Alle inzendingen

IJswind joeg sneeuw over de toendra Een gletsjer strekt zijn sluipende armen Zwerfkeien rollen in zijn greep De mammoet sleept zijn wollig haar De kiezen malen groene vezels Dan trilt de speer Doorboort het hart De jager klooft het vlees Schuilt in de tent van zijn vacht Uit ivoor sni...

Deze kamer is een woestenij vliegenmeppend om de troep te zien daaronder ligt nog meer. Stoffige spinnewebben tv-schaduwen op de verre muur gevangen in nachtstrikken nu. Jouw bleke refle...

Langzame gletsjer van sjokkende mensen, grote kudde forensen smelt door de straten. Hoor ze praten, hoor ze wensen. Drank ter verkoeling op een zonnig terras en genoeg poet in kas. Ik proost op uw wolken, shoppende volken, en hef mijn glas.

Heel even haal ik heel diep adem en voel iets van de warmte diep daar binnenin. Verbondenheid met alle leven met liefde voor wie komt of gaat en glimlach maar heel even. Het is nog niet te laat.

Als aanstaande vader heb ik het opvoedprogramma ‘Schatjes’ ontdekt. Omdat ik mijn eerste opvoedkundige stappen nog moet nemen, zuig ik elke druppel informatie als een droge spons in me op. Na de eerste uitzending kwam een lichte verontrusting naar boven drijven. Zou ik ooit wel in staat zijn om ...

Ach vriend, sprak hij bewogen, ik vrees, u bent bedrogen Geloof niet wat geschreven staat 't Is grotendeels gelogen Die machtsbeluste bengel zo'n hooggevallen engel Spreek hem tegen, en je krijgt verongelijkt gejengel We hadden een gesprek over 't menselijk gebrek de vrije wil en zo...

ik loop langs het kanaal het duistere water wenkt zeg dag met mijn hand maak een wegwerpgebaar een binnenvaartschip glijdt golven slaande voorbij de schipper tuurt in de verte ik zie de plechtnaam: Alcyon googlend vind ik Ovidius het verhaal van koning Ceyx die tijdens stormachtig weer...

Ik ontmoette je voor de tweede maal nu bij de fontein voor het theater in mijn geheugen was geen plaats voor al je schoonheid en ik verloor mijn gezicht ik volgde je onder kroonluchters en ornamenten die mijn interesse moest vastklampen om te kunnen lopen tot aan de geheimen van het pluche ...

ineens verliest de zon het ronde warm van zomer wordt ze weer strak belicht in helderheid het opstaan van de dromer de lange herfstdraden zijn al vroeg gesponnen in het frisse ochtenduur het eindeloze zonnen is door buien nog maar slechts van korte duur groen verschiet in koe...

Ogen vormen wallen, De nacht smacht Naar iemand die lacht, De nacht wacht Geduldig op vallen

Hé wil je graag een tijdje afstand nemen Gewoon eens even lekker op de vlucht? Bekijk de aarde dan vanuit de lucht Maar waag het niet om een retour te claimen Zo´n krappe shuttle is vaak geen genoegen Hij barst dan van ellende uit zijn voegen

Terrasje pikken 1. Ze loopt zo graag in heel kort rokje want daarin, weet ze, dan ontlok je, vooral met benen, hoog als dennen dat mannenogen je verwennen... Terrasje pikken 2. Haar borsten hingen eind’lijk vrij. Hop, hop, van links naar rechts en blij dat de beklemming was verdwene...

Plots wordt zijn zachte lach even geraakt door de wind lijntjes in het vermoeide gezicht lijken te vliegen angst en onzekerheid staan te lezen in zijn donkere ogen vertalen openlijk verwarring in diep verborgen gedachten al is de lente laat zijn passen in de regen gaan niet meer alle...

Vrienden bij elkaar Allemaal stellen Wij zitten naast elkaar Twee vrijgezellen Grapjes over niks Je stoot me aan Siddering door mijn lijf Voel m’n hart eens gaan Je lacht zo sprekend En kijkt zo lief Ik vind je leuk! Mijn hartendief Fantasieën In mijn hoofd Onstuimige liefde ...

Afscheid nemend van verzande idealen die gestrand illusies bleken zonder tastbaar resultaat is langzaam de hoop vergaan op verbetering van de wereld met meer van het goede van de mens alleen geleid door de waarheid waarvoor hij zelf openstaat rest zorgen om eigen bestaan waarin geluk...

