Alle inzendingen

Bevriezende gedachten volgen mij stil en straffend als ik vlucht zonder strijd en verlies wat ik wilde beschermen met warme herinneringen die de genadige slaap mij gunde toen ik nog jouw warme droom kon zijn.

'Hoi schat, ik ben thuis hoor,' zegt Paul zonder stem verheffing. Hij trekt zijn jas uit en hangt deze aan de kapstok. 'Wie is daar!' roept Lea vanaf de zolder. 'Dat ik thuis ben!' roept Paul terug. 'Oké,' schreeuwt Lea, 'ben nog even bezig met de was, kom zo beneden, zet maar vast wa...

De celstraf leek een zware boete maar de meesterzwendelaar stond al snel (na nog geen jaar) op belastingvrije voeten

De kleinste jongen draagt nog een muts. Hij heeft van gel geen kaas gegeten, zijn haar is gewoon zijn haar en hij is wie hij is, zonder bewustzijn van het beeld dat zijn verschijning bij anderen oproept. Het is een muts met bretonse strepen en hij is kletsnat. Toch houdt hij hem op, want de rege...

Priesters en Levieten zijn langsgekomen. Zij behoorden tot de vromen. Gewond en radeloos wachtte ik af, wie er op mijn weg zou gaan. De hulp en steun kreeg ik van een Sameritaan. Wars van kerk en christendom verzorgde hij mijn wonden. Ik ben verheugd en blij dat er zoiets buiten ker...

Voor mij nog geen hosanna van een overgang in het uitzicht te willen delen in gebonden tafelbloemen voor hun bloei; haast ingewijde handen knoppen draaien door aarzelend licht, alsof rozen beschrijvend raken aan de verandering ter groei.

Een moment aan de prille aanvang van het belovende jaar volgens teleologie ik vooruitloop onder een lichte vorst; op sneeuwwitte tegels plots mijn schaduw glijdt in gebaar, licht van glijdende mobiliteit de verlichte toekomst morst.

Te woeden vanuit kennis toch zijn grenzen kent voor het kunnen ingeburgerd schijnt naar zijn vorm; iemand die even beziet zich tot aan het raam wendt, in te zetten poolshoogte buiten die natuurlijke storm.

Buitensporige daden houden het leven gewoon gaande als of een trein op het rechte spoor wezenlijk loonde; ik je kan zeggen dat het flauw al jij mij eens vermaande, in de Intimiteit bijna niemand sporen van berouw vertoonde.

Wanneer het ruisen van de zee mij stil omringt. Alle beelden van mijn toen, in haar oneindigheid verdrinkt, voel ik eeuwigheid stilstaan in de tijd, als een vergeten liefde die tot mij zingt.

Amorfe zweem van liefde bezoedelde het vals geluk Tanende macht in verlopen pracht Slordig gevoel van geloken passie Talende aantrekkingskracht van het otium wacht

Lieve Opa en Oma, Zo makkelijk als het is om te zeggen: gefeliciteerd met jullie 60-jarig huwelijk, zo moeilijk vind ik het om te voelen hoe bijzonder dat is. - Ik was een kind van een jaar of acht (jullie waren al 29 jaar getrouwd), toen ik van iemand een kammetje kreeg. Ik weet het nog goed, ...

in een handvol woorden blaast de wind orkaan vriendschap gaat verloren in het vele misverstaan ogen spreken babylonisch luid schreeuwen tegen blinden een steen breekt al de eerste ruit handen zullen wapens vinden de bijl klooft ruw een schedel en het rode lint van bloed bespat voorgo...

Een dame in Kortgene Heeft mooie lange benen Zijn het haar korte rokken Waardoor ze mijn aandacht trokken Of sloot het slechts kort in mijn genen?

Ontzetting heeft mij getroffen Wilde stormen vermoorde normen Het doet mij denken aan Nazi-moffen Een volk gedompeld in duisternis Altijd die angst wie leeft het langst? in een toekomst die er niet is De weduwen en wezen door brute moord ontstaan het resterende leven kwijt Zal ik ve...

Hoe God dat toen deed met Eva is niet duidelijk, maar ze werd wel gekloond.

