Alle inzendingen

Het is aardig om te weten dat de hetero-murale standpunten in deze enerverende maatschappij nog altijd blijven zweven onder het abstracte denkniveau. Misschien komt dit door de toch vrij passieve denkstijl van mensen, of zijn zij gewoon te tevreden en berust om het kader van hen eens van naderhand t...

Ik zie hoe de droefnis jouw gezicht week en vochtig maakt naar zijn grauwe visie boetseert mijn keel implodeert tientallen woorden ontrafelen van binnenuit in het pijnlijk mysterie van de stilte de lucht huilt mee zijn tranen vegen de voorgrond geleidelijk met de achtergrond gelijk ...

waar ik de lach in jouw ogen niet langer ontwaar het speelse verdwijnt in gelaten tranen verkramping van woorden gebroken door pijn onhoorbaar geworden in de vraag waarom zoek ik het antwoord in betraande ogen aanzie het smeken dwars door mij heen schenk jou de troost die woorde...

Ik droom een volmaakte vorm een eeuwige reis naar hier waar ik alles zie en schrijf de vrijheid als behang in kleuren om me heen. Ik leef mijn eigen verslag en begin in het midden waar het heden volmaakt mijn woorden beschrijft. In een magische dans van leven en natuur stroomt mijn we...

Versleten zijn de zinnen die ik te vaak heb gehoord met al je mooie praatjes heb je de liefde vermoord. Je sprak zoveel mooie woorden op het moment dat ogen logen, je hele wezen sprak boekdelen je hebt vele malen bedrogen. Ik hoef je mooie woorden niet je leugens en al je bedrog "...

gekuste hartstocht en opzwepende passie voeren mij naar het zachte mos daar nog eenmaal de zonde beleven zonder berouw noch enige spijt in de herfst van het leven weer de bladeren voelen op mijn naakte huid jouw liefde laat mij groeien in kruinen van genot hemelse...

Ik wandel op het zandpad van marmeren steen naar steen sommige teksten raken gaan écht door merg en been vooral de kindergrafjes met beertjes her en der laten geloof wankelen vertrouwen is dan ver rustig loop ik naar het graf richting het houten kruis vogels vliegen met mij mee naar ...

Hij is er zonder dat hij ooit verschijnt. Toch moet hij hier naar binnen zijn gevlogen: er is geen doorgang door het veel te hoge gaas dat bij ons de ponywei omheint. Op duizend veren heeft hij duizend ogen maar hoe hij stapt, hoe fier en fraaigelijnd, hij ziet er geen begin aan en geen eind...

ik vouw gedachten tot witte vogels van papier beschrijf emoties kleur met stilte op a-vier ze drijven op de wind gaan omhoog op wat thermiek ze zullen landen in de open handen van het lezende publiek dan gaan letters woorden dansen in zinnen vol plezier u zult de zachte me...

geen plek om te schuilen, te vluchten voor meer geen plek om te huilen en 't harte zo teer... hoop bijna verloren, gejaagd als een hond nu bijna herboren, maar nog niet gezond...

zij laat het licht aan voor de angsten voor de schimmen op de muur haar deur dichtgaan voor geluiden voor gevaren elk uur haar ogen open voor de dromen voor de stemmen in haar hoofd haar tranen lopen voor de schaamte omdat niemand haar gelooft

Probeer het niet te bevatten, doe maar net als ik. Je hart niet te onderschatten, geniet van het ogenblik. Vraag niet de mening van een ander, onderga gewoon het gevoel. Laten we genieten van elkander, dat is het enige doel. Voel mijn liefde die ik heb voor jou, en vraag me niet waarom. Wa...

Postzegelprijzen gaan nog niet omhoog Ze stijgen pas vanaf 2007 Een klein gelukje in dit dure leven Dat toch steeds duurder wordt, zo op het oog Ruim twee jaar mazzel valt ons dus ten dele In deze tijd van elektronisch mailen

uit de ruïnes rijzen zenuwen ze razen door de buizen van het huis kneuzen de ruimte waar mijn gemoed geduldig veinst slechts mijn gemoed te zijn en niet de bruisende bron van mijn gebundeld wezen ik sla op de vlucht voor de kraaien in mijn haar mijn woorden glijden uit vergeten mijn inb...

storm van wolken flarden in mijn hoofd gevoelens kolken van verstand berooft storm van woedende vlagen berovend mijn verstand kan het niet meer verdragen woede krijgt de overhand storm van onredelijkheid en haat neerslaand tegen de spiegels van mijn ziel voorbij de goede raad nu niet ...

