Alle inzendingen

Eens was er harmonie, de schoonheid was een deugd. Het oog, het oor, de rede, het gevoel, zij allen laafden zich; maar ach… nu huilen klanken in het niets en kleuren spatten weg. Vormen zijn geen vormen meer en woorden geen gedicht; zo kwam… een nieuwe tijd, een nieuwe weg, ve...

IJl glijden donkergazen wolken in een eindeloze vlucht, naar niet gedroomde verten langs een zilvergrijze lucht. De warme adem van het huis uitwaaiend, licht en grijs gevlekt. Onder een vleug van poedersneeuw nieuw leven, wachtend tot het wordt gewekt. En achterin, tegen ‘t blijvend gr...

ben je gelukkig met hoe je leven nu is, bestaande uit het doen van dingen die een ander persoon wenst, dingen die je in je hart eigenlijk niet wil, als ik me niet vergis, voel jij je niet in al je doen en laten begrensd gevoelens uiten zoals ze door je groep zijn voorgelegd, kwetsende woorden...

Van dichtbij is mijn gezicht een levende landkaart Ik word geteisterd getekend door de tijd krassen in mijn huid die mijn spiegelbeeld steeds vaker verrassen Ik word kriegel van rimpels die niet passen bij een man als ik zo jong van geest draai me maar binnenstebuiten waar het b...

Geen vriendjes in de zandbak Of na schooltijd plaatjes ruilen Maar een jongeman die steeds moest schuilen Achter een stropdas in een pak Nu de Prins zichzelf mag bevelen Kiest hij voor een weekje spelen ......Prins Willem Alexander zal voordat hij op vakantie gaat een week lang de olympi...

Laat me maar met rust zoek me maar even niet Laat me nu maar alleen met mijn pijn en verdriet Jullie willen slechts helpen dat weet ik, goed bedoeld Maar snappen kun je het pas als je het zelf hebt gevoeld Dus laat me maar met rust het komt vast wel weer goed Ik weet heus zelf ook wel...

Je dendert weer over mijn gevoel heen ik lijk dan soms ook sterk Maar dat is slechts de buitenkant want ik wil niet dat jij het merkt Ik gun jou jouw geluk heel erg maar ík voel alleen maar pijn Maar om jou niet te kwetsen probeer ik sterk te zijn Die ander heeft je voorkeur zo denk je...

Heb je het gevoel dat je iets kwijt bent voel je je niet compleet Laat ik je dan vertellen dat ik de reden weet Je hart is maar voor de helft bij jou de andere helft is bij mij Je ziet het nu zelf ook wel terwijl ik het je al eerder zei Verwoed deed je een poging jezelf te overtuigen D...

Steevast antwoord op jouw vraag: Wat moet ik nou toch met jou? Was: Trouw met me en baar mijn kinderen het grapje werd zelfs flauw Nu weet je dat ik het meende en het slechts bracht naar jou als grap Jij vond het iets te snel gaan toen maar we doen het nu stap voor stap Het tempo is niet...

Elke dichter kent zijn dagen als een deken om je geest we zijn er allen wel geweest, waar woorden vervagen. Die plek is mijn zwetende droom het uitgebroken zilte voorhoofd in vroege uren steevast gepoogd, maar doorgaan zonder schroom. Tot het vertederende moment dat zinnen beginnen te z...

dwalend in mijn donkerste nacht als stille dood streelden je vingers zacht mijn leven tot wanhoop handen, gewrongen in eenzaamheid vaderloos al wat me restte haat en verwijt uit moeders schoot ik nood je vader aan mijn haard vlammen laaien hoog zo lang voor jou wat hout bewaard ...

Met gesloten ogen – kijk ik naar de kilte van de grond zo herkenbaar voelt de aarde ik besef nu dat ik al bestond

vannacht droomde ik je rug het bewegen van je armen voor de Steinbach je drie namen moeder, mevrouw, Rebecca riep ik waarom niet eenmaal je omgedraaid ------------------------------------ Uit: 'Het Albanese wonderkind', 1991.

Ik wil jouw lippen op de mijne handen kroelend door mijn haar onze lichamen verstrengeld intens genieten van elkaar Onder de blote sterrenhemel de naakte nacht oneindig lang wil ik elke minuut plukken de dageraad maakt mij bang Woeste duinen nodigen uit tot hartstochtelijk beminnen all...

het kleine afscheid dromen iedereen is weer gekomen om te zeggen wat er speelt de zon het strand de zee ik neem hun woorden mee als dadelijk de golven brullen dan kijk ik terug zal me met bruin omhullen ja, ja mijn brede mooie rug weeg woorden die gesproken zijn in het kabbelen van de ...

