Alle inzendingen

Op fluwelen voeten door velden van distels met de koude kalkoen die mijn huid bekruipt Het honingzoete lekt en druipt op de mosgedoopte zerken van oude en prille paden van gestorven helden De aanblik van het steigerend paard geschuimd en met ornamenten manen duizend penselen in zijn staa...

Ik wil hier niet meer zijn moe van het onderdrukken van al mijn kinderlijke angsten Jouw aanwezigheid hangt hier nog steeds rond en laat mij nog altijd niet alleen De wonden zullen niet genezen deze pijn is veel te echt zelfs tijd kan het niet wissen Wanneer jij huilde veegde ik al jo...

Als een verwelkte bloem liet ze haar hoofd hangen, tranen vielen, bloemblaadjes, naar beneden, Er was wel, grenzeloos verlangen, maar al was weggegleden... Als zilverig zand uit haar handen, als dorre herfstbladeren, op het punt om te vergaan, En alleen verdriet bleef uiteindelijk over, het br...

waarom mag ik niet schrijven dat ik van je hou? waarom mag ik niet rijmen maar mag het wel van jou? lekker zoet over ons vrijen, kussen en de sex daar wil ik over schrijven al staat eenieder perplex rozen, kaarsen en een zoen laat mij je beminnen hoe ik het ook in zinnen smeed wil ik ...

Achternagezeten door de voorjaarsstorm, rent de vrieskou hijgend de aardbol af, nog een waterige sneeuwbui afschuddend. De ijle windkracht drumt grauwheid opzij. Een hemelsblauwe vlag wappert schaduwloos en bedekt de wereldtuin met vers floraal dons. De etherische geur raast door menig libid...

Ik zag de hemel nieuw en nieuw de aarde, want d' eerste schepping was voorbijgegaan er was geen zee- haar dreigen is gedaan, nu onze God het koningschap aanvaardde. En uit de hemel zag ik nederdalen de heil'ge stad, een nieuw Jeruzalem, als bruid getooid voor haren man door hem wiens gram...

de gouden aarde scheurde open een anker haakte stil in de grond schakelde verbinding met de boot die in droogte nergens drijfveer vond vanaf de steiger over dorre vlakten zag ik netten vissen in de lucht het zwart gespannen sluierspel als laatste weduwen op de vlucht uit het niets bracht...

Wandelen op het strand, schoenen vol met zand, lopen in het bos, voeten vol met mos, glijden over water, zórgen zijn voor later...

nu haar handen niet meer strelend langs zijn ongeschoren wangen gaan en de randen van zijn nagels rouwen om een kommervol bestaan leegt hij flessen, vult hij glazen drinkt hij kringen op het hout zoekt hij in het net naar mazen in een zee van vochtig zout drijft hij kansloos met de stroom ...

De vermoeide reiziger pakt zijn valiezen Heeft nauwelijks moeite met het kiezen Neemt mee zijn gedachten en zijn geest Laat hier: de herinnering zoals het is geweest.

de witte sneeuwbal met haar blozende wangen laat een hart smelten

Als het golven van een metafoor jou, het kleinste beetje, dichterbij zou kunnen brengen. Zou ik je ogen vergelijken met de glimlach van een kind. Jouw woorden rond zien waaien met een zachte zomerwind. Ik zou schrijven tot je danste op het deinen van die ene metafoor. Schrijven tot j...

Ik staar naar een flat in de verte, zie de wolken tussen toppen van een zelfgebouwde stad roze bergen imiteren op de kussens van hun tenen voor een lieflijk silhouetje in een paarse wollen vlag Ik draai naar de zon in mijn ogen, leg mijn schouders op de koepel van een grote glazen lach Diep...

Waarom ben jij jaloers op een ander jij kunt toch je eigen dingen? Waarom steeds dat negatieve, misschien kun jij wel goed zingen! Jij zit steeds een ander te pesten om iets wat jij niet kunt. Is het dan zo erg gesteld in je leven dat je een ander het succes niet gunt? Weet wel dat je ee...

De wind blies hem van koers verloren naar volle eenzaamheid op de Zuidzee waar doodsangst strijdt met waanidee en de schreeuwen zich in stilte boren Het dorsten drijft in knagende nood de wijdte knelt als claustrofobie en golven beuken hun tirannie tegen de kleine ranke vissersboot ...

