Alle inzendingen

De avond ademt zwoelte tot dampen krekels smeken een melodisch gebed dat gevat in ‘n aromatisch bouquet verglijdt om gittering te beklampen maanstof sprankelt mystiek in het meer dat – wiegend in loverbedding - gesust in de omarming van leliën rust en mijmering drijft in de atmosfeer ...

Kinderstemmen galmen de stilte voorbij vullen gapende gaten van pijn en gemis niet langer nacht in de stad kijkend naar de zonsondergang wacht ik op mijn droom een dans van vrijheid die engelen naar de aarde zond Mijn dochter zingt in een kinderkoor. Zij waren in het kader v...

Eens zinderenden zomers dag In mijn gedachten immer nog Zo lief! Herleef, o zonnelach Keer weder en aanschouw mij toch Dat uw gloed weêr vurig lichte Weder ik ópvlammend zwichte Hopend in zulk zinsbedrog Een zachte kus, zo vlug ontstolen Uwer lippen bevend rood Hoe door vreemden kracht ...

De vrouw slaat de man gade en denkt aan het absolute niets wat kan hem nog raken alleen zo en zo alleen hoopt zij hem te treffen in zijn starre onvermogen zich te herinneren waar de zin des levens uitgesproken werd niet zwijgend uit verkiezing opgedrongen terughoudend als een zelfgek...

eigenlijk is het puur uit respect voor hen die zich ouder noemen dat ik dit schrijf zelf stel ik niet veel voor figurerend in hun schaduw en mijn verhaal is dan ook gauw verteld de aanhef, pap en mam, doet niets af aan het feit dat ik me ongewenst voelde zij omarmden mij, en nog d...

De gelijkbeneige driehoek van TV, man en vrouw tophoek 33 graden uit ooghoeken van 73.7 graad de basis vormend van de som der kijkcijfers der moderne weetkunde q.e.d, dus niet alleen het lineaire één op één van oogpunt naar beeld vice versa, bijvoorbeel als het zucht en kreunt uit ...

teder zullen mijn handen je strelen in een droom die ons brengt tot een grens onbereikbaar voor velen we zullen de tijd gaan ontsnappen door in elkaar over te stappen te groeien tot bloei we willen de wolken bevolken in het diepste van blauw jij wordt de vrouw van mijn dro...

Duisternis sluit zich voor mijn ogen Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt Ik wen langzaam aan het donker Schaduwen tekenen zich af Ik duw mijn handen tegen mijn oren Om hun stemmen niet te horen fluisteren Vingers verkrampen en angst overheerst Bang om te verliezen wat het daglicht zag ...

Man slaat de vrouw die er niet is. Hij schrijft zonder pen een verhaal. Hij denkt aan onbestaande dingen. Man schenkt geen aandacht aan God. Hij vindt een Man op zijn pad. Hij vraagt zich af waarom allemaal.

Zo teer als de vlinder zo ben ik Zo breekbaar als glas zo voel ik Zo fragiel is mijn ziel

je glimlach raadselt mij ogen zien ontwijkend neer huid blankt op een gelaat flarden haren zwarten git een schoot doet handen zwijgen als je hoofdgedoekt buswachtend zit je glimlach raadselt mij

Tijdens werken aan de weg staat u toch ook wel eens stil neemt de files voor lief raakt niet direct van de leg Door bouwwerken in het land aan wegen, ook bruggen, viaducten en echt, zij noemen het kunstwerken van staal of mengsel cement en zand Je hebt ook specifiek natte mensen bewake...

Voor het web ben je te log Jouw lange haren tasten in het rond Ze lezen de lucht En toch… Als ik een sprinkhaan was Biddend op een grasspriet in de tropen Dan dook ik in een wijde boog Naar jouw rechte kaken Het mag dan gruwelijk lijken Maar jouw beet, jouw gif is mij liever Dan ee...

