Alle inzendingen

Ontdooid slaan mijn oogleden Verward zich opwaarts, wijd Als wonden zijn gesloten En lichaam, nu bevrijd In napijn is ontwaakt Denkend aan die ongeziene daad Bewusteloos te zijn aangeraakt Kwetsuur tot een geheel gemaakt Terwijl enkel de gedachte Een pijnkreet heeft geslaakt

Je was een man, een vader, een zoon, Je was er, heel gewoon Je was er altijd voor je gezin Niemand zag daar iets bijzonders in. Toch hebben wij het steeds geweten Wij zullen het nooit vergeten Je was een goede man, een vader, een zoon Je was er, heel gewoon Je was. Wat zullen wij je missen ...

umbra mortis (in de schaduw van de dood) onder de boog van walviskaken stond zij met open of gesloten ogen in haar tent en tergend traag bewoog de burqa toen naar het huis der vele woningen in het hart van het dorp het hoog hotel amos volgde haar beschaamd over zijn volgen maar argwaan h...

Gedragen op vleugels van liefde gedragen door het leven gedragen door een hogere macht om alles aan liefde te geven. Liefde die soms beproefd werd door ziekte en zorgen, we zullen het samen delen voelen ons bij elkaar geborgen. Vleugels van liefde eindeloos vleugels van liefde woordenlo...

zie, zeven zwaluwen zwierig zweven zonder zorgen zonder zuchten zo zelfstandig.

diep in haar angsten zoekt zij de slaap verliest zich in dromen waar zij nooit meer ontwaakt haar diepste verlangen doolt in het duister het pad der tranen de weg naar gefluister waar zachtjes de nacht het huilen aanhoort sterren waken een eeuwigheid door

De tijd glipt door je handen. Het leven vliegt voorbij. Onderhoudt daarom alle banden, voor je het weet is het voorbij. Jij was de eerste, onze oudste broer. Je trouwe zorg staat in ons geheugen. Jij stond vaak aan het roer en stuurde mee op het scheepje. Wij zijn nu zelf gaan sturen, ...

Bij Geert ging de deurbel. Er kwam van vriend Bart een gelukstelegram met: 'Met mij gaat het goed. Kan niet beter. Gegroet.' Al een jaar woonde Bart bij Geerts vlam. Een baksteen met brief stuurde Geert: 'Toen je mij had getelegrafeerd, dat het goed ging, m'n Bart, viel een steen van ...

Wat is er moeilijker dan verdriet doorstaan De pijn die je gedachten onzeker maakt En dan nog te bedenken zonder jou verder te gaan De pijn die je zo diep in je hart raakt Zo overstuur en zo een verdriet Door eigenlijk iets wat niet zo groot is Maar het zorgt dat je hart iets vreselijks zie...

Moeder was kruidenierster in die tijd een zware job de waren werden afgewogen gort, meel, groene zeep en drop erwten, stroop en koffiebonen suiker, zout en cichorei snoepjes in glazen stolpen stonden op de toonbank in de rij. Ging, om haar te helpen op de fiets door weer en wind bij klan...

Spreeuwen kwetteren dat het lente is de tuinmeubelen tevoorschijn gehaald en in de zon gaan zitten kijken naar de mieren die een autostrada aanleggen op ons terras Later, binnen, het strijklicht over de anemonen rose en paars gloeiend in de lenteavond ik dacht: God is een natuurkundige formu...

je verschuilt je als het giet droomt zon in het verschiet je schaduw speelt de hoofdrol ook al wil je dat vaak niet jouw gevoelens zijn decor ze kleuren met verschijnen in belichting zullen ze verdwijnen dan gaat haar stem weer voor ze spreekt van echt terwijl jouw emoties figureren de...

er was zon en wind en jij zwetend van het sporten ik zou naar jou slechts kijken van een zekere afstand maar toen je opkeek geraakte ik in jouw ogen verloren zo wandelden wij samen de nacht in onze vingers zochten elkaar en je zei niets, we lieten de angst achter ons links van ons bla...

Ik ween lange dagen, Grijs en koud, Breken mijn ogen, In wat ik liefhad, Sterven mijn tranen, Zinloos en leeg, Drijven woorden, In gebroken vertrouwen, Vluchten de schaduwen, Onrustig en bang, Huil ik doodse nachten, In wat ik verlangde, Breekt mijn hart, Stil en wit, Streel ik jou, I...

Afscheid is niet eeuwig, maar slechts het sluiten van de ogen, de gedachte blijft bestaan en de geest laat nog niet los. U neemt uw gevoelens mee en ik de mijne, ooit treffen wij elkander weer en zullen wij opnieuw samenzijn.

