voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

Laatst toegevoegde autobiografie (nr. 941):

Vrijdag 6 februari 2015: Veel tijd om over het brievenboek na te denken had Bjarne niet. Nog altijd werd hij achtervolgd door de wanen van labiele familieleden. Dat het hem desondanks toch lukte om zijn mentale leven in balans te houden was niet alleen een kwestie van geluk. Hij had zich getraind in het verwerken van frustraties door op tijd zijn gedachten te verwerken tot gedichten. Hij noemde het zelf pogingen om de dichterlijke werkelijkheid te benaderen, zoals Emma Petronella dat destijds ook had gedaan naar aanleiding van haar huwelijk met de populaire schrijver Jan Boter.

Uiteindelijk gingen er maar zes hoofdstukken van de vierentwintig hoofdstukken over Bjarne, die een bespottelijke bijnaam had gekregen, waar hij eigenlijk alleen maar om kon lachen. De meeste tekst ging over het romantische spel tussen Emma en schrijver Boter. Vooral de fascinaties van schrijver Jan kregen flink wat ruimte in het boek. Zo bleek hij net als Emma gepassioneerd liefhebber van de muziek van zanger en liedjesschrijver Bob Dylan, een bekende Amerikaanse muzikant. Daarnaast bleek Emma graag te schrijven over de bewondering van haar man Jan voor het werk van de Japanse avant-gardekunstenares Yayoi Kusama. Zij werd vooral bekend om haar gestippelde kunstwerken, pompoenen en spiegelruimtes. Over haar voorliefde voor de stippelvorm zei ze zelf: "Polkadots zijn een weg naar oneindigheid.” Jan Boter had een voorliefde voor uitgesproken kunst.
Bjarne was maar een kleine pion in het brievenboek. Een randