vond zocht geen prangijzer voor jouw mond het was zwanger voor tweeëndertig rozen

(Aan Kees Stip) Een kiene kip uit Zierikzee deed aan een voorleeswedstrijd mee. De winnaar wordt, zo dacht het beest, het dier dat dierenversjes leest. Een juiste keus! Zo kwam die kip glansrijk op nummer één met Stip.

Ik zeg je niets, ik zeg je iets Ik vertel je duizend dingen Om bij jou, maar ook bij mij De waarheid te verdringen