Voor mij is een groot advocaat een man die erin slaagt zijn kapper duidelijk te maken hoe hij zijn haar geknipt wil hebben.

Aangezien het oordeel van luisteraars vaker het kapsel van de spreker betreft dan diens woorden, is het zinvol om in presentatiecursussen ook aandacht te besteden aan het uiterlijk van de spreker.

O Vader der Lichten! ik roep om genade, uit mij stikdonkre zielenood! Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade, o! weer van mij de zondaarsdood! Gij regelt de loop van de dolende starren, — Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, — Uw sterrenmantel dekt het Al! O! wil mij, b...

Hysterisch gekrijs vervult de kamer waar we momenten ervoor nog met onze lippen een liefdesverklaring hebben afgelegd je onredelijke woorden hebben het zonlicht van de dag kwijt gemaakt onwerkelijk ook hoe je vanuit het niets me bijna tot bloedens toe raakt Om medelijden mee te kr...

2 bedden op 1 kamer, grote en kleine zus, en voordat ze gaan slapen nog een knuffel en een kus Het is een wonder dat het zo zijn mag aan het einde van weer een drukke dag "Ik had dit", "nee dat wilde ik"! De oudste weer eens verdrietig en de kleinste in haar schik want als grote zus ge...

Toen onze oudste dochter geboren was sliep ze meestal tussen ons in En natuurlijk gaf iedereen het advies "je weet niet waar je aan begint" Dus onzeker als je bij je eerste kindje bent heb ik nachten lang maar op en neer gerend Na een tijdje ben je zo uitgeput en moe wil je allen nog maar slap...

Bekijk mijn handen Strijk glad die kreukels Voel de ruwe huid Betast de blauwe aders Dat afgestompte duimpje Die korte vingers De afgekloven nagels Het knokige geheel Niks rank en slank Wel kort en krom Nooit glanzend gelakt Altijd mat antiek gevlekt Ben je teleurgesteld? Zijn ...

Je bent 7 en je zegt "ik weet al heel veel" Je bent 7 en "onrecht" valt je dagelijks ten deel Die grote mensen denken alles beter te weten Ze waren zelf ook ooit klein, zijn ze dat soms al vergeten? Waarom mag ik dit niet, en moet ik dat Waarom altijd weer dat "luister nou eens schat"! ...

waar witte anjers zich langzaam sluiten de merel zijn lied als ode schenkt aan het veld der doden waar eens de helden moegestreden nu in rust verzuchten in schaduw van de ondergaande zon als laatste groet van weer één dag waar het gekerm van menige strijd vergaat in het ruisen ...

kamperen bleek ‘terug naar de natuur’ de zoektocht naar een langvervlogen leven en wij, gejaagde mensen, werden even de jagers van het allereerste uur we waren door een trotse stam omgeven die aangestoken door een heilig vuur begon aan een vergeten avontuur de borst vooruit, het lege h...

Soms wenste ik wel eens met God te kunnen mailen, met hem te msn-en of een sms-je sturen, on-line met Hem een spelletje te kunnen spelen. Het hoeft geen mensenleven lang te duren en wat mij betreft mag Hij ook winnen; 'k Zou dan wel weer overnieuw willen beginnen. Maar de rollen zijn bepaal...

Terwijl ik ijverig het mos op het tuinpaadje weghak, komt Maarten aangerend en vraagt verontwaardigd waar nu voortaan de kaboutertjes slapen kunnen. En weer komt geen passend antwoord in me op precies zoals de dag voordien toen hij me toeriep bij het maaien de madeliefjes te sparen.

Jij zult de stromende beekjes en de bloeiende heides nooit zien fluisterde met een glinstering de doem toen de zon die ochtend jong opkwam drukte ik één voor één mijn bladeren tegen mijn hart aan als een eenzame nachtbloem

sorry dat ik niet perfect ben... stamelde ik terwijl ik haar voorzichtig in de ogen keek hopend iets van verzachting te zien in die donkere blik maar ze bleef me misselijk aankijken alsof ik het meest mislukte ben dat ze ooit heeft gezien… vernederd draaide ik me toen maar ...

Ik wandel met mijn kinderen op het strand - dat valt niet mee, als één je been vastklampt - op een koude zondag ergens bij Wijk aan Zee en snak naar een vers kopje Earl Grey Ik kijk wat de zee brengt naar de kust, rommel die waarschijnlijk nooit wordt gejut: rottend hout, een jerrycan, ee...