De bomen fluisteren naar elkaar En geven door dat herfst zal komen Hun prachtige groene kleuren Zullen langzaam worden ontnomen Onrustig beroeren de bomen hun takken Wetend dat de storm weldra zal beginnen Sommige blaadjes laten zich al goudkleuren En zullen in hun vrije val rond gaan spinn...

een avond na een dag gezoden door de zon de ribbetjes gekloven en gespoeld met kommen vol van ooft en sap en suiker ongegist het gras vertrapt de lach die verder draagt tot bij het spiegelfeest van buren achter groen en rooksignalen zonder doel in bundels boven bomen gemeenschap van de n...

ik hak het hout zie de spaanders vallen als jaren in getallen en het deert mij niet de gave blokken stapel ik heel trouw tot voorraad als het wintert splinters aanmaak voor de schouw zij smeulen tot een vuur als ik hen aanblaas hun vlam verdrijft de kou uit het vroege uur ...

schoppen tegen de arrogantie van de macht de vloer aanvegen met het kreng van de nacht edoch, de woede is mij ontstegen de zon straalde en staalde mij zacht omdat zij mij toegenegen licht in mijn leven bracht

Dat wordt weldra genieten voor ons allen: Het sleutelgat van de Big Brotherdeur Schenkt heel het land de kans om als voyeur Te zien hoe daar een meisje gaat bevallen. Helaas bood zich geen doodziek iemand aan Om in het huis gezellig dood te gaan.

m’n liefje m’n amaliaatje lief teer nicotine maatje vlind’rend windekind elke keer weer strelen mooie lieve woordjes delen complimenteus is het heus eerlijk waar of doe jij maar om deze man als ballon doen stijgen naar de zon in loze vlucht zien dalen in ijlheid mist verdwalen ...

Zingen de woorden in taal getoverd door haar hoofd gedachten verhuizen naar de zee van bruisende golven en zij aanschouwt de beelden die hij stuurt beleeft, geeft en ervaart alle facetten van de mooie zee

Geheimen Augustus. De middag blauw. Op vredige vleugels spoelen geluiden af en aan. Ik hoor licht en zee tegen elkaar zingen. Schelpen schikken in mijn handen tot een kring op het natte zand. Nonnetjes, standgapers en zaagjes. een paarden zadel en een wijde mantel. In het midden hoord...

Gelijk het gonzend bliksemen van motoren, waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt, het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren tot waar de blik van Gods oog doorpriemt; neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse zo karig, dat de zonne haar doorvreet van 't vroege groenen tot het late paars...

In avonden als deze maanlicht in het donker schuilt en oerkracht voelt in weze is daar ergens, een roos die huilt als bij één klaterende waterval stort hij zijn tranen neder tot weer de zon schijnen zal dan straald en blijd, zijn hartje weder want immer na de regen schijnt de...

Zeemzoete woorden, op een witte achtergrond. Ze voeren strijd met het papier. De letters willen geen woorden vormen. Als er geen woorden zijn, kan een zin niet bestaan. De inkt stribbelt tegen, wordt beetgenomen en gedwongen, om de letters te laten komen. Pijnlijk, maar er is geen ont...

Het uitzicht lijkt verdwenen in de horizon Een sluier van mist omkleeft de aarde De kleuren zijn geruisloos verbleekt Niets lijkt meer van enige waarde De wereld schreeuwt voor hulp en huilt tranen om de verloedering Onverschilligheid beheerst de mens en vult de aarde met haat en discrimine...

beelden ze zijn toch van steen waarom huil ik dan en beweeg onzichtbaar mijn lippen ik weet dat je er nog bent want jouw geur van gezwollen aders beitelt mijn hand tot een vuist in mijn schoot brokkelen ogen tot onherkenbare resten van eens geprevelde gebeden mijn lichaam stil en ko...

ben vanochtend langs gereden vond er niet meer hoe het was ik zat in een andere klas maar dat is al lang geleden liep van boven naar beneden steeds te zeulen met die tas sprong soms even op het gras keek niet naar het 'niet betreden' ben vergeten wat we deden dacht dat het belangrijk w...

Ik sidder voor jouw snaren Strak in hun kast gespannen Wisselend van trilling Van lang en laag Naar kort en hoog Een pedaalslag stemt de ladder een halve toon Hoger of lager dan jouw stem reikt Aangetokkeld door jouw vingers Een gekrulde klauw die het akkoord vindt Tussen gewelf en ...

de werkelijkheid wordt dagelijks opnieuw verzonnen zo verzon ik dat koude kak met Crème de Cacao tot hete bliksem zou amalgameren een soort pepiet maar dan in riffels ik had het nog niet verzonnen of het was al begonnen vrouwen wonden op ze wilden zonder stop een...

in aboulie verstrikt verstikt de burggraaf zijn distaal gericht zinneleven in een neuralgisch lijden een paraklaas verzet zijn geest een tantefeer bezet voorgoed zijn continuere strijden de man raakt bevend van de baan hij wordt een arme koksiaan met hang naar raskolniken in zijn jaszak ...