Alle inzendingen

De software-crisis wordt veroorzaakt doordat de mensen met de juiste capaciteiten de kunst van het programmeren verloochenen.

Ik voel mij van binnen bederven Nu weet ik waaraan ik zal sterven: Aan de oevers van de Taag. Aan de gele, afhellende oevers, Er is niets schoners en droevers, En 't bestaan verheven en traag. Ik bewandel 's middags de prado's En 's avonds hoor ik de fado's Aanklagen tot diep in de nacht: ...

woorden vol magie de lucht met schittertjes echo's luisteren niet stilte flitst in tover neem ogen mee steel gedachten open maar lach is een ontlading waard hemel wordt voor eventjes geaard

ik ben niet labiel, ik ben emotioneel flexibel.

Ik zal je missen maar ik beloof je alle zeeën die ik zal zien alle bomen zo groen alle mensen die ik ontmoet alle luchten die ik aanschouw doe ik de groeten van jou. Ik zal zeggen: 'Hee kijk!' en: 'Moet je zien!' ik zal je vertellen over alle kleuren alle geuren over ieder geluid...

in een oogwenk flitst zij voorbij dat meisje op die racefiets zo mooi zo strak zo adembenemend Oh was ik maar de handrem waarin zij straks zal knijpen de bidon met inhoud die haar dorst zal lessen of liever nog... het zadel

Kanker, Eén klein woordje Met zo'n groot effect. Eén stom woordje Van 6 letters groot Voor de 1 een scheldwoord, Voor de ander De Dood

Ik mis je. Ik kijk naar je. Nou ja, eigenlijk niet naar jou, maar naar je foto. Die heb ik op het plankje boven mijn bed gezet, naast de mooie, oude kandelaar. In dat ene lijstje, met die krullen. Mijn allermooiste lijstje. Er passen drie foto’s in. Ik heb er drie dezelfde in gedaan. Van jou. Van ...

Overmorgen is vandaag eergisteren. Over een poosje is straks een tijdje geleden. Na lediging is wat vol was leeg en zo is een bovenetage soms ook beneden. Voor de één is zwart dat voor de ander wit is. Is de werkelijkheid een onomkeerbaar feit. Echter, de absolute werkelijkheid is: Er bes...

Vergeef mij die ene traan die een weg zocht vannacht langs mijn oog en mijn wang op het moment dat ik aan je dacht Het is niet zo dat ik je nog wil in ieder geval niet helemaal maar er zijn kleine momenten dat ik er toch even van baal Want een vraag zweeft in mijn hoofd - al is het nu a...

Waar was ik in beland? Ik knipperde een paar keer met mijn ogen. Was het maar een droom dan werd ik tenminste wakker. Maar het was werkelijkheid. Nee! Dit kan niet, schreeuwde ik. Nee! Wat gebeurt hier? Langzaam deed ik een stap naar voren. Ik stuitte tegen een hard voorwerp aan. Met bevende ving...

Keren naar het omgekeerde, bruisend van verlangen, een beetje muzikaal, door onbegrip bevangen. Het tikken van de klok, alleen beheerst door tijd, het geven van vertrouwen, het nemen van de vrijheid. Grijpen naar de liefde, de momenten die ik mis, een onbeantwoord vraagstuk, een raadsel dat n...

Dalen naar een afgrond, keer op keer, laat me zweven op vertrouwen, daal niet neer. Witte wolk, door rook bevangen, laat me los, houd me niet gevangen. Handen omarmen zacht gefluister, koud en kil zijn de woorden die ik beluister. Blaadje groen, grove gezangen, jouw zachte schoonheid houdt ...

