Alle inzendingen

ik zag je al naar vruchten reiken maar de lente was te pril we bloesemden wel samen vergroeiden zo in namen alleen de zomer bleef te kil we hebben niet meer kunnen oogsten ons seizoen was al geweest we winterden de jaren door in stug volhardend hopen tropenjaren zijn geen feest ...

De president gebruikt zijn grote macht Om honger van de medemens te stillen Natuurlijk niet degenen die dat willen Maar juist de vrouw die op verlossing wacht Als Bush zijn mensenliefde echt zou menen Was wereldwijd de honger zo verdwenen

Op de wijze van: Indien het klagen kan, etc. Ai, schone dochter blond, die ’t hulsel en paruiken Des gouden dageraads verwelkt en verdooft*, Die de sneeuwwitte melk en leliën doen duiken* Van ’t zilverblanke vel van uw eerwaardig hoofd, O Margarieta schoon, o uitgelezen bloeme, Stroo...

In de hoge berm, tussen het groene gras. De regen druppelt, alles nat. De zon droogt, alle tranen. De wind, geeft een nieuwe start. en… Laat het weer opnieuw beginnen.

Het liet me niet los in de auto op weg terug. Mijmerend kwam de associatie met het roodborstje van die ochtend in me op. Dat tere wezentje tegen het raam. Kwetsbaar. Het vogeltje vloog weg. En de vrouw? Zou zij nog uitvliegen of was ze voor eeuwig vleuggellam. Haar schoenen ook figuurlijk te groot. ...

Het moest nog leven, anders had het wel op zijn rug gelegen, maar ik zag het nauwelijks ademen. Van de weeromstuit hield ik zelf de adem ook in. Ging dit wel goed? Wat subtiele trillinkjes in het kleine lijfje gaven me hoop. "Sufkopje, je weet toch dat roodborstjes tíkken tegen het raam", fluist...

herinneren is het leven in zijn achteruit zetten daarna gesterkt verrijkt voorwaarts niet vergeten je stem spreekt steeds dezelfde zin dezelfde naam zinderende klank koppelt trommelvlies aan memorie je ogen spreken boekdelen titelen de verwoording af stralen interesse uit geven licht ...

De liefdes van mijn leven stuk voor stuk de moeite waard De een duurde langer dan de ander een enkeling in drama ontaard Toch ben ik dankbaar voor de ervaring en geniet als ik er terug aan denk Zoveel liefde te mogen hebben ontvangen is denk ik een waardevol geschenk Ooit zal ik het gelu...

Thomas liep met zijn vrolijk gekleurde streepjestrui door de velden bij Noordermeer. Op het pad naar het meer kwam hij een net uit de winterslaap gewekte groene kikker tegen, die daar rustig bij zat te komen van de overgang van kou naar warmte op deze eerste voorjaarsdag. Thomas had die nacht slecht...

Och pardon, ik heb je niet zien binnenkomen, maar zou jij zo vriendelijk willen zijn om plaats te maken. Ik ben namelijk Verhaal, en dit hier is mijn persoonlijk stekje. Ik meen mij trouwens ook niet te herinneren, iemand als jou uitgenodigd te hebben! Ho, rustig maar Verhaal. Ik denk ook niet da...

De lucht blikt donker terug als ik hem somber aankijk niet van plan op te klaren voordat ik een concessie doe: Voor een lach een zonnige dag

's Ochtends als ik ontwaak, ontbreekt de kracht op gang te komen. Een vreemd iets in mijn hoofd, lijkt mijn handelen te dwarsbomen. De hele dag voel ik me krachteloos, zonder fut of energie. En al voel ik me zo eenzaam, ik moet, er niet aan denken dat ik mensen zie. 's Avonds alleen op...

In het schemer van je gedachten leeft de liefde een dubbel leven ze gaat nooit slapen maar leeft voort in het schijnsel van de maan je voelt haar in de trilling van de lucht je ziet haar lopen op de maan

Door de intense pijn word ik van binnenuit opgevreten, door het verdriet tegen de grond gedrukt. De machteloosheid graaft een donk're kuil waarin het ongeluk mij stort. Tenslotte bedelft de eenzaamheid me met de eeuwige vergetelheid. ik ben levend begraven en dood ga ik door het leven.

