Alle inzendingen

Benut uw tijd behoorlijk: zoek niet te ver van huis om iets te begrijpen.

Ooit reed ze graatjemager in het geel Maar ook nu Leontien niet langer licht is En min of meer volledig op gewicht is Is die begeerde leiderstrui haar deel Totdat haar weegschaal straks écht op alarm schiet Omdat haar team gesponsord wordt door Farm Frites

Een vreemde schaduw met verlaten gedachten. Eenzaamheid is geen wens. Ogen kijken bevreemd met een tijdloze blik die vergeten belooft als het wachten niets bereikt en jij weer vraagt wat ik schrijf in de avond die we niet samen beginnen en waar we niets meer del...

Tot aan het randje al versleten, dringend aan vernieuwing toe; oh, ik ben weeral zo moe... wat ik moest, ben ik vergeten. Pff, mijn leeftijd word ik nu gewaar, alweer ouder... nu 35 jaar!

Gestreden maar verloren, want daar waar je door moest gaan, ben je stilaan blijven staan. Balancerend op de rand van gevoel en van verstand. Maar verstand wordt weggezogen door een onvermogen. In vergetelheid beland. Overblijft een binnenkant waar het heden een verleden langzaam binnen is ...

Vroomheid afgemeten in passen op de gaanderij waar tik en tak van hak in echo’s niet weerklinken Maar wel geschuifel en gesleep van sandaal en van kazuifel of van het eenvoudig bruin habijt die in een statig zacht geruis gezangen begeleiden Zeer traag verstomt de stem en wordt de gees...

op enkele dagen van het jaar is bijna alles wel eens waar

op mijn zolder huist een kwast en die schildert al dat grauwe en dat nooit vergeten ouwe tot een kleurrijk mengpaneel ’k hou hem daar nog even vast en ik laat hem rustig bouwen aan mijn nu nog onbehouwen aquarel van ’t luchtkasteel aanstonds vormt zich alle last tot een machtig schi...

Slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht ons diepst omarmen heeft de droom omgebracht donker en zonder erbarmen zijn bloed en geslacht slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht. uit: Verzameld werk van H.Marsman (1899-1940) Deel 1: Poëzie. Amsterdam/Bilthoven, 1938.

oh, ik haat dat commerciële dat verplichte en zovele de terrassen met te dure glazen bier plaatsbewijzen om te bidden of het God ook wat kan schelen dat de mens voor ’t geloof komt of ’t plezier zelfs de armoe van de schrijver in het kleine gouden straatje moet voortaan bet...

De Gay Parade wordt minder populair, Sporadisch zie je nog de blote heren, Die staan daar om met ons te integreren, Al maken ze zich daarmee solitair. Geen mens wil komen als hij heeft ontdekt, Dat men in Amsterdam graag kijkers trekt.

(naar het gedicht Sensation van Arthur Rimbaud) Viel de vette klei maar van m’n klompen Kon ik maar zo dichten als Rimbaud Waarom ruikt m’n pen naar peen en uien En zwalk ik meters onder zeeniveau Nooit krijg ik de kans om lang te zwijgen En mijn gedachten vinden zelden rust Zal ik oo...

’t Is weer zover de wereld kende rampen, de beurzen kelderden men klaagde steen en been er was de pest, de tyfus en de cholera er vlogen vliegtuigen door torens heen maar één ding zal er niet veranderen dat is mijn schoonmama ze rijgt weer eens een parel aan haar leeftijdssnoer ze is ...

ondergaande zon avondwandeling aan zee wat een rust geeft dat

Grandioos Geweldig Dat u dit beleven mag Schitterend Zo superieur Zo formidabel mooi Als u nog nimmer zag Uniek en enig In haar soort Nog is het tot op heden nooit verwoord Die snelheid en behendigheid Het is subliem En hemels mooi. En ik ben nog maar zwak gestoord

De wraak van volk en vaderland is zoet, Want hopelijk beslist een strenge rechter Dat binnenkort door middel van een trechter Pims moordenaar gedwongen wordt gevoed. De zwaarste straf voor Volkert van der G. Is drie maal daags een copieus diner.

