Alle inzendingen

Ik gaf creative writing aan de universiteit. Het lukt niet zei een van mijn studenten, het is kreupel proza wat ik produceer, misschien komt dat omdat ik nog nooit een dode heb gezien. Ik keek haar aan, legde een hand op haar schouder en zei: "men moet geduld hebben".

In mijn dagelijks zoeken om te overleven word ik opeens opgeschrikt door een voedselpakket dat zomaar uit de lucht komt vallen. Een vergeefs spartelen haalt niets uit en even later zorgt de niet aflatende stortvloed ervoor dat het licht helemaal uitgaat. De druk neemt overhand toe en laat mij voelen...

(weer 100 op de Utrechtse Baan) minister Peijs bestreed de files krachtig (een echte dame wil een goed milieu) voor snelheidsduivels wel een beetje sneu zo’n dure wagen ... en dan mag je tachtig wat bleek ... hoe triest, wat jammer en mon Dieu de files namen toe, wis en waarachtig dat w...

Natuurlijk was er eerst de advertentie en daarna het rijp beraad De commissie: de bespreking Ach u weet wel hoe dat gaat Ik schreeuw het heus niet van de daken Ik blijf gewoon en doe normaal maar voortaan zal ik altijd waken dat ik spreek in heel beschaafde taal ’t Is tenslotte een...

in haar naam ben ik verliefd iris calderoni memlinc glimlacht in haar ogen zij heeft iets van een stille avond in de herfst en tachtig rimpeltjes twinkelen in haar gezicht bijna alles is zij vergeten maar niet haar naam men merkt nog aan haar ogen hoe mooi de klank is van haar naam ...

neem nu een vrouw keurig in de vouw woonachtig in windrig westlijk Frysia sexy gespierd gelijke wel godin Freya het komt van Fitness Grou te Grouw vóórdat dagen lichten om te dauwen begint steppen roeien rekken strekken zweet ze uit poriën op secrete plekken geen moment zal haar inzet fl...

Over een paar dagen is het weer dodenherdenking. Maar voor mij blijft het altijd dodenherdenking. Het is niet die ene dag voor mij. Mijn opa en oma zijn allebei omgekomen in de tweedewereldoorlog. Gestorven in onvrede. Begraven in verdriet. En herdacht in gemis. Ik stond voor een wit graf. Eén ...

Bij het openen van de gordijnen werd ik toegelachen door het zonnetje. Ik voelde me heerlijk uitgeslapen en had een leuke dag voor de boeg. De kinderen waren ook zeer aangenaam die morgen, en dat scheelt voor mijn humeur. Ik hoorde de vogeltjes fluiten terwijl ik aan het genieten was van een heerlij...

De veerboten uit Tanger komen vaak op een warme, rode wind die de toga´s van de reizigers doet wapperen. Op de kade van Tarifa, waar wij met onrustige handen ons staren bedekken, dwarrelt zacht de vluchtige woestijn. Vanavond zullen de vuren aromatische geuren en licht verspreiden...

Wie eikels kwistig om zich henen strooit Mag op de duur een regenwoud verwachten al kunnen partijen elkaar niet achten hebben zo toch hun discussie getooid normen en waarden door eikels vervaagd hebben burgers een nieuw bos ingejaagd ...de overheid wil normen en waarden verbeteren do...

de schrijver staat aan het roer van zijn boek smeed woorden in een hevige hunkering van storm regels glanzen over de reling letters swingen op het dek het scheepsjournaal in mooie woorden het boek, het boegbeeld van het schip met luchtige verzen in de zon waarin zin...

met veel rouge camoufleer ik het lijk ze schijnt al dood maar nog niet begraven wat nog leeft zijn ogen vol vragen een blik in de spiegel ach, ontzie me hoe langer ze kijkt hoe waziger het beeld tot haar oogleden dalen en zelfs rouge verbleekt

EVA: Nu bruidegom, zijt gerust. ‘k Versta wel wat de wet zeit, En beter dan gij meent. Wat stoort uw nauwgezetheid Zich om een appelbeet? dit ’s louter bijgeloof. ADAM: Helaas, wat hoor ik nu! och, waar ik stom, en doof, En blind: ontbrak het mij aan ogen, en aan oren, Zo zoude ik in die ...

