Alle inzendingen

Tranen drogen langzaam op De wind is weer gaan liggen Ik ben de weg kwijt in dit leven De zekerheid verdween Ik ben mezelf kwijt in dit leven Mijn ik bleek toch een ander te zijn

Stilstaande tijd, als water aan mijn voeten, waarin ik me spiegel, mijn leven weer beleef, ontneem me de druk van het eeuwige moeten, zodat ik uiteindelijk weer om mezelf geef. Kalmeer me, breng me tot rust, onthaast me, zodat ik eindelijk weer eens kan relativeren. Dat ik jaren zó kon leve...

Plots kwam je in mijn leven, En veranderde alles. Het rustig leventje van voorheen werd een nachtmerrie, Van onrust, en gejaagd. Gehaast werden mijn dagen langer, mijn nachten korter Is dit alles echter wel de moeite waard? Het antwoord......Laat het me bespaard.

Dit zijn mijn wapens Uitdrukking van mijn wil Ik neem ze lichtjes vast Ik sta sterk, in het centrum Het universum danst voor mijn plezier

draai er maar niet meer om heen maar neem dit keerpunt mee open je handen en geef jezelf niet op kijk recht in de spiegel van je hart open je ogen en begin gewoon opnieuw

Heel even leek de zomer te vervluchtigen In haar ogen en mijn hart Luttele seconden een eeuwigheid Werkelijk en Ondraaglijk Bittere herinneringen zweefden als kersenbloesem uit de met bloed doordrenkte hemel... ... en de zon ging onder... De laatste stralen waren de jouwe 't La...

O Heer, vergeef mij, dat ik zoveel jaren Uw aarde liefgehad heb en Uw zon, Uw vogels en Uw bloemen en Uw blaren En nooit Uw liefde daaruit leren kon. De grote zee en alle wijde wegen ontstuimig heb bemind; alleen het lied van wolk en wind, en zonneschijn en regen heb aangebeden, maar Uw lie...

gedachteloos vergat ze de woorden in haar hoofd machteloos zo zat ze van alle tijd beroofd sprakeloos verdeed ze haar dag met zoeken naar vaker boos zo leed ze het lag steeds meer aan haar

Beste lezers en lezeressen, heeft u allen nog uw eigen tanden? Mag ik u dan als oude knar van boven de 50, in het ongelukkige bezit van een kunstgebit, een goede raad geven? Pas er goed op en poets zo vaak mogelijk. Want met een prothese kan een mens heel wat narigheid beleven. Ik was een jaar o...

ik heb alles uitgedaan en weggesmeten kaal ben ik mezelf gebleven heb me toen aan jou gegeven Eva zonder slang je bent mijn paradijs ik woon je uit tot al je grijs verdwenen is je handen weer met kleuren spelen en in je mond de appelsmaak vervliegt ik zal je vele kere...

Waarom strijk je en fladder je 's nachts tegen mijn ramen als een doodshoofdvlinder? Zonder passie en voor niets minder dan mij uit mijn droom te verjagen? Is de zon reeds onder en de dauw weer zonder mij voor jou? Breek mijn raam en fladder vrij Zonder vrees in velerlei kleuren.....

De boot gemist in volle vaart de dageraad dood en grijnst als bloed gestroomd door aderen en nacht vergeten tranen zweten morgen lacht door dauw verdrongen boze tongen roepen zacht

Verkiezingen worden gehouden om te zien of de computervoorspellingen kloppen.

Wat zeg je Femke? Sta je in de tram meid? Praat harder joh! Ik kan je niet verstaan! Ik spreek toch wel met Femke, neem ik aan? Maar wat zeg je me nu? Je bent je stém kwijt? Ach meisje toch, dat wist ik toch al lang! Plus die van half jouw aanhang, ben ik bang...

de glimlach van je mond kust me nog ongezien de rilling van mijn rug gaat als een lopend vuur met jou de wereld rond in louter één moment van ongekend verlangen

Kijk Pietje! Kijk, een haas, o die zo gauw kon lopen! Neen, zei de slimme Piet, Wilt gij een haasje zijn, ik niet: 'k wil liever langzaam gaan, dan 't met de dood bekopen.