Liefde is als een cryptogram: geef me de oplossing erbij en ik snap er nog niks van.

Ik kijk in je ogen Voel je warmte waarmee je me zekerheid geeft en me laat weten Je bent er voor mij Een gevoel van rust in mijn gedachte met dromen over ons samenzijn Je lacht naar me, een diepe zucht tegen me aan Door een volledig gevoel van tevredenheid We drukken onze licham...

begraven onder dikke aarde verstikkend en bang, woel jij jouw onderaardse gang naar boven, aanvaardde het leven zoals ik jouw weer deed geloven, greep mijn handen en rukte je los uit het verleden, weg naar boven dagen werden helder, verlichtten het nieuwe pad, ingeslagen vol verwacht...

Fiskerssin Sa sêft en blierread iezje ik op dy, skat, lit it wetter kringelje jow dy oan my bleat sjoch de salm springen hjir yn Moddergat Vislust Zo zacht en lichtrood aas ik op jou, schat kronkel water tot kringen geef je aan mij bloot zie de zalm springen hier in Moddergat

Om je lichaam op te offeren heb je maar één ogenblik nodig van ondoordachtheid of moed. Wie daarentegen zijn ziel onbesmet wil houden, wordt gedoemd tot levenslange strijd.

Het beste van voor jaren dringt vanavond tot mij door. Al je gewone vragen vinden weer gehoor. Regent het. Ja het regent. Goede nacht. Laten we nu gaan slapen, zeg je zacht. Wij luisteren en liggen. Wind beweegt het raam. Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam. Alles wat antwoord is ...

Gij zijt aan mij gebonden met het al. Elke steen bezit uw val en ieder cijfer uw getal; de mededeling uw verhaal; tong uw taal; de veelheid uw geval. Gij hoopt u in mij op met doodgewicht aan regendrop. Iedere vleugel heft u op.

Ik heb vannacht met u gewandeld in de dove lanen van de slaap, en nu het morgen is geworden is er niets veranderd, dan dat die twee, die in den nacht tesaam volkomen bij elkander waren, mij weer alleen gelaten hebben in den morgen, en samen verder zijn gegaan.

Een traag moment van licht verzonken lusteloosheid dient zich aan Een vaag idee van doel vandaag heeft zich zojuist van mij ontdaan De gevel van de dag laat zich in flets geworden licht gelaten gadeslaan jaloezieën blijven dicht

Al sprak men officieel van grote zorgen Toch is het ook dit keer nog goed gegaan. Nee, van doktoren kun je niet op aan, Dus heb ik boos mijn pen weer opgeborgen. Reeds had ik een ontroerend vers geschreven, Maar niks ervan, Prins Claus blijft mooi in leven.

Kortlevend plankton van de Brahmanzee, Zal 'k eenmaal naar hun vredebloei verzinken; Zolang ik niet de koele dood mag drinken, Golf ik en eb met de oppervlakte mee; Zijn geheimzinn'ge stroom volg ik gedwee, En als 'k uit wolkenschelp, die 'k rood zie blinken, Het ver geruis van de eeuwig...

Ik zal ze leren Mij te vragen naar mijn moeders naam Ik spreek nu in mijn eigen taal En niemand kan mij nog verstaan Ik zal ze leren Eigen schuld: nooit gepraat is nooit gelogen Ik schreeuw haar naam de hele dag Ik schreeuw hem uit mijn ogen

Uw razernij vraagt mij ten dans En hoe graag wil ik dat proberen Mijn klare geest ziet schier geen kans Uw wervelend aanzoek af te weren Dat op een rots bij straffe storm Iets roekeloos zo kan gebeuren 't Verlangen in mij is enorm Mij uit mijn eigen grip te scheuren Steeds en steeds her...

Het is lang niet gezegd dat de twee mooiste mensen ter wereld het meest van elkaar houden, het meest of het best. Zoals het even onbewezen is dat de twee lelijkste mensen ter wereld het minst van elkaar houden, het minst of het slechtst. Het donker gehoorzaamt aan andere spelregels dan ...