Alle inzendingen

Ja en dan is daar die weg, het loopt over in oud, jong en lach, net op het moment dat ik lijntjes in jouw gezicht tel, zucht de wind door wilde grijze haren, fluistert zacht dag tegen de nacht en rijdt met de wind mee naar het noorden

ik breek je stralen in het prisma van mijn liefde scheid infrarood van ultraviolet jij bent nog steeds de warmte in mijn bed het blauw van ochtendkou ontwaakt in licht dat langzaam nadert in je ontspannen nachtgezicht dat lacht in liefelijke dromen geluk verstaat elkaar gaat...

grieperig, rillend, koortsig lig ik op de bank, ongewild geketend aan huis, terwijl ik ongeduldig wacht op verbetering doch wetend dat ik niet alleen ben voor de eerste keer Voorheen moest ik het alleen overwinnen ik heb nu een stiefdochter die haar zinnen op mijn verzorging zet; ondanks mi...

Mijn kaarten zijn dit jaar op tijd verzonden Nog nooit heb ik zo meesterlijk gedicht Wie na mijn mooie verzen nog niet zwicht Slaat in mijn tere zieltje diepe wonden De eenzaamheid, de pijn en de frustratie Zijn wel een goede bron van inspiratie

Is dit waar ik leef Daar waar de armen Armer worden En de rijken Rijker? Is dit democratie Waar men een stem heeft Die niet wordt gehoord Maar wordt bestraft Met financiële moord Is dit vrijheid Waar eerlijk hard werken Leidt tot het omhoog gaan Van andermans salaris Die feitelij...

De zee trekt onder de nacht Naar vele verlaten stranden; Als een vloeibare wind is zijn klacht, En zout, zoals tranen branden. Ik voel dat overal waar de Branding in snikken breekt Tegen de kusten der aarde, Mijn leed met zijn golven smeekt Om de verloren genade Jou weer nabij te zijn. ...

Het dak bedekt met pannen van gedichten daaronder spatten letters op papier de rijmen stroomden langs de ramen de deur van het gedicht staat op een kier De brievenbus nog bomvol dichterswoorden gelezen als het moet, op het toilet maar nu gestopt met denken en verzinnen geplaatst in vakje "...

"Zijn die andere ook zo?" Hij steekt zijn vierjarige neusje in het stukje keukenrol. Langs de rand dansen jongetje; meisje; jongetje; meisje. "Ja, die zijn hetzelfde", zeg ik; terwijl zijn vierjarige vingertjes het stukje netjes vouwen. "Heb je er nog een voor mij? Er zit lijm op d...

Guttegutgut laat zich gaan naar plekken waar nog geen pleisterplaatsen slechts ongebaande wegen wildpaden met afgeworpen huid ritselend in de struiken In de modderige oever sporen van een faun het water draagt een blauw afgeworpen kleed de wereld gaat niet aan vlijt ten onder...

Zelfs de woorden huilen letters zinnen zoeken een zakdoek voor troost, weer is daar de nieuwe morgen en nog het niet begrijpen het spel dat wordt gespeeld door de uren van de dag, wordt ontkracht door een slapeloze nacht waar werkelijkheid overloopt in droom loos weten naar die toekomst ...

In een woelige zee Dansen golven rollend Naar de kust Oesters schuifelend Op de bodem van die Enorme watermassa Schijnbaar oneindig veel Ondenkbaar intens Verweven met de groei Van de schoonheid van de Oceaan die rein de illusie van Het leven tilt boven de Waarheid van de lie...

Regel zonder spatie, klanken zonder kleur, woorden zonder klemtoon, bloemen zonder geur... De tijd blijft het herhalen, en overschaduwt het gelaat... Van onbezonnen vreugde, in kilte schuilt verraad... De vloot der passie zinkt... zoals het langzaam de zee in glijdt het boek nog onbesc...

Als hij door de fabriekspoort rijdt En die grauwe kolos doemt op Ooit door hijskranen op heipalen gezet Dan zinkt de moed naar de zolen En lekt als oud zweet En dringt in zijden sokken Dan raadt hij naar het raderwerk De springveer, de stroomdraden de zoveelste koets die van de band rolt ...

De weg geplaveid, de obstakels omzeild. De regels vermeden, de reis door zinloosheid... Machteloos bewustzijn, de éénheid veréénvoudigd... Schreeuwend klinken kleuren, een eindeloos refrein. De reis door zinloosheid, medepassagiers zijn afgehaakt, de strijd is reeds gestreden. Een...