Elk voornemen betekent op zijn minst, een projectgroep en handenvol ambitieuze managers, die de kar moeten trekken.

Durf jij het niet te schrijven laat mij het dan maar doen ik wil gewoon de passie beleven zoals toen ik wil jouw zachte zoenen vochtig ondergaan te oud vóór, zijn droge cliché`s en mogen niet bestaan ik wil het hele sprookje met strikjes op mijn mouw maar strik ons niet te heftig ...

De oproerige haan is bijna uitgekraaid. Al een halve eeuw schetst hij de rauwe trekken van Cuba. De oude held blijft grote ogen zaaien. Als hij van zijn kreupele troon stort, met een reutel in zijn darmen, dan snikt oma, maar haar kleinzoon baalt. De rantsoenbonnen, de dubbele munt zijn de d...

de huivering nabij pijnlijk verkleumd staan zij in de gracht veldbloemen in alle pracht indachtig dat de mooiste bloem niet enkel in de gracht vaak op een vuilnisbelt op mijn bewondering wacht en als het dan nog regent op één mei jij schelt als een schalmei jij de regen aan je laarze...

net zoals een droom oplost in werkelijkheid is het bij wolken op een afstand wondermooi flarden mist er middenin

op restaurant niet-roker tafel en vlak voor mij een versgeschilderde dame een witte bloes heel strak lange roze nagels niet knap tussen twee lange vingers afwisselend sigaret en sigaret tandenstoker sigaret sigaret en tandenstoker zij rookte zich heel krap.

Zeg, vrouw Er is een ongerief Er zit modder op mijn broek Dikke klodders modder Op mijn spijkerbroek Hoe komt het eraan? Wie heeft de dikke modder aan mijn spijkerbroek gedaan? Men schertst, vrouw Men schertst om de modder Met schertst met mij om de modder en de broek Men schertst dat ...

Hij is zo klein dat hij op een bankje moet gaan staan om zijn eigen haar te kammen.

Is dit nu de werkelijkheid, deze stilte van uitgewerkt hout in een uitgewoond huis dat zoals geblakerd vaatwerk in vitrines een zaak van gewicht is, door onze voorouders gemaakt? Of dit: men leefde gebogen over akkers en houtvuren, verloor de kiezen jong, de kinderen jong, geleund op gereedsch...

Zacht raak jij zinnen in harten groeit verlangen schuift jong gras opzij

Heel lang geleden, 't was op 1 mei, liepen wij samen zij aan zij; jij droeg bloemen, ik droeg ons kind, rooie vlaggen waaiden in de wind. We waren jong, we waren blij, we vierden echt den eersten mei. Een paar jaar later, 't was weer 1 mei! Ons kind was er toen al nimmer bij. Wij liepen ...

De universiteit is geen adviesbureau.

Dé dag van de arbeid dus vandaag vooral wacht ik met smart op de dagelijkse te vroege dreun ook wel genoemd de wekker

Het slijpvuur van mijn voetpedalen sproeit adrenaline door mijn leren jas, stampend scheurt mijn felrode Ducati de slingerende weg naar Ronda op. Grimmige cactussen, grind en steile afgronden ten spijt, jaag ik de meters ver naar rechts. Ik voel de hete wind van de Sahara in mijn nek...

Zoals mens bloed schijnt de geest avontuurlijk Moedig ruw zilt bevochten laf mens roden Oh grote heilige geest Neemt onze dappere krijgers meeliftend op een speer reizen zij tot u Behoren wij mensen niet één te zijn levend in harmonie met natuur en vooral onszelf Zove...

Toen ik het Postbank-mailtje had gelezen Heb ik mijn inlogcode snel verzonden Het moet van boven, dacht ik opgewonden En heb mijn bank de hemel in geprezen Maar mijn geloof drijft mij hier in het nauw Ik krijg geen rente maar betaal me blauw

witte kruisen zwijgen op geschoren grasvelden onder gesnoeide bomen soms knarst het grind worden rijen verstoord soms druppen hier tranen gaan gedachten op de loop kostbare levens vernietigd een loden last in de aarde stil protest onder de voorjaarshemel