De afstand is al genomen Voelbaar in ieder moment Gemis komt van een kant Omdat jij me vergeten bent Maar doe wat je goed lijkt Het duurde al veel te lang Ik groei nu met de dag lief Niets maakt mij nog bang Ik kijk weer recht vooruit Verleden stil weggegleden Trieste tranen verloren i...

Oh, dat zou het einde zijn! mezelf uittrekken even ophangen aan een haakje de rest de rest laten.. maar ja, dat zou het einde zijn!

Eindelijk, de stadsverlichting Bakermat van Alcatel AKO's vol Da Vinci Code's Supersnelle DSL Losgeslagen tienermoeders Dixons blues of budget Dell Peuterstrings zijn in de mode Febo friet met frikadel Kijken zonder koopverplichting Tasjesdief, politiecel Voetbal achter de decoder Tie...

Diepe nacht en duisternis En een lichtende glans op de zee, En diep in mijn ziel, die onrustig is, Een groot verlangen naar vree. Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid Der duistere diepten tot Het beeld van Gods verborgenheid, Het grote mysterie van God. Mij worden die lichtende wateren...

voordeur open vriendelijk onthaal liefslawine achterdeur al op een kier van die eenzaamheid moét koesteren raken tallozen elkaar kortstondig langzaam schuivend allen dezelfde weg tussen die twee vermaledijde deuren met onbegrip woede om de leugens verwarring en verdriet gev...

o droom, zelfs jij sprak mij ervan onstuimig in nacht en ontij woelde ik de droom, jij brenger van beelden van heden en verleden want was er geen pad in het duister tussen bomen in stilte slechts mijn angstig gefluister en twijfelende gang dwaalde er geen waanzin tussen het lover op zoek...

een sierlijke rand omarmt het groene land in rood en geel een sloot loopt hier nog slingerend naar de horizon wolken schilderen zich in zuiver blauw en wit ik bewonder het borduursel van mijn kind zo puur, nog geurend palet

hoog in de lucht zie ik je glanzen vleugels gespreid een horizon rijker je ogen waren leger dan de put waaruit je klom vanaf de bodem je handen raakten muren voeten klommen gleden weg, ontvelden in het pijn verdrijven wanhoop was je touw de strop zou adem blijken verstijfd va...

Je handen liggen stil gevouwen kleurend blauw Handen met een verleden die geloften deden van trouw Ooit streelden je vingers een symfonie van passievuur Nu liggen zij daar stil zwijgend in dit kille stilte uur Je handen liggen stil gevouwen in een doodskrans Handen met een verleden di...

doet de poes op het toetsenbord tijdens het kopjes-geven ze vertelt me van de regen en de drup en hoe ze vluchtte alle plassen kon omzeilen door er overheen te springen zo, zeg ik, ben je daar weer verzopen kat-die-je-bent o, wat ben je nat, jij suffie en ik aai over haar snuit b'rouw...

Die huizen in de binnenstad, waarvan je eens de sleutel had. Elk wonen voel je als voorgoed, totdat je toch verhuizen moet. Je naambord bij een andere bel en na wat weken went het wel. Je treft je oude huizen aan en kunt er niet naar binnen gaan. Ze staan er nog precies als toen hun...

Ze hield van voer en vrat zich hiermee vol, al achtte zij d'r lichaamsvorm belangrijk. De mensen vonden haar nogal omvangrijk, omdat de vrouw de vorm had van een bol. De middellijn bedroeg een meter tachtig. (Vermenigvuldig dit - 't is idioot - met pi, dan blijkt de vrouw d'r omtrek groot.) ...

Voor twee euro “God bless you” verstrekt ze gedrukte ellende en voor twee jenever het verhaal van haar stranding. Sindsdien laat alles haar koud. Komt ze onder de trein dan komt ze onder de trein. Een stilte valt en ik begin in den blinde te brabbelen: “Maak ons weer bang voor...

in de ogen van mijn kleine meis toont liefde haar gezicht zo wordt in stilte een ongeschreven vers gedicht

ik sloeg op rotsen herkende vormen in het ruwe steen ik zette je apart beeldhouwde je lijnen zocht aders naar je hart in het aandachtvol polijsten kwamen toch onverwacht jouw warme kleuren bovendrijven jij liet je in de kern raken ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun je nu eindeli...