Dolend in het groen verdwaalde ik wist niets was twaalf weet ik nog een kind herinner mij haar naam een beeltenis haar schim in groene schemering

Terwijl ik nog droom van dat strakke gieren signalen door mijn lijf mijn spiegelbeeld vloekt nu elke verwachting struikelt over mijn zestigjarig verblijf een berekende kans de helft erbij word ik gewassen

't Was stripdag: de prachtigste wijven onthulden met gratie hun lijven. Hij schreef z'n verslag met een potlood. Die dag was voor hem met geen pen te beschrijven.

sommigen hebben in hun bedroom een nachtdroom sommigen leven hun dagdag in een bad dream sommigen hun dag in een nachtmerrie hun dwaalschreeuw getikte herrie - hun darkroom babbelbox-idioom veilig achter scherm chattend keren zij hun kerm anoniem - wel heel ferm...

en zo gebeurde het dat ik de glazen klapdeuren met HEMA doorging en ik je zag bij de rookworsten moedertje in je grijze mantel onmiskenbaar mijn moeder te zijn van alles ging er door me heen en ik snelde naar je toe moeder, moeder maar je ging verder, alsmaar verder en verdween, z...

Ik glimlach soms om eigen dwaze streken maar ook om die van anderen wel ooit; ja daarom zijn wij mensen hier gegooid om toch maar weer elkander aan te spreken. En zij we bot of scherp, heel dicht of open we moeten saam op deze aardbol lopen.

De zonsopgang en de avond, lente en zomer en alles wat keert, de ruzies en de lieve woorden, de orchidee en de mestvaalt, de liefde en de haat, - we zien en horen het, we maken het mee, maar dwars doorheen dit alles, eronder en erboven, ervan doordrongen en doordrenkt het zachte suizen va...

Mijn vader was verhuisd, verschoven door een mij onbekende macht. Ik zocht hem jaren, lusteloos, tot ik hem aantrof op mijn knie: hij was mijn kind geworden. ----------------------------------------------------------- uit: 'Gedichten en aforismen', verzameld werk deel 1, 1980.

Dokter geef mij een medicijn tegen deze gruwelijke pijn mijn hart is aan stukken gereten en voor de leeuwen gesmeten waarom blijf jij zo laf ik sta werkelijk helemaal paf help, waar is de delete knop gebleven zodat je digitaal kan worden weggeschreven

ik zag je hand in het laagliggend land de polders, kwelders en zee jij gaf eb, daarna vloed maar wij namen de klei en leefden er mee uit zand van het strand groeiden duinen jij liet de winden daar struinen wij braken met dijken en pieren de golven omdat zij ons met hun kracht zoud...

Soms leun ik in haar zetel achterover De mouwen opgerold Een lome blik, de longen vol Van zuchtend lover en vertrouwen Tot ik in die fluwelen klauw stik Hoe ik haar begeer blijft haar vraag Terwijl ze om een ander snikt En ik elders niets meer waag Dan een beleefde knik Uit het slipje d...

Zwaar offensief bij Nova Politieke kanonnen Ik zeg geen ja Geef mij niet gewonnen Internationaal, inderdaad Nederland goed verkocht Poldermodel ligt op straat Nederland weggegeven, verkrocht Opgegaan in Europees gedrocht Boerenkiespijn gezocht.

slechts een uil nestelt hier nog binnen gewijde muren ruist in de geur van gedoofde kaarsen nog een vrome psalm schuilt de toren tussen stokoude bomen in lome vergetelheid

Gaf ik hier als minister de bevelen Dan kende ik aan Salomon Kalou Het Nederlanderschap vandaag nog toe En kan hij morgen in Oranje spelen. Maar scoort hij daar te weinig naar mijn zin Dan zeg ik: Trek dat paspoort maar weer in!

Ik weet dat ik het al besef Voor vragen heb ik nu geen lef Dus hou ik je stevig vast Een blinde die in het donker tast Vol hartstocht stort je je op mij Er volgt een wilde vrijpartij Onze tongen spelen met elkaar Het voelt anders, is het waar? Dwingend maar teder streel je mij Als ik je...

Een man in het Brabantse Schijf Die huwde een kijfachtig wijf Had zij een keer zin En wou hij 'r niet in Dan schold ze hem helemaal stijf