Met mijn vingertoppen wil ik langs je gedachten strijken en langzaam over je herinneringen vegen totdat ze zijn vervaagd. Ik blaas de stof, die pijn doet in je ogen, weg, met één ademtocht en ik neem jouw handen in de mijne, zonder dat je ernaar vraagt. En ik zou willen dat jouw pijn oploste...

De aarde broeit en schroeit, raakt zwartgeblakerd Daartegen komen groepen in 't geweer Terwijl ik eens het water uitprobeer Ik ben nu eenmaal niet zo heetgebakerd Heeft iemand niettemin voor mij een spandoek? Want ik vergat verdorie weer mijn handdoek!

Ik vraag me nu al af of je me wel eens mist. Je ging pas net terug nar hem je had eindelijk beslist. De passie die wij deelden vind je zeker niet bij hem Maar het vertrouwde vond je fijn maar straks hoor je mijn stem Bij alles wat je doet met hem zul je denken aan hoe het was En er zal...

De eerste stapjes in de sneeuwwitte toekomst nog niet rood gekleurd

de poesjes ze kruipen kopjesschuddend vanonder het lage afdak duikelen de ochtend in wassen zich in het tere zonlicht ze besluipen vroege merels en maken jacht op vlinders die uit koers zijn geraakt oeverloos en vlak hun wereld kent geen verborgen geheimen ze gehoorzamen braafjes het v...

Het is het kind in mij dat niet bevatten kan hoe het verdoold geraakt is in de tijd ik leef maar ben ik wie ik ben? ik zie een spiegelbeeld dat ik niet langer kan verdragen het kind in mij spreekt al zo lang een taal van onbehagen gevangen in de kerker van het niet-begrijpen hoe wee...

Ik zag hem voor het eerst op de ijsbaan en was, van het een op het andere moment, stapel verliefd. Hij was lang en had blond haar. Mijn knieën begaven het bijna toen hij vroeg of ik met hem wilde schaatsen. Ik kon alleen maar knikken. Mijn stem had het begeven. Ondanks de handschoenen voelde ik...

hij wacht weer bij de speeltuin op de hoek de wind belaagt z’n onverzorgde haren hij roept naar mij en wil me iets gebaren ik wend mij af, terwijl ik hoorbaar vloek ook ’s nachts kan hij zich aan mij openbaren in steeds die oude regenjas en broek een zwijgzaam en een ongenood bezoek ged...

Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten, En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon Over mij-zelf en 't al, naar rijks-geboôn Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten. - En als een heir van donker-wilde machten Joelt aan mij op, en valt terug, gevloôn Voor 't heffen van m...

Ik schrijf in raadsels.. Mijn letters en woorden zijn een weerspiegeling van de diepste grotten van mijn geest. Ik gebruik jouw woorden en ideeën in mijn schrijfsels. Zij zijn het, die in de tentakels van mijn geheugen blijven hangen. Toevallig?...wie weet .. Ik weet, dus ik ben. Nee, jij...

Kijkend uit mijn raam bedacht ik me voor even hoeveel ik al voor je voel me aan jou wil overgeven “Gelukkig” was ik ook alleen maar het lijkt allang geleden zomaar was je om mij heen zoveel voller nu mijn heden Ook al is alles nog zo pril en laat twijfel mij soms nog rillen je lief...

Het is alsof van binnen zoveel is stuk gegaan Alsof je met scherpe messen mijn liefde te niet hebt gedaan En ik weet niet hoe ik het moet zeggen of hoe ik het je duidelijk maak geen woorden om het uit te leggen en ik probeer het o zo vaak Maar soms is vechten zinloos en vergeet ik dat j...

Heen is de dag - de nacht nog niet geboren En langs de bergen wademt avond-dauw De vogel laat een laatst geneurie horen In roerloze aandacht luistert de landouw De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren In 't dal, en naar 't gehucht van wit en grauw Daar klinken vrome tonen uit de toren -...

Verdrongen door tijd, door wanhoop beschaamd. Een liefde geleid, door wegen gebaand. Na eeuwen volbracht, tot treurnis' zijn spijt. Gemoedeloos verwacht, maar omarmend bevrijd.

Je ziet weer die handen het grijpt je naar je strot want diezelfde handen maakten jouw leven kapot. Je lichaam zo klein die handen zo groot je voelt weer de pijn verlangt naar de dood. Zijn gezicht lacht zijn ogen staan kil vluchten en rennen dat is wat je wilt. Wanneer verdw...