Alle inzendingen

Mocht ik reincarneren na dit leven, dan wil ik dat als bloem. Als mens heb ik mezelf genoeg bewezen; ik zou dit niet graag overdoen. Ik kom graag terug als klaproos. Ik identificeer me met die plant; terwijl zij haar oranjerode gewaad toont, in het veld en langs berm en bosrand. Ieder vo...

’t Was vrijdagavond en Lisette ging babysitten bij de buren. Gene heten ze, zoiets als Aan gene zijde, bedacht Lisette. Haar moeder had verteld dat mevrouw Gene schrijfster is en zich Bonnie Keller noemt, op het kaft van d’r boeken dan. “Bonbon” noemde Lisette haar in gedachten, want daar l...

Lang gaat het goed, ja, dan ben ik dicht bij je, is alles genoeg – iets te veel soms, maar toch – En dan komt die dag dat ik niet vraag: Wat zei je? maar jou zelf bedenk, een zacht soort bedrog ’t Is mooier, een ideaalbeeld te maken dan van jou in ’t echt, maar vooral van mezelf, zo h...

ik zit op mijn schommeltje even roerloos, maar dan word ik lichter en krijg koorts , reiskoorts zachtjes begin ik te wiebelen, klim stilaan hoger en hoger tot mijn tenen de takken van de bomen raken zo groet ik ze , en ze zwaaien vrolijk ritseltakkerig terug dan verdwijnt het allemaal ...

gute nacht niederlande punt und el es ist zeit fuer mich zu gehen ik neem nog een laatste sigaret om mij daarna um zu drehen voor het lezen: dank je wel

Ik zag de grootste geesten van mijn generatie bloeden voor een opstand die niet kwam. Ik zag ze dromen tussen boekomslagen en ontwaken in de hel van tweeëntwintig steden, heilloos als het uitgehakte hart van Rotterdam. Ik zag ze zweren bij een nieuwe dronkenschap en dansen op de bodem van d...

Voorbijgegaan is het tij, Dat begon toen ik hier kwam. Eb werd vloed en toen weer eb ik sta hier al zo lang. Starend in de Golven, Waarschijnlijk zonder zin, Wacht ik tot dit tij vergaat En weer opnieuw begint.

je hebt me nooit de boeken kunnen geven die vertelden van je leven ik vond ze in de kast merkwaardig was dat ik alleen in het laatste stuk jouw handschrift las er was geen voorwoord of een epiloog slechts feiten door de jaren je commentaar was kort en droog ieder heeft g...

met mijn stil schrijven schenk ik jou elke kleur waar elk woord vloeiend op gelijnd wit zou drijven het zachte blauw van een zomerhemel het natte grasgroen in een ochtenddauw een rode roos zonder doornen wat goud en zilver in een hartendoos met de kleur van liefde

Voor mijn zoon betekent dat neervallen op een, hopelijk comfortabele, bank, na een doorgehaalde avond inclusief nacht, nog even een alcoholische versnapering of een jointje, hij weet van mij dat die twee elkaar bijten, heeft hij toch nog iets van mij meegekregen. Voor de inzittenden van het vlieg...

De tijd die een chaoot kwijt is met het terugvinden van dingen is op zijn hoogst even lang als de tijd die een geordend persoon kwijt is aan het ordenen. Het verschil zit in het feit dat een chaoot geen genoegen schept in het terugzoeken van dingen terwijl een geordend persoon wel degelijk genoegen ...

ik kijk je aan en zwijg doffe ogen schouwen langs mij heen jij ziet de verte ik geen

U woont niet híer? Dan bent u welkom hoor, al dient u dat wél aan te kunnen tonen want als u ergens anders niet zou wonen dan moet u dáár zijn, eigen volk gaat voor. En da’s: wie niet woont op óns grondgebied. Wie niet niet híer woont helpen wij dus niet.

morgen , o ja, morgen zal ik weer schrijven over, over .... ......................................................ueber die flucht der liebe dicht het mij toe wellicht kan ik dan nog een woordenspel bedrijven .....................................................ueber de...

