Alle inzendingen

CLOU Misschien is het de lucht hier, de zweterig duffe lucht van mensenzweet die me ongerust maakt. Op de één of de andere manier is het deze keer nog erger dan de vorige keer, nu al weer een week geleden. Ik onderdruk het schuldige gevoel in mijn maag, wetend dat ik veel eerder op bezoek had ...

Levend helder in schimmig blauw stromend door ongeziene velden zoekend naar lager gelegen oorden verplaatsing van geërodeerde elementen voeding voor vruchtbare flora Aan de einder evaporerend met de zee

Mijn vriendin vertelde me in de nacht dat zij tot op heden nog steeds wordt verkracht door haar geliefde stiefpapa en onder het toeziend oog van haar lieve mama Ik kon mijn oren niet geloven ben de schok nog niet te boven Verscheurd ben ik van binnen wat kan ik zeggen, gewoon opnieuw beginn...

Eenzame vogel hoog in de lucht vliegt hoger en hoger voor zichzelf op de vlucht Geen wolkje te zien alles helder en zacht maar voor zijn eenzame ziel is het donker en zwart Hij heeft alles gezien vloog overal heen maar waar hij ook kwam hij was altijd alleen Er komt geen einde aa...

je ogen zijn leuker dan andere ogen. Het zijn net vogels duiven of zo. Je wimpers zijn vleugels die even bewegen. Je vliegt bij me binnen als ik naar je kijk en jij kijkt naar mij tegelijk

Waarom ben ik toch zoveel van je gaan houden? Waarom lukte het me niet dit tegen te houden? Waarom heb ik heel mijn hart aan je verloren? Waarom smolt dit hart dat helemaal was bevroren? Jij liet voor mij de sterren stralen, door jou ging ik weer ademhalen. Jij bracht dingen in mijn leve...

Zinnebeeld van schittering, de hemel houdend in de palm, en je hand ophoudend voor de nacht, die valt in flonkerende duisternis. Zo had het moeten zijn, deesmaal een vochtige deken pakt bijeen, geen zonneschijn of prikkeling, slechts stof tot denken en waterpraal. Ach, la Gomera, doet wa...

Wandelen door een grijs verleden tot het zwart je voor de ogen staat Ondanks die paar goede momenten kwam kleur in je leven te laat Nu strompelend door angst en woede zie je kleur, maar rood is zwart bloeddoorlopen lijkt je leven alleen leed dat voedt je hart Rood is wat door je lichaam ...

Zacht strelende zonnestralen, liefdevolle adem van de wind, de aarde opent haar schoot. De ogen half dichtgeknepen, het lichaam nog nat en onwennig, een nieuw leven koestert zich.

Vlug, klein, steeds in beweging, rusteloos en toch gestuurd een oerkracht stuwt hen voort. Overleving en saamhorigheid, met zo velen één groot lichaam tot het ongekende in staat.

Hunkerend naar water, verschrompelde wortels. Eén uitbundige bloem, met alle kracht geboren. Hitte, zwart geblakerde stenen. Zoemend een bezoeker, snel vluchtend in oneindigheid.

Ach mug niet meer zo vlug, in geen enkel houvast nog fiducie? Kom dan maar gauw ik stroop mijn mouw en geef je wel een bloedtransfusie. Tja mug het gaat wat stug maar straks ben jij een hele maëstro. Dus doe je best en 'be my guest' het geeft je fut, tot aan Tokio. Kijk nou mug ...

Lege ogen, starend naar niets, een mond schreeuwend, zonder geluid. Een vogel vliegt op, even geruis, verder niets, alleen de wind. Een lichaam bijna onherkenbaar, half begraven. Aarde die roept om vergeving voor zoveel leed.

ik zou de hemel voor je willen openen, dan hoor je mijn allermooiste innerlijke stem in een stroom van hartstocht weerklinken in jouw denken, dan leg ik jou te rusten onder de boom der zorgeloze nachten met in jouw herinnering mijn woorden die meevieren in jouw mooiste droombelevenis.

