Alle inzendingen

Ieder heeft behoefte, even helemaal alleen te zijn afgezonderd van jachtig leven afgesloten voor gedrein. Gevoelens tot rust laten komen de ruis van gedachten zeven de nare weg laten stromen de goede bewaren al is het voor even.

Boeren, burgers, zelfs de allerhoogste heren ik zie ze vaak genadeloos op kleuren selecteren het kroeskopje van het Afrikaanse land de pareltjes uit oosterse culturen ze rollen weerloos van het strand verdwijnen achter muren Elk kind weerkaatst zijn eigen tint flonkert over rimpelloze m...

Dertig juni, hartje zomer, bloedhete zomer in Irak. Verstopt tussen kapotte dromen zit een vogel op een tak. Hij ziet de verwoeste wegen, hoort de schoten, voelt de pijn, het tekort aan werk en huizen, schaamt zich adelaar te zijn. Verlegen plukt hij aan zijn veren - voor hij terugvlie...

Een boek is om te lezen Elke bladzij een verhaal Zo gaat dat ook in je leven Eigenlijk is dat maar normaal Maar het wil me maar niet lukken Om in het boek van mijn bestaan Na de laatste hoofdstukken De pagina om te slaan

Toen hij geboren was begon het al: zijn moeder had de bijsluiter verloren. Nooit wist hij waartoe dit of dat dienen moest. Hoewel hij toch kon raden liep het steeds verkeerd. Zijn vrienden durfde hij niet vragen: in hun jeugd hadden die goed hun eigen voorschriften gelezen en die toen v...

Omdat ik er zo uitzie, denken de mensen dat ik een lomperik ben. Maar ik deel alleen een doodschop uit als dat noodzakelijk is.

je hebt as gespuugd als gal van binnenuit je barstte open, explosief ineens had je jezelf weer lief joeg hete stenen door de lucht de zwavel rookte nader je angsten waren op de vlucht de vulkaan is nooit een vader de kern is rozerood wringt lava door de spleet ik vlij me in je warmte ...

Soms zing ik de contrasten weg in mijn leven en neurie zachte woorden, zo licht als de dagen. Dan lijk ik op de lente en strooi een heldere glans over de morgen, ik voel me door de balsemwind geborgen. Soms, heel soms, verbeeld ik me de zomer, ik kan de tijd met mijn lach v...

Zon, zee, zand Jij en ik hand in hand Verliefd zo naast elkaar Voeten raken elkaar Je hand streelt zacht mijn borst De mijne gaat door je haar Vergeten alles om ons heen Er is alleen maar ons alleen Vier ogen vreten elkaar op Zon, zee, strand Jij en ik hand in hand Verliefd zo naast...

sla de kluit met een zweep als het nodig is en lik zijn wonden, spuug slijm op de striemen in zijn huid sprenkel zout water neem weg de diepe pijn met vriendelijke woorden die vertellen waarom en vul de leegte met zachte handen en loop veel op eigen benen van teugels bevrijd huiver, wees...

Wapperende haren walsen in de wind haar twinkelende ogen dansen puur genot armen lachen stralend, zij weet zich bemind naakt, één met de natuur, waant ze zich kind van God de opkomende zon verwarmt haar gezicht talrijke zandkorrels masseren haar voeten vergezellen haar op weg naar het morg...

Sprekers doen er goed aan te beseffen dat niet ieder begin een inleiding is.

De legertop beval de fabricage van groene pakken, jassen, groene sokken en groene onderbroeken, groene rokken, dit alles voor een goede camouflage. Maar ja, dan heb je altijd van die oenen die daarna de soldaten weer ontgroenen.

Ik voel me nog steeds behoolijk geirriteerd over hoe die Mulder het elke keer voor elkaar weet te krijgen het bloed onder m'n nagels vandaan te halen. Ik ben daarom op het internet gaan zoeken in de hoop dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt. Ik heb me kapot geschaamd. Hij moet toch in...

Een quizkandidaat hier uit Heeten Was onlangs het antwoord vergeten In plaats van 't miljoen Kreeg hij toen een zoen Dat heeft ie bij thuiskomst geweten

Eerzaamlied is mooi: “Uit de tenen oogopslag, bloesemachtig lieve lach; rode appelkoontjes tooi.” Eenzaamlied mag nog best d`r refrein, een beetje tonen teer decor om te bewonen. Niet te lang; zonder orkest. Breekbaarlied zo zinnig kuis wervelend al van geluk maar toch liever niet ...