Je mooi gekleurde ogen Ontvoeren mij, hier ver vandaan. Naar een plek vol vertrouwen Omdat alleen wij hierin bestaan. We denken niet aan anderen Zijn alleen op onszelf gericht Wij samen in de wereld Waarin de toekomst voor ons ligt. Nog steeds kijk ik in je ogen Ik weet het: de laatste ...

Het is al zondagmorgen en alles moet nog beginnen, de boerin met slapen, de boer met beminnen. Ze draaien zich beiden als wijzers van de klok. Hij ziet zijn klompen en zij ziet haar rok. Hun hoofden zijn vol van wachten en wijn. Zo liggen ze beiden te liggen, te zijn. * eerder gepu...

Ik blijf stiekem hopen Op een dag vol met zon Samen in een mandje In een roze luchtballon Zwevend door de wolken Als een prachtig stilleven Samen blijven wij stijgen Door liefde voortgedreven We dansen over de sterren Vrijen passievol op de maan De ruimte gevuld met liefde Als een zin...

On line zijn de lichtjes in jouw ogen het apestaartje op mijn toetsenbord woorden zorgvuldig afgewogen, niet te lang en niet te kort in een wederzijds beminnen heb ik mijn zinnen op jou gezet wat een spanning in één mailtje wat een spanning op het net...!

Ik ging het kille duister in en zocht je beeld. Ik vond je negatief, maar in het witte licht Dat wreed en koud door je gelaat gericht Was, werd weer geen oude wond geheeld. Je ging. Niet omziend en niet weer voor mij gezwicht. Toch bleef ons beider leven ongedeeld: Nog krijg ik boodschappen ...

Waar moet het heen met een samenleving waarin mensen die gebruk maken van hun recht op vrijheid van meningsuiting gestraft worden met de dood door iemand die het recht in eigen handen neemt. Vrijheid van meningsuiting is een van de draagstenen, een van de pijlers waarop onze democratie rust, en als...

Een wetenschapper toonde koeltjes aan, dat door de groei van CO2-uitstoot, al binnen dertig jaar zo is begroot, meer dan de helft van Holland blank zal staan. Het hout ligt in mijn tuin, de buurman lacht. Ik weet wat Noach moet hebben gedacht.

Wanneer de klok om middernacht twaalf uren heeft geluid ontwaakt een dag in al zijn pracht. Als de maan nog aan de hemel staat begint in het Oosten de dageraad. De eerste vogel zweeft op de wind 't dauwt over het veld bloemen ontluiken een nieuwe dag begint.

De dingen doen en aan het einde, basta, geen leer omhelzen. In het halfduister de uitgang raden. Niet in paniek geraken. Hij weet wel dat je komt, het staat in zijn agenda. --------------------------------------------------------------- Uit: 'Tot in de nde,nde graad; nestoriaanse kwatrijnen...

’t Is Valentijnsdag, voldoende reden om vrienden en vooral vriendinnen te eren, bij deze! Helaas schoot ik in de loop der jaren wat het beminnen betreft tekort, al is de huwelijkse staat mij niet alleen ten deel ge-, maar ook ten dele goed bevallen. Toch zou ik uit het rijke herinneren ee...

valentijnmenu vol delicatessen ° blauwgroene oogappeltjes in een sausje van guitigheid ° verrukkelijke oorlellebelletjes aan sc...

het regende kou een winterse wind blies je blauw maar je huid tintelde lente in prilgroene knoppen zag je de bloemen al botten toen het voorjaar smolt met de sneeuw dicht aan de grond waar de koude nog restte warmde de zon wat vorst met zijn schraalheid verpestte in paars, geel ...

Vrede bewerkstelligen is als licht verspreiden: het begint met een atoom goede gedachten en eindigt als een prachtige ster vol liefde!

Ik zou van je kunnen houden Als je stem wat zachter klonk Je werkelijk serieus nemen Als je niet zo heel veel dronk Ik zou van je kunnen houden Als je niet zo tenger was en klein Ik houd meer van een ietsje langer Maar ach dat zal jij dus nooit zijn Ik zou van je kunnen houden Maar je h...

Acteurs maken altijd zoveel lawaai als ze sterven.

Je doet het nooit goed als mohammedaan, In Nederland geniet je geen vertrouwen. Ze gaan je al als terrorist beschouwen Wanneer je plotseling je baard laat staan, Terwijl je nog meer in de gaten loopt Als je daarna opeens een scheermes koopt.