Omdat mijn spaarloon verder is vervallen Gooi ik mijn laatste geld over de balk: Ik eet de hele maand bij Van der Valk En ga een keertje extra naar de wallen. En ben ik daarna blut, dan geeft dat niet: Dan neem ik wel een Frisia krediet.

Gemeten naar het aantal onopgeloste vraagstukken, raakt de wetenschap steeds verder achterop.

'Mijn ideaal van zaligheid en deugd, 't Volmaakte, waar ik immer naar zal streven,' - Zo spreekt de roos - 'is een kortstondig leven, Vol kleur en geur en tederheid en jeugd.' 'Is dàt me een ideaal!' - spreekt de eik - 'Geneucht, Te zien geslachten na geslachten sneven, En eenzaam, boven...

De zon komt op een nieuwe dag begint Voor jou de eerste als ons kind Je bent je nu nog nergens van bewust Maar wij zullen voor je zorgen dus wees gerust Een jaar voorbij een nieuw jaar begint Je bent nu al één mijn lieve kind Voor je het weet heb je van alles geleerd Geeft niet hoor, soms...

De paden op! Welja, dat ene pad dat heel de tuin bestrijkt: het rondje binnendoor. Diagonale bielzen hogen hier en daar wat op. En dat is dat. Wat heb je met me voor dat wij hier gaan? Een achtertuin van zes bij acht, een spoor van slakken, minder dan een blokje om. Jij zegt: ‘Dit is he...

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken. Ik dank de sterren en de maan dat iedereen die komt en gaat de diepste sporen achterlaat, behalve jij, dat jij mijn deuren, dicht of open, steeds voorbijgelopen bent. Het is maar goed dat je me niet herkent. Kussen onder straatlantaarns en samen dwal...

soms hoor ik nog zijn liefdeloze woorden die als donder van de kansel daalden ach… de blinde stakkers die verdwaalden wee… de doven die zijn stem niet hoorden wie tot de kudde van zijn kerk behoorden en zich tegen goddeloosheid staalden de lokroep en de antichrist vermaalden waren schap...

Hij sloot zijn hand om de mijne. “Het spijt me,” zuchtte ik terwijl ik mijn hoofd tegen zijn schouder legde, “ik had je nodig. Ik heb je nodig.” Hij knikte en kneep zachtjes in mijn hand. “Ik weet het, Suzanne, ik weet het.” De tranen liepen over mijn wangen en ik hief mijn hoofd op. ...

Mijn buurman die jaren geleden naast mij woonde, was een aardige man, maar al te snugger was hij niet. Op een dag kwam hij bij mij met de mededeling: ‘Ik ga een meisje zoeken’. Hij straalde er zo bij dat het wel leek of alles al in kannen en kruiken was. Toen ik hem vroeg wat hij precies van p...

Minash-el is de grootste, de sterkste. De kleine mensen van zijn volk vereren hem mateloos sinds hij de enorme kinderrovende zwarte rat Chabel heeft verslagen. Toch overheerst angst zijn hele bestaan. Slechts een kwestie van tijd... Gehuld in de maliënkolder van zijn befaamde vader ging hij de ...

ik druk de wekker uit voordat hij af zal lopen voorzichtig sta ik op schuif de gordijnen open de eerste zonnestraal valt zacht op je gezicht jij weet nog van niets je ogen zijn nog dicht ik kijk nog even voordat ik de koffie zal gaan halen je bent zo mooi zo lief met goud niet te betale...

als je wilt is er voor jou een nieuwe start als je wilt kun je vandaag opnieuw beginnen als je wilt stap je een nieuwe wereld binnen als je wilt bloeien er bloemen in je hart

zo nu en dan moet je weer terug naar de bron eventjes rust in het licht van de zon eventjes weg van de chaos de druk eventjes ruiken aan het geluk zo nu en dan eventjes weg met elkaar even eruit met de wind in je haar even genieten eventjes vrij terug naar de bron hand in hand z...

Alias meubelstuk enkel te dagen houdt hard leven aan in het kijken zonder schim naar een kaars in brand; wat niet weet ook niet deert zonder het begaan, harteloze daad alsof paraffine de pit wast uit je hand.