Winter nadert. Ik voel het aan de lucht En aan de woorden die ik schrijf. Alles wordt klaarder: de straat Is tot aan zijn eind te zien. De woorden Hebben geen eind. Ik ben dichter Bij de waarheid in december Dan in juli. Ik ben dichter Bij de gratie van de kalender, lijkt het S...

het werd zo’n mooie zomerdag je was al heel vroeg opgestaan er moest vandaag zoveel gedaan je deed het met een schaterlach je praatte en je praatte maar je bleef en bleef maar vragen papa ben jij tovenaar heb jij een brandweerwagen het was zo’n mooie zomerdag er liep een lieve poes ...

aan een traan hangt wat van je verdriet je huilt het weg, maar vergeet het niet de pijn is niet voor de vinder je kan het delen, maar het wordt nooit minder voel het aan en voel met een ieder mee als we dan huilen moeten, dan huilen we zeker met z'n twee

Ik hou je vast en druk je tegen me aan iets zegt in mij laat hem nooit meer gaan Die openheid van geest jouw interesse zo oprecht luister ik naar jouw woorden die nog nooit iemand heeft gezegd Zo dansen we dan samen al innig door de nacht voelen wij ons veilig daar het geluk ons toela...

Mijn dromen heb ik neergelegd vlak naast mijn schommelpaard. Op zolder waar de rest ook staat dat tot geen zier meer dient. Al wankel ik vaak nog wat rond tussen wat toen en hier, en tracht ik soms de avond rond een heel oud lied te zijn. De weemoed naar dat ver gebied, het graag zien d...

Hoor hoe de wind ons uitlegt waarom de orgels hier zo de kathedralen doen dreunen: Hoor, Cavaillé-Coll te Rouen dondert door hoofdschip en beuken: geluiden van oorlog en zout op de plank uit verbrokkelde tijden.

Een traan die over een wang loopt Zal de lach van morgen zijn De lach in zijn volle pracht Geeft lommer in een zomer dag De traan in mijn hart Is het zingen van jouw lach Een traan en een lach Samen één woord

Moeder worden is een geschenk. Moeder blijven is een gunst. Maar moeder zijn en blijven, da's pas een kunst!

Ik had jullie nodig Maar toen was ik overbodig Door jullie verdriet zagen jullie mij niet Altijd waren jullie bezig met haar zij had problemen, jullie hadden het zwaar iedere ruzie, elk woord Ik heb het allemaal ook gehoord! Iedere keer dat ze wegliep dachten jullie dat ik gewoon...

Zij, door er alleen te zijn zich opgesteld, bloeit, gewapend, naar het dragen meegeteld. Dat brengt de materniteitkennis: gevoed bij herhaling vrucht laat, uit zijn ontwikkeling, men gelost tot moeder geheld.

Het zou fijn zijn als ik me en met kracht kon omringen voor het wezen dat eens niets aan het toeval overlaat; fijne wolken voor Helios dan het overdrijven opvingen, aan een tempelingang tot beding mijn prejudiciele staat.

Ik probeer je te ontlopen, bang dat je mijn verdriet ziet. De onzekerheid begint me te slopen, maar jij ziet het eenvoudigweg niet. Ik heb nog zoveel vragen, maar de antwoorden zullen niet meer baten. Ik wil je er niet mee plagen, zo bang dat je me zou gaan haten. Ik heb mijn hart aan jo...

woorden hard als staal verbrijzelden haar liefde splinters in haar hart beelden zwart en wit verdoezelden haar leven maakten haar verward streling zacht als wol begrijpende gebaren geven haar nu rust stemmen als fluweel verhelderende woorden tranen weg gekust

Jij zo welbespraakt, zo geliefd Jij zo blij met de kleine dingen in het leven Jij die alles aan anderen zou geven Jij die in onze harten staat gegrift Wij die zoveel van je houden Wij die eigenlijk niet kunnen zonder Wij die nog hopen op een wonder Wij die je nooit vergeten zouden Ons, w...