Alle inzendingen

natuurlijk groende je het blauw in ruimte en het zicht de aarde in een flits jou deerde nooit de kou jij kon bloeien altijd groeien in de liefde die je wist en nee jij hebt je nooit vergist het was vertrouwen waar jij huizen mee hebt kunnen bouwen zon en maan zijn mijn g...

Bij de aartsongelovige dierenminnaar Rudy Kousbroek zou God mogen willen dat hij een poes was.

Kort na het nieuws omtrent de dood van Reve Volgt nieuws omtrent het werk van Lucebert: 't Is aan het Rijk geschonken om nog ver In vele vormen voort te blijven leven De dood is als natuurkracht zeker groot Maar oeuvres zijn als leven na de dood

Er wordt veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de invloed van ouders op hun kinderen. Het is niet precies bekend hoe desastreus vreemd gedrag van papa en mama precies is voor het gedrag van het nageslacht. Maar als niet alleen je moeder de hele tijd tegen bomen staat te ouwehoeren, maar zelfs ...

tragisch, zo'n bende dikbuikerige negertjes, verplegers zonder geld voor stethoscopen en zo lopen zonder benen met een klontje in het suikerriet dan zijn wij beter af met onze overvoede magen die in omvang niet veel van de hunne verschillen, wel in wat ze vult en wat we er nog meer bij w...

als haar bekken kantelt dan vlucht de vlinder van onder haar oksel dan wringt zij zich los uit een harnas van was en breekt zij uit een schaal van schrik zij knielt en het zweet in haar liezen verdampt altijd dichter, dichter sluipt ze naar mij of van mij weg want ik kiem in haar gladde gree...

jij zit in de boot op doorreis ons schip was immers zinkend verspillend dan wel drinkend van mijn baco met veel ijs even heb ik niets te torsen dromend in mijn hangmat langzaam wordt mijn wang nat ach misschien wel van het morsen

Over het laminaat ligt een groezelig vlies, het dalend stof van mijn kroost, de klissen van mijn waakhond, de kruimels van grof brood die ik dagelijks vergaaren rondstrooi, als een oude, zieke hamster. Maar ik heb een aaseter op wielen. Hij zuigt het zwerfvuil van mijn kamer door een darm, in een p...

ik liep de stilte langs de kant van de weg zigzaggend tussen madeliefjes en verkeer de enkele grasspriet die vertrapt werd deerde niet zoals anders want het was weg van alles en nog wat – het voelde geweldig wat weerkeerde aan het einde van die dag had verschillende vormen van tederheid i...

recht tegenover de ingang van Artis één hoog boven zat mijn struise lief uit de Friese Wouden Chinese bloemetjesjurk blote voeten in de natte teil het stommelde op trappen daar werd aan de deur geklopt zij lachte breed uit weet je dát is de Here Reve van twee hoog boven laat he...

lief, zo lief jouw woorden steken niet zij strelen zacht de puntjes op de i ik heb je lief, zo lief als zinnen een web van lentedraden weven en vochtig de dageraad raken ik heb je lief zo lief wanneer lippen zwijgen en de taal der minne laten spreken ja, dan heb ik ...

willen mijn handen grijpen naar touw en klimmen naar hoogten vluchten voor de bodem die in fusie met boven einde onbegonnen laat waar links en rechts in remise het gemiddelde dualisme op het nulpunt vereeuwigt en surplus zich verliest in uitgetelde statistieken of wil ik lieve...

wat is het heerlijk hangen in een verknipte ligusterhaag met een sprankje zaagsel dat niet weg wil lopen uit een oude zijnaad alleen het afgeknabbeld oor wacht nog op de moeder die in het voorbijgaan haar kind op afstand houdt en zegt, nee lieverd deze is al doodgeknuffeld

In de winkel van Albert Heijn was een jong meisje heel vriendelijk, niet voor de centen, want dat voel je, maar omdat ze graag vriendelijk is... De wereld is dus zo slecht nog niet, al is er corruptie en oorlog, al is er verraad en bedrog, lief meisje, wat raak je me toch...

ik dacht ik dicht wat zal het worden maak het licht vandaag niet dat diep geraas nee, ik wil dansen met jou en jou en... ach, ik doe maar wat volg mij, pak mijn hand ik maak je weer gelukkig verlies je eigenwijs verstand nee, vluchten doe ik niet ik spring weer over hekjes die da...

