Alle inzendingen

Een hevige storm plukte in één keer de bomen leeg. Het landschap toont nu zijn gouden herfstkleed. De takken slaperig tot de eerste voorjaarszon.

Zij nadert ik kijk haar aan herkenning In haar ogen zie ik de beelden van pijn en angst Ik herinner mij haar bevende stem toen ze smeekte te stoppen Toen was ze klein nu staat ze daar met ronde borsten voor me haar tepels priemen uitdagend naar voren Haar massale dijen sta...

Halfvijf. Ik moet mijn vest aandoen om weer te halen wat in mijn dagen zit, en in mijn rimpels. Dezelfde glimlach, dezelfde zoen, dezelfde vragen van altijd. Vreugde, liefde, spijt. Ik start de auto en sla het hoekje om. De jaren gaan voorbij.

ik zit hier jij zit daar jij zat daar ik wou dat ik je gedachten had kunnen lezen toen je daar nog zat heel even maar... nu zit ik hier ik wou dat je daar nog zat dan had ik nu niet jouw laatste blik in mijn gedachten. alleen nog maar herinneringen en een gesloten deur blijven o...

Ze zijn ‘in’, de gevoelens die aan de tuin gekoppeld worden. En ze zijn nog nooit zo ‘in’ geweest! Het ‘strandgevoel’ met schelpenversieringen, stoelen en tafels gemaakt uit wrakhout en tuinkasten volgestouwd met materiaal waar een strandjutter jaloers op zou worden. En de tuintafel ...

Ik hou de gossipbladen ook in de gaten. Er staan namelijk minder leugens in dan de mensen denken.

Jandosie ja! verfoeid bestaan Mijn moeder belt, ze komt eraan Vervang de slappe rozen De drank en spellen van de grond De poef en stoelen in het rond Wat zeepschuim en dan hozen O moeder met uw zorg en plicht O lerares met straf gezicht Mij is 't genot ontstolen Frivole dagen, ...

echte liefde in het leven beleef je soms maar even momenten zijn dan dromen stille wensen uitgekomen verlangens zo fel verdwijnen soms heel snel hadden wij dan maar liefde voor elkaar want soms gaat die verloren als het prille ochtendgloren verdwijnt ze in het niets met tranen vol ver...

Zoveel mensen, evenveel gedichten Schrijven om hun leed te verlichten Of anderen te laten zwichten Voor de liefde die ze op hen richten Zoveel dingen om over te schrijven Haat, verlies, geluk, liefde bedrijven Zou graag willen meedoen met diegenen Als ik die gevoelens maar even kon lenen ...

Het zijn idioten die van hun liefhebberij hun beroep trachten te maken. Ik ben er een monsterachtig voorbeeld van.

BELOFTE ze worden vaak gedaan geven hoop en licht in de duisternis worden geloofd ook al blijken ze loos maar nauwelijks nagekomen maken schuld soms zelfs boos stranden in vervlogen dromen telkens weer

Hij schepte op, de vent: 'Ik ben de kampioen der minnaars, steeds potent; ik kan het blijven doen.' Z'n vuur was niet te blussen. Alles blies-ie op. Zo gaf-ie opblaaskussen aan z'n opblaaspop. Hij voelde luchtverlies. Het werd een droef besluit. De pop was slap. Hij blies z'n laa...

met bommenwerpers zijn we meer in de wolken dan de ooievaars over de holten het verwachten van vrijheid stank van eigendunk toekomst op een cent balancerend op de rand van de pretendent ik ben als schokland een eiland op het droge dode zeevisser een bommenwerper terugkerend van ...

heel je leven hangt van cijfers aan elkaar onvoorstelbaar, maar wel waar je wordt geboren om bijv. kwart over tien de dag, de maand, het jaartal, niet te overzien op welk huisnummer woon je, wat is je postcode altijd maar cijfers, het lijkt wel mode naar school ga je met vier jaar vanaf die...

Men zegt tot troost: "de tijd heelt alle wonden". Toch weet ik niet hoe ik verder moet gaan. Ik heb nog nergens rust of troost gevonden. Toen jij wegging is de tijd stil blijven staan.