Haat me niet Nu ik niet meer van je hou Haat me niet Nu niets meer rest dan kou Ik vraag je Hoe vertel ik dat het over is? Vuur en warmte wordt gemist Sla ik keihard met die moker? Knijp ik zacht de lucht eruit? Er is geen pijnloze manier Ons hoofdstuk sluit Ik kan pretenderen Dat h...

wat je zegt verwarmt mijn hart doet me pijn dat zijn twee dingen die niet samen kunnen zijn wat je voelt raakt me diep en maakt me verward dat zijn twee dingen die niet samen kunnen zijn als ik bij je ben maak je me gelukkig en maak je me blij dat zijn twee dingen die zo ho...

Blauwe ruis door de kamer Klanken overal om me heen Doet me herinneren Aan die nacht met jou Blauwe ruis op het balkon Geluiden schallen door de nacht Doet me beseffen Wat je was In die nacht Wat je voor me betekende Hoe lief je was Blauwe ruis Ik mis je zo ontzettend Mis je warme ...

Verweg Dichtbij Jij Ik Jij alleen Ik niet Wachtend op mij Wachtend op niets Zo oneerlijk Genietend Sorry Ik hou van jou

Wat nu een kerkhof in mij is, was, lang geleên, Een vrolijk marktplein, waar een dartle zwerm dooreen Krioelde van de dolste dromen, somtijds wel Wat al te dol, en toch vermaaklijk en hun spel. Het was me een leventje daarbinnen! Zien verging Een mens en horen. Doch op eenmaal, daar verging ...

Hem die mij grof beledigt, Mij overlaadt met schand En openlijk mij belastert, Hem reik ik de broederhand. Maar die mij voorkomend bejegent, Die mij aan zich verplicht En zich mijn vriend durft te noemen, Die spuw ik in 't gezicht.

Ze hebben er ook Mars en Milky Way Daar in dat Planetarium in Franeker Maar als ik er iets eten wil, dan kaan ik er Het liefst de dakconstructie naar benee Als houtworm ben ik een tevreden klant In dit tienduizendsterrenrestaurant

Gif verlamde haar vlotte spieren Schuimbekkend versteef ze De duivenmelker verleidde haar met malse brokken. Ik klemde het karkas vast, streelde de vacht. De kop kriebelde mijn hals Met de tong tussen de tanden. Een bloedvlek op mijn schouder. Ik danste een brede wals om de rouw te vergeten. ...

Geslepen managers moeten oppassen dat ze zichzelf niet in de vingers snijden.

Hoe vaak jij ook uit taal opgroeit tot die ene warme naam Ik wil je het liefste ongesproken laten liefste geheim houden want vreemde toehoorders kunnen om de hoek wachten Ik wil je het liefste binnensmonds op het puntje van mijn tong Ik heb je het liefst net niet gezegd...

Een fusie tusseen Vlaanderen en Nederland is voor beiden de enige manier om Europees te overleven.

Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet: Door 't x-y-vlak zwierde ik horizontaal, En dan met lucht'ge sprongen, vertikaal, Zweefde als een mug ik op en af langs z; Zich weven zag 'k uit schimmig lijnennet De oneindigheid tot kronkel van spiraal: Het teken van de almachtige inte...

ik noem je: bloemen ik noem je: merel in de vroegte ik noem je: mooi ik noem je: narcissen in de nacht waaroverheen de wind strijkt naar mij toe ik noem je: bloemen in de nacht - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - uit de Verzamelde Gedichten v...

Gewogen woorden liegen niet Althans, ze wegen lichter, tenzij de desbetreffende dichter zijn lezer lezig leesvoer biedt (Inkt is echter erg machtig) ‘Open mind’ komt zelden snel zoals mannen boven tachtig Strofen waren zeker prachtig, maar woorden zaten in de knel (Voelden zich niet i...

je speelt in mijn hoofd tussen flarden gedachten bomen wiegen een lach in dromend verwachten van lente, die vliegt vleugels gespreid de winter verliest zijn terrein en verdwijnt voor even bevrijd de wereld ontvlucht zon boven donkere lucht die jaagt op de tijd speel in mijn hoofd...

Jouw handen door mijn haren ogen kijken mekaar verlangend aan handen die voelen en die strelen geen idee hoe lang we hier al staan Door elke aanraking van jou stijgt snel mijn lichaamstemperatuur het voelt zo waanzinnig lekker om van jou te genieten op dit uur Natte haren op mijn gezich...