Alle inzendingen

dat kan ik dus niet, uitwaaieren, mezelf prostitueren op andere sites ik heb mezelf hier gevonden en bevredigd ik geef mijn woord minder heb ik niet nodig ja, u kunt mij ook nog vinden op liefdesgedicht.nl, maar dat beschouw ik als een jeugdzonde ik was toen pas vijfenvijftig grij...

Het prepensioen komt onder druk te staan Want zij die zich jong van hun baan ontdeden Zijn meestal al vroegtijdig uitgetreden Dan heeft de ouder dom zijn werk gedaan Wie tot hij er bij neer valt dus blijft werken Houdt alle kosten mooi binnen de perken

vandaag een dag van rechte lijnen ik zie voorwaarts met oogkleppen die mijn kijkers in een strakke blik laten schijnen mijn gedachten beperken zich tot een en een is drie dat u mij nu zult verachten is iets dat ik thans niet zie mijn beeld van u is ook vrij saai u bent een ...

hij haalt zijn lawaai in straalmotor in de neus bom onder de oksel zweet druipt langs mijn kin een opblaaspak belet het bloed dat naar mijn tenen zakt ik genees hier hoog van overmoed schotels op een vliegdekschip volgen hun schichtig doelwit ik ben de stip op een scherm het snelvuur...

De bloem is uitgebloeid De vlinder weggevlogen De laatste zonnestralen Schijnen ingetogen Over het vlakke land Bomen waaien kaal en Het strand is verlaten Je hebt het niet in de gaten Maar de dagen worden kort De wind waait in vlagen En een wolk stort Regen neer De hitte is verdwene...

Nee, het is niet Het onophoudelijk ruisen Van regen Niet het grijs Dat zijn deken Over de huizen legt En in stilte Mijn oren verdooft Niet het ontbreken Van vogelgeritsel Onder de pannen Ook niet de geur van stamppot Wat me weemoedig maakt: Het ontbreken Van uitbundig z...

Nee, het is niet vanwege de lezer dat ik rijm, maar vanwege de dichter. Als die al niet eens weet welk woord de volgende regel moet eindigen, hoe weet hij dan wat er in die regel moet komen te staan? Moet hij soms gewoon opschrijven wat hij denkt? Maar waarom zou hij dat dan niet in proza doen, hij ...

Dromen zijn geenszins bedrog.

het regent verboden woorden blaren zweven bomen vellen bloemen zinnen doen toch wat zij willen

een ruimte met gaten welkom met drempel en slot ruiten mijn breekbare kijk op de wereld naar buiten vertrouwen verankerd in muren vrijheden binnen buiten de buren rekwisieten genoeg voor toneel zonlicht verpakt in kleuren van wolken gordijnen van regen en mist buien met wind weerlicht e...

In het begin is het de pracht, de praal In materiële zin zijn het de inkomsten Het is als meubilair; het is de drang naar financieel gewin De tijd verloopt Een tweede huis, een lapje grond De drang is groot Een nieuwe boot en blijf je nog gezond? Dan komt de tijd dat weer een genera...

Spullen zijn opgeruimd Zaken zijn geregeld Ik heb het heel lang uitgesteld Maar nu is het dan toch bezegeld Contracten opgezegd Dagenlang was ik bezig Fysiek was je allang weg Voor mijn gevoel nog aanwezig Maandenlang Stond mijn achterdeur op een kier Een vluchtweg naar jou Wanneer ik...

Met z'n allen zo alleen geloven zij nog steeds in feesten, klinkend, drinkend als nooit voorheen, los van hun verkrampte geesten en alle onderdrukte spijt uit een onvoltooid verleden tijd. Ook op het laatste bal masque zullen zij gemaskerd dansen en verbergen daarmee hun leven van gemist...

bedrieg ik mijn ogen als ik ze opsla in verwarring, niet wetend wie dit is verloren wie ik was, op weg naar wie ik worden moet en daar ben jij midden op de weg, kalm en rustig onbevreesd voor de zekere gevolgen weet je dat ik je tegenkomen moet maar omhels me niet, het zal me deren ...