Het genoegen is geheel van hun kant te stoken met golven vuur op olie door zout van moeder aarde grof openlijk te strooien heel fijntjes in wonden Het zout der aarde gezonken in slijk zelden zilt zo sluimerend genuttigd bedruipt het slijm zich vol genoegen opzichtig schaapachtig wel er...

Het schrijven van een vers eist Gründlichkeit. ‘k Wou over alle ins en outs beschikken door op het net op elke link te klikken en daardoor kwam ik op Geert Wilder’s site. Kijk, dát vind ik van internet nou slecht: ik klik op links maar kom bij rechts terecht. ... Nieuwsfeit: Uw...

"Jemig, wat heb jij een groot hoofd", was een van de aanmerkingen die over me gemaakt werden toen ik in de 1e klas van het Amsterdams Lyceum terechtkwam. 1D was geen leuke klas, de voornaamste redenen ben ik gelukkig al vergeten, maar ik zal me veel dingen altijd blijven herinneren. Zoals die ...

‘Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijke haast…’ zingt Herman van Veen me toe vanuit de radio. Een liedje over tijdnood en het eeuwige hollen van de mens. In een razend tempo worden dagen en maanden door tijdsdruk weggevreten. Alles moet snelle...

de avond liep binnen met waterige ogen en schrobde het maanlicht van mijn zilver bespatte huid met zorg had ik sterrenzaad gestrooid tussen land en hemel ver van de plaats waar uren verdwijnen en de dood zich in mijn lichaam sleept boven de horizon en het slapende zuiden kromde het...

Leeg is het strand de laatste golven opgerold ingepakt door vroege schemer stil is het land waar het morgenlicht samensmolt met jouw kleuren en ik neem er iets van mee waar is de zee? Kaal is het huis kamers met geroofde wanden geen vloer meer om ons te dragen koud is het grind k...

De grote wijzer overschaduwt de kleine, het slaat middernacht

regenboogmeisje is er weer fladdert al weer in't rond meiske flirt van haar gezond ogend teer op zoek naar heer nu nog blauw/paars/groen/geel mocht er twijfel zijn gerezen ze maakte meteen een antithese scharrel lonkt heel naar veel men ziet heren als paddestoelen rijzen bij avond met...

Zomaar een stem, een zin vol van woorden, een mens nooit gezien en toch hier en nu, water dat vloeit, kanaal tussen boorden, hoe kan ik herkennen, hoe zie ik u? Ik weet van dit leven dat veel is verborgen, maar wil hoopvol groeten het licht in de morgen.

Ik ben ook veranderd, als mens, sinds ik moeder ben. Vanochtend zag ik ineens dat ik een regenponcho in mijn tas heb zitten. Een regenponcho! Dan schrik je je toch dood. En dan ook nog in zo'n keurige damestas.

we zijn die keer tot middernacht gebleven en in een halve cirkel rond de haard brachten we oude vraagstukken in kaart de waard had flessen brandewijn gegeven gedachten steigerden als wilde paarden de voors en tegens gingen door een zeef totdat het juiste antwoord overbleef en toen we wazig ...

lees hoe woorden gedachten en dromen behelzen voel hoe zinnen sleutels bevatten lees hoe sleutels gedachten openen voel hoe het openen dromen bevrijdt geniet nu maar

hand door je haar de mist in je ogen alsof je het wist maar niet kon geloven je hals is zo zacht in haar neigen naar schouders je armen zijn kracht mijn hand langs je kin omhoog naar je lippen het bloeiende rood geloken als wijn om even te nippen je neus is gewelfd in de boog...

Terwijl jouw ogen mijn lichaam uitkleedden trok het leven een wissel langs perron en spoor vijf bus na bus na bus na bus was dit de enige reis zonder vertraging jij kwam thuis jij wel

Er zit hier al jaren een kat in de boom. Herfstrood, sneeuwwit, zwart als de nacht. Zo`n lapjesding met lente in de ogen. Ik kijk en tuur en soms, ja soms heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden tussen geritsel dat al ev...

Hoe gaat het met je? Is de vraag zonder inhoud Er schuilt geen warmte In het zogenaamde sociale onderhoud Het moet een gemakkelijk antwoord zijn Niet per se zijn wie je bent Anders stoor je misschien het refrein Dat men zo goed uit het hoofd kent En zelfs als men kan inproviseren Mag je...