Er zit nog zand tussen je voeten, van je wandeling over het strand. Géén last van 't eeuwige moeten, er is immers niets aan de hand. Zo ben je door het leven gegaan, ondanks alles met een gulle lach. Géén tijd om stil te blijven staan, maar tóch een mens van de dag. Dit vissersdorp...

Gebroken takken Hangend aan een boom in bloei Zoals jij aan mij

Na het tv-succes van 'boer zoekt vrouw', zijn omroepen op zoek naar meer formules, het liefst één waar je zonder veel scrupules, de hoogste kijkcijfers mee scoren zou. Je vraagt je af of het nog gekker kan: het komende seizoen start 'hoer zoekt man'.

- Zie je, ik heb alweer teveel gezegd. Ik zei het je nog, ik praat er liever niet over! - Doe nou niet zo aangebrand. Ik stel gewoon wat zaken tegenover jouw denkbeelden. Ik ben heus niet uit het veld geslagen, maar dat moet jij ook niet laten gebeuren. - Het lijkt wel alsof er alleen maar in tege...

Over de hemel ben ik op mijn leeftijd niet anders gaan denken. Wat zeg je? Wat er gebeurt als straks de hemel toch blijkt te bestaan? Dan weet ik zeker dat er ineens een oude baas naar voren zal stappen die zegt: "Het spijt me voor de anderen, maar is hier ook ene Jan Wolkers? Want die is uitverkor...

Toen ik dagelijks mijn eigen top-veertig componeerde uit twintig piratenzenders met die verrassend andere muziek. Toen de jut mij bekeurde wegens ontbrekende steunen aan mijn Locomotieffiets met neefje Tonnie achterop. Toen ik de rijpe aardbeien dagelijks telde, de getallen neerschreef...

Jij kleurt dagen licht schenk jou mijn hart en zinnen laat lente binnen

Omdat ik in een ieder de goedheid zelve zag. Omdat ik dacht dat vechten iets voor helden was. Omdat ik in liefde iets oneindigs zag. Omdat ik dacht dat fouten iets voor zwakken was. Omdat ik mezelf de wereld verbeteren zag. Maar noem mij vooral een dwaas, omdat ik niets om d...

Hij is belastinginspecteur en haalt z'n hart op aan een vrouw van lichte zeden. 't Gerucht wordt echter niet door hem bestreden, dat hij d'r met gemeenschapsgeld betaalt. Hij zegt: 'Bij fraude ben ik niet betrokken; het is normaal, dat wij met met euro's dokken.'

Ik blaas mezelf dit gedicht in de wereld uit, zeepbellend in een spectrum buiten grenzen reikend naar verten die alleen in gedachten bestaan. Daar weet ik mijn vrijheid geborgen, in de kelk van dit leven wil ik opgenomen dromen: als een druppel in mijn eigen oceaan zwevend in het lich...

Ik heb te regelen een kindjelief, een woning en natuurlijk spullen ook. Het moet aanwendbaar zijn mijn bezit, ik moet het nu en dan alleen kunnen laten zonder even later roerloosheid aan te treffen. Stel ik kom thuis het kind is versteend, het huis verlamd en de spullen nog veel erger. Gee...

ik wil je schilderen maar het linnen is te grof in zijde zie ik iedere lijn zo dicht wil ik graag bij je zijn mijn penselen zijn te stug op grote stukken van je rug ontsnappen stukjes leven die ik het doek nog mee zou willen geven de kleuren breken steeds jouw werkelijkheid in onschuld...

Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft slechts herinering aan waar je woonde: achterkant, huizenrij. Ik voel mijn tranen.

Glimlachend bekijk ik een foto van jou uit je jeugd; je was zo zorgeloos met grote ogen vervuld van kinderlijke ondeugd. Wilde rode lokken haar vallen rond je gezicht en ik zie ineens dat daar een randje roomijs ligt rond je mond die breed lacht. Net alsof je op iemand wacht die het ro...

Waar blijft de lente toch Die laat op zich wachten Dus zijn we geduldig En tellen tot tien Ik pak intussen de Takkenversnipperaar Vervang ik zo dood hout Door levend misschien?

Laatst zei me een dame op Spangen: Wat ze voor zo'n uitstrijkje vangen Dat is toch te zot Je schrikt je echt rot Wat er aan de strijkstok blijft hangen