als jouw wangen rusten in mijn handen jij ze aan mij toevertrouwt dan laat je ze zonder woorden toch nog schuchter bevangen je huid roept met zachtheid kom, wil je mij dragend raken ik voel je dan zo tastbaar dichtbij om je adem te smaken en de tederheid in je ogen spreken zomaar als...

ogen filteren de zon uit het licht schaduwen dansen een stralend gezicht strooi vonken in vuren die smeulen ontbrand als hun aandacht ontvlamt kleur hitte rood in uren die gloeien hartstocht blijft boeien als het zweet is verdampt nog zindert de liefde op die zonnige dag de ...

Een draad geweven van hier naar daar, een woord gegeven, een klein gebaar, wat stilte, wat dromen, en lente die komt... de zon door de bomen en alles verstomt.

“Goedemiddag, met plastisch chirurg Schoemacher.” “Ja goedendag meneer, u spreekt met Wendy. Ik wil me graag inschrijven voor een gezichtsbehandeling als dat zou kunnen.” “Ja mevrouw, natuurlijk kan dat.” “Oh mooi zo.” “Wat had u graag opgeleukt gezien?” “Opgeleukt meneer,...

De tijd gaat langzamer voor mensen die dichter bij de evenaar wonen.

En ik maar denken dat Charles Groenhuijsen een echt conflict had met het NOS journaal. Hij zou Philip Freriks gaan vervangen bij het journaal maar werd in plaats daarvan op staande voet ontslagen. Charles was het namelijk niet eens met de Nos-directie die hem o.a verweet dat hij teveel dealde in ne...

Het water in de oude gracht spiegelt stil in het ochtendlicht. Tevergeefs wacht de kade op vracht, geen anker wordt hier meer gelicht. Nooit doorklieft een kiel nog 't water, ook de brug kan zelfs niet omhoog. Luid klinkt nu eendengesnater waar eens de stad zich fel bewoog. Hier zwalkte...

Iemand telefoneert over de beste plekken voor mannen die willen vallen. Op het station rennen vrouwen op zoek naar hun minnaars, die ze de avond tevoren in onberispelijk tenue hebben achtergelaten. Pluimachtig strijkend varen zeeschepen het tegenlicht binnen. Op de gangboorden klinkt ...

Ik draag langs ’s Heren straten mijn klagend orgel om, en zing, op droeve maten, mijn eigen ’t wellekom. ‘k Zing afgezaagde zangen van ‘een gebroken hart‘ van ‘onvoldaan verlangen’ en ‘onbegrepen smart’ ’t Volk luistert, onverschillig, naar ’t lied, van ouds bekend...

Volmaakt dat is tien teentjes tien vingers en een lach. Volmaakt dat is twee beentjes die lopen op een dag. Door jouw verschijning in ons leven kwetsbaar, zorgeloos en klein heb je ons de kans gegeven volmaakt compleet te mogen zijn.

Ik heb een tik, eigenlijk is het een enorme afwijking, als ik ergens een getal zie staan moet ik altijd de cijfers, die dat getal vormen, bij elkaar optellen. Is de uitkomst 4, dan is het een goed getal, mijn gelukscijfer is namelijk 4. Dit in tegenstelling tot wat men op astrologisch vlak van dit c...

De steen is week geworden geen uur gewaakt en het nachtvuur dooft terwijl een oor nagloeit kust een haan de dageraad een keer of drie in de verte wordt al het kruishout gezaagd.

Plooien appelbloesems. Vochtig knispert de dag maanwit nog. IJle huivering. Koele lichtbries. Peilloos slaan de bloemen los. De groene vruchten van je ogen Ik kus ze O, lentemorgen

Ze gaan als snelle borsteltjes langs alles wat wij zagen. Neergeslagen geven ze bescherming tegen de liefde en vliegen. Ze wegen verdriet en plezier, geleiden die naar onze kaken. God, zo wordt beweerd, heeft ons uit klei gevormd. Nog geen beeldhouwer hier zag ik wimpers maken. ...

een reeks van twaalf galmen vier mannen aan de tafel rondom hangt de rook uit leeggeblazen longen het einde aangekondigd van een overjaarse zondag er ligt miserie op de ronde tafel meelijwekkend en ook uitdagend onder gefronste oude mannenblikken breekt de stilte in duizend stukken onder...