Niet het wachten is teveel of de stilte te vol van wat ik vertelde in het moment dat scheurde en ons verscheurde en met een gebroken woede alles liet vergaan in de koude woorden die je op mijn ziel schreef

Al spoedig trouwt ze met een advocaat. Ze denkt, dat hij de man is van d'r dromen, doch overspoeld door al z'n woordenstromen blijft zij vergeefs verlangen naar de daad. Het gaat maar door. De vrouw voelt zich genomen. Hij kletst van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en zelfs bij haar ...

Vanaf nu is het echt over, ik ga hieraan kapot Ik twijfel niet hierover, mijn hart gaat nu op slot. Te vaak gekwetst, te vaak ook pijn, heb ik het soms iets gemist? Liefde hoort toch mooi te zijn, maar het lot heeft nu beslist. Ik gaf de liefde nog een kans, de laatste wat mij betrof. ...

Gisteravond ben je langsgekomen. Stil kwam je naderbij, ging je naast me zitten, ik hoorde wat je zei. Maar ik begreep je woorden niet. Je fluisterde een andere taal. Licht was je stem, ijl, broos als kant. 't Klonk als een lied- vielen hier en nu ineen- fonkelende sterren in het gra...

Een arbeider uit s'Gravenhage Zat met verschillende vragen Zijn baas ging failliet Tot zijn grote verdriet Hij moest nog maar 3 jaar en 2 dagen

Ik voel me zo depressief, Ik weet niet wat het is, De vrolijkheid, Dat mooie gevoel, Is het gevoel dat ik nu mis. En als ik in de spiegel kijk, Dan zie ik dat duffe hoofd, Dat zonder enige vrolijkheid, mijn ziel tijdelijk heeft verdoofd...

Een versleten bouwvakker uit Dalen Liep van het kabinetsbesluit vreselijk te balen Ik ben kapot en kan binnenkort met pensioen Wat moet ik hier in hemelsnaam nu aan doen Nu Minister de Geus de touwtjes aan gaat halen

Ik had zo geern uw wiegeken Met blommekens getooid; Zo geren om uw hoofdeken Wat verzekens gestrooid; Maar somber zijn mijn bloemen, kind, en triestig zingt mijn lied. Gij in uw sneeuwen beddeken, ge kent nog geen verdriet. Wat zou daar om uw koppeken, wat kàn daar anders zijn Dan woord...

in de schoenen druipt het kokend lood het hoofd raakt al aardig uitgekeken de weg naar morgen duurt zo lang zal ik mijn rechterhand uitsteken voor een versgebakken brood? het gepeupel brandt een verse kaars en wast de handen haastig in het vet omarmt de zomerzon met volle teugen en gaat sn...

als onkruid sta ik tussen de rozen overal word ik weggerukt en vervloekt verdergroeien word mij hier niet gegunt wachten zal ik op diegene die de ware schoonheid van mijn smetteloze gele kelk inziet

de muur tussen mijn gevoel en verstand blijft statig overeind en wordt slechts met met splinters tegelijk afgebroken als de slag zal vallen komt misschien het antwoord uit

als de letters vallen de woorden uiteenspatten komen de zinnen op in mijn hoofd dan komen de rijen met eindeloze gedachten die alleen ik echt kan bevatten om op papier weer hopeloos ineen te zakken tot een hoopje zwarte inkt

Ze zeggen wel eens school is saai Voor mij is dit de plek waar ik me thuis voel Thuis is er alleen ruzie en geschreeuw Ze denken niet aan mij, ze vragen nooit wat ik voel Ik voel alleen verdriet. Ze zeggen wel eens school is saai Voor mij is dit de plek waar ik plezier kan maken met mijn vri...

Als je niet weet wat je wilt, doe me dan geen pijn. Als je mijn liefdeshonger niet stilt, wil ik liever alleen ongelukkig zijn. Dan weet ik waar ik aan toe ben, en verwerk dan mijn verdriet. Nu wacht ik tot jij je liefde bekent maar volgens mij weet je het niet. Als jij het niet weet, weet ...