Haar schoentjes zijn in stof gesluierd het eens blauwe rokje vaal verkleurd d’r versleten witte bloesje smoezelig en haar vermoeid gezichtje groezelig als ze schaduwstil komt aan gekuierd haar kinderogen verdrinken in pijn maar dapper trekt ze ‘m aan z'n jas vraagt de stoere soldaat m...

Movila Verde, honderd klokken bonzen. Daar luisterde, diep in gebed verzonken, een misdienaar naar hoe die klokken klonken. Het trof hem diep, vooral die éne bronzen.... “Waar is mijn GSM”, vroeg hij bebloed, “ik heb wel dertig kilo bel-tegoed.“

op maandagmorgen haast ik mij door kille koude straten een verdwaalde meeuw scheert laag voorbij duikt op een plastic bakje friet met een hoofd als een vergiet en mijn hart vol gaten loop ik door en door en door die kille koude straten

Vriendschap geeft ogen aan de afstand en een stem aan de stilte.

Om niet de brug te zien Het grauw en gretig grijs Het snel maar gaan en terug Ging ik naar rechts nog voor de brug en nam de dijk tot andere tint mijn blik toen trof nog grijs maar dieper van beweging de stad met kloeke toren gleed langzaam tussen zwerk en water een huivering zou di...

Ik heb zin om alles stuk te scheuren Zin om zo ontzettend hard te schreeuwen Er is helemaal niks om me nog op te beuren Dat ik gelukkig word, dat duurt nog eeuwen Ik wil dat je ook niet meer zonder mij kan leven Dat je alleen nog maar aan mij kan denken Dat je me zo mist en smeekt het nog e...

Lange dagen, uren op je kamer doorgebracht, al je vele vragen, tja, wat had je dan verwacht? Lange nachten, de slaap die niet wil komen, einde van je krachten, wakker geschrokken uit je dromen. Eenzame uren, alleen zul je moeten overleven, veel te verduren, en altijd weer je liefde ge...

Regendruppels op de daken, lekker warm hier in m'n bed, rustig luister ik naar de regen, terwijl ik nog even de wekker zet. "De engelen huilen weer!" Roept angstig mijn knuffel dan, ik probeer haar wat te troosten, voor zover ik dat nog kan. Even snel als hij is gekomen, gaat de bui ...

Ik zit hier, starend voor me uit, woorden lijken niet te komen, de beelden die dwalen in m'n hoofd, zijn niet meer dan mooie dromen. Ik was mijn inspiratie kwijt, maar haast vanzelf gaat nu mijn pen over het papier en schrijft de woorden, waarin ik mezelf herken. De woorden die me zovee...

wat een zalige mazzel weer zo gaat dit dagje wel voorbij maar hier en daar een vuiltje hop, daar gaat de schone lei ik hang tot op zekere hoogte het pessimisme aan en zo zal een verassing mij niet voor voeten staan toch is een bewustzijn van een schaarse seconde niet weggelegd voor een ge...

als ik mijn stem kon verheffen had je geen woord meer aan mij en kon geen discussie ons treffen omdat het eenrichtingsverkeer was maar als ik niet kon voelen kon jij me niet aanraken en zou ik kunnen glimlachen zonder uit ’n roes te ontwaken dus als ik liefde kon opgeven waren keuzes ...

zou jouw ritme oprecht zijn en is je gedachte uitgesproken zoals je moeder dat gewild had of heb je haar hart gebroken.. in een verlaten bewustzijn zie ik ’n daad in je ogen die god zelfs niet kon voorspellen toen je een leugen had bedrogen we zien door je lichaam heen dus geen houdin...

een kokende straal water stroomt over de handen die hypocriet beweerden hier niet te stranden je hebt ’n dure beweging durven te veroorzaken door je sluwe nagels die schuld wilde aanraken verblinding komt kijken bij jouw plotse draaiing je gaf jezelf geen kans om een tweede keer te...

aan een confronterende bedachte vraag zonder bevredigend antwoord kan u geen genoegen meer nemen terwijl tijden allang verstreken zijn en blikken vergrijzing doorleefden toch zullen uw hersenen niet hervatten waar kennis al eerder voor streek of is het de beginnende erkenning waar u eerst ...

een boompje valt en tikt doffig aan, tegen de grond klinkend als een bliksemslag ‘heeft de ochtendstond goud in de mond’? als een verloren popje zonder eigenaar dwarrelt een gedaante door luchtwegen met enkel een zwakke bescherming van een plastic speelgoeddegen een bestemming in het...