Jaloezie, 't meest lastige woord in deze tegenwoordige tijd. Want waar men vroéger met áfgunst naar keek, píkt men het nu, uit pure nijd?

Ik huilde met mijn tranen een sluier van droefenis. Ik bedekte daarmee mijn dromen, zo dun als vlas. Ik huilde om iets wat bestond in mijn verbeeltenis. Ik huilde, om wat nooit zou komen en wat nooit was.

‘Het kabinet gaat jaarlijks 100 miljoen EURO minder uitgeven voor de aanpak van achterstanden in het onderwijs’ kopten de kranten onlangs. Deze maatregel is een dolkstoot in het hart van de samenleving. Immers, kinderen – alle kinderen - hebben recht op goed onderwijs. Een asociale (antisocial...

Vliegen is voor mij geen vlucht maar het doel van mijn bestemming. In de lucht ben ik zonder remming en slaak ik nooit een wanhoopszucht. In cadans deinen mijn vleugels, de dwarrelwinden zijn mijn element. De turbulentiestromen zijn mij bekend, de thermiek trek ik aan teugels. Vrijheid i...

mijn woorden zijn op verdronken in de tranen van Kamp Westerbork

De Dood, die onbekend en onbemind, Zo uit het oog, zo uit het hart vandaan, De weg vervolgt die hij vanouds moet gaan, Weg waarop niets hem aan zijn offers bindt, Vindt soms op stille ziekbedden, waaraan De laatste hand hij leggen zal, een kind Dat hem herkent en glimlachend bemint En hem v...

ik wil dansen voor je zingen dat ik van je houd maar op dit scherm kleuren woorden veel te koud de muziek is blikkerig weemoed maakt je slikkerig kom kijken naar de rode maan laat je tranen rustig gaan ik mail je en jij smst liefde dwaalt in wisselstroom in mooie letters komt de droo...

Een jongen zit op het strand Het is koud en het regent Zijn handen lijken wel bevroren Zijn wangen zijn rood Hij denkt na Denkt na over vorige week Toen was alles nog perfect Zij was gelukkig en hijzelf ook Ze gingen op de fiets naar het strand Na het hotel 300 meter naar rechts De lucht w...

Ik wil weer schaatsen op het zwarte marmer Warme chocolademelk een lekker bordje snert Ik wil weer genieten van een Hollands tafereel Door zoveel schilders reeds op het doek gezet Ik wil…. misschien te veel De winter is nog niet zo ver Maar ik…ik ben er klaar voor Kom maar met di...

Ondergrondse gedachten delven een seizoen tussen de zomer en de herfst. Tranen doordrenken de aarde. Vochtig verdrinkt het groen dat nu aanvaardend sterft. Schuilend in het flauwe schijnsel van de laatste uren, lijkt de tijd verloren te dwalen, ze kan de nacht alleen maar verder drage...

In nachtgewaad deed 's middags de bejaarde Uit onvrede met zijn pyjamadag Bij de tehuisdirectie zijn beklag, Die daarop verontschuldigend verklaarde: "Wij zullen dit natuurlijk compenseren: Straks hoeft u één week lang niet uit de kleren."

In nachtgewaad deed 's middags de bejaarde Uit onvrede met zijn pyjamadag Bij de tehuisdirectie zijn beklag, Die daarop verontschuldigend verklaarde: "Wij zullen dit natuurlijk compenseren: Straks hoeft u één week lang niet uit de kleren."

De beschaving is een omweg naar de primitiviteit.

's Avonds zie 'k de sterren geren, die daar zitten, hoge en fijn, als ik, moe van ‘t lastig weren onder 's arbeids leed en pijn, ene oogslag naar omhoge buiten 's werelds enden sla, en mij eens de hemel toge nog, aleer ik slapen ga. Al de lieden rusten neerstig: ...

Een sportmasseur in de stad Trier Doet zijn werk met het grootste plezier Maar als iemand zegt: Wat masseer je toch slecht Dan vertrekt ie gewoonweg geen spier