Of andersom daar hoor je wel eens wat over en dan moet ik altijd denken aan Van Morrison die zingt How can you know somebody else if it takes more than a lifetime just to get to know yourself hoe hij dat weet - more than a lifetime - is me een raadsel maar lekker klinkt het wel. ...

Er dwarrelt kennis door ons hoofd geen ruimte voor toeval of een wonder geen goden meer, we kunnen zonder de geleerde heeft ons van hen beroofd We knutselen ijverig aan dromen waarin we roemend verder gaan de technocraat verdrijft de vromen bouwt zelf de benen waarop we staan Maar lan...

Hij werkte uiterst vakgericht en kon als zaakwaarnemer aan z'n trekken komen. geregeld dacht-ie: 'Da's mooi meegenomen', waarna de winkeldief opnieuw begon. Hij pikte op een jatconcours voor tonnen en heeft met glans de meeneemprijs gewonnen.

Hoe verlicht is het bestaan om vijf uur in de morgen als slaap haar dieptepunt of hoogtevrees bereikt? De chemokuur slaat niet aan. Doe nog een keer wat je kunt. Beklim manmoedig het Ballumer punt dat je liefhebt: de Blinkert. Een standmuur van zand met wolkentoppen die het gemunt schijnen...

Ik bagger hier rond met kaplaarzen op de rug wil niet meer terug van deze heilige grond ik bagger jouw kleur en levenspracht elke dag en nacht het stelt me nooit teleur ik bagger met mensen Jurrie, Wiecher en Knelis in het laatste winkeltje dat hier is heb niks meer te wensen ik ba...

in geluiden van de stad hoor ik harten kloppen het bloed is niet te stoppen in verbluffende activiteit voorbij de tijd van rusten, als ze hun welverdiende maaltijd lusten gaat de drukte onverminderd door bruisend, is de link naar mijn gehoor pas als kleine uren minder mensen langs de m...

Zwerven Langs de helderheid Van zacht gestreelde ogen, Druppels zon in het licht ontstoken Zwerven Langs de geur Van een pas beminde huid, Blaadjes roze in passie ontloken Zwerven Langs de glans Van een blozende, speelse mond, Vleugels vlinder in de wind geopend Zwerven Langs de ...

Deskundigen vermoeden dat misschien Als de processierups niet wordt gestopt Hij zich tot een probleemgeval ontpopt Maar ik heb lang geen vlinder meer gezien Mijn eigen rups, die languit ligt te pitten Wacht tot er vlinders in mijn buik gaan zitten

In een Schots kookboek begint het recept voor omelet met de woorden: 'Men lene twee eieren.'

Wie is het die de zwarte voren In golvend goud verandren doet, Wie mesten en wie maaien 't koren, Wie is het die de wereld voedt -? Dat zijn de paarden en de ploegers, Dat zijn de zweters en de zwoegers, Dat zijn de zaaiers van het zaad - Dat is de daad! Wie graaft de glinsterende kolen, ...

uitgelaten spring ik verliefd doof voor je antwoord al reeds gegeven ik wil het niet horen en zal het niet horen niemand raakt me niemand doet me pijn leef in mijn eigen wereld eigen creatie anderen dansen mee met me een hand op mijn schouder roerloos bekijk ik jouw aangezicht alle...

Misschien een eenzame droom Die rondwaalt Geen uitweg meer kent Gonst door mijn hoofd Die me troost kan bieden En me zegt Dat hij Als enige droom Ook nog kan overleven Er is nog hoop

ze zwaait me uit tot ik om de hoek verdwijn oh ze zou zo graag net als ik nog een keer jong willen zijn haar vrienden terugzien een mooie tijd herleven ze had nog zoveel willen doen en nog veel meer willen geven de tijd ging zo vlug maar haar hart is stil blijven staan haar liefde b...

Voor even was jij alles voor mij Jij deed alles voor mij Voor even kon ik naar je kijken Zoals jij keek naar mij Voor even kon ik genieten van je aanwezigheid Lekker met je knuffelen Voor even konden we een paar keer zoenen Alsof er niemand anders in de buurt was Voor even kon ik...

lome bomen langs de sloot hangen jong te lanterfanten onderlijvig zwiert het mee om er liefde voor te planten