Soms is mijn slap omhulsel flexibel genoeg om op te veren, soms ben ik als anker ingegraven en verstopt. Soms heb ik aan een woord genoeg om over het plafond te lopen en te voetballen met de zon. Soms ben ik te blind om dichter bij te komen, bij te leven, alleen te dromen.

wat als mensen gevallen waren niets meer dan plastic afgekoeld tot oververhit de gevallen mensen en zij staan niet op - maar zij staat op hen rechtop diagonaal zwevend wanneer waarheid abstract wordt gelogen in elkaar gehaakt met gekromde naalden lijkend op je armen- arme zwaa...

(aangaande de uitvinding der boekdrukkunst) de afdruk van een uitgesneden boomschors maakte indruk in het zand iemand bukte en raapte het op was het een a? het werd een hoofdletter die op haar beurt uit de aardkorst moest worden gesneden zij was ingebrand

Gisteravond naar Beckett geweest. Dat gaf te denken.. Als je uren tot aan je oren in een moeilijke materie zit, is een pauze geen luxe. Om kwart voor elf stonden we weer op straat. Tot vier uur doorgezakt en met een taxi naar huis. -------------------------- uit: 'Totale poëzie',...

ik vrij je neer op een bed van knisperend blad -jouw wens is warm en naakt- ik voel het aan leef met je mee en ga dezelfde weg je kwinkeleert herfst in niet frigide als je zacht bent aangeraakt

jij hoort er helemaal bij zij aan zij zullen wij dwalen langs d'eeuw'ge baren grijze wolken kolkende waat'ren vuurstralen lichten weer biddend gaat 't hart tekeer in tijd vergeten zullen wij elkander heten dagen die gaan lengen - niet zonder ons - - niet zonder ons - in d'onver...

even kijk ik om de hoek niet van mijn huis of straat maar van het leven vraag mij af wat ik daar zoek en hoe het mij daar dan vergaat ik zal het nooit weten maar als ik zie in de ogen van een blij kind vergeet ik al snel mijn wens dan maakt het mij weinig uit ...

al lopend vanaf daar vanwaar je vertrok kom je er achter dat wat je vergeten was wilde vergeten wederkomt telkens opnieuw zou je kunnen huilen zou je weg willen kruipen diep weg daar waar niemand je kwetsen kan onder de dekens van jouw verdriet aangedaan door hem de p...

ik zie de schetsen van je hand jouw koolstof brandt weer in verwisselbare lijnen je verblaast het stof en scherpe contouren laten je hart weer in het zichtbare verschijnen zacht in pastel ben je gaan kleuren voorzichtigheid in rozerood toenal proefde ik je geuren je beeld komt ...

nazomer alles plast verwaaide terrassen groene tafelpoten stuifzand op hopen golfbrekers palen meeuwen hangen in winden mensen dralen wel of niet afdalen aan het strand buldert de zee bij strandpaal zeven-honderd-zeven kwam er het besef van zijn geloof de aarde was niet rond maar ...

simpelweg gezegd, ik voel mij hier niet thuis, ondanks de zielen die mij in eenvoud ontvielen maar dan die egotrippers alom tegenwoordig slordig hun zinnen verzettend simpel weggezet, moet ik hier zijn ?

hij was zo labiel zo makkelijk op te stoken we hoefden maar lichtjes te poken en hij deed en zei alles, ondanks God's verbod gingen wij weer eens te ver ? ongewis van wat hij heeft uitgespookt vlammen lekken nu zijn kist uiteindelijk hebben wij hem opgestookt

Nooit had ik een betere minnaar dan de zee niemand kan mij zo volledig omarmen ieder plekje strelen ondertussen mijn innerlijke helen zelfs in de winterse kou als ik alleen maar kijken kan laat ze mij in zachte of in woeste golven weten ik wacht op jou

De Ramadan is eigenlijk een zegen, Want als je meedoet met die vastentijd Raak je vanzelf een aantal pondjes kwijt Hetgeen hier in ons land zwaar dient te wegen. Zo blijkt dat de Islam ook voor ons allen Een mooi geloof is om van af te vallen.

een jaar later maakten we vliegers we hadden geen zin krabbelden wat op papier, achter onze oren we discussieerden, drukten onze snorren begonnen eraan, aarzelend zoekend maakten een constructie meten is weten stelden bij mopperden, kleurden dachten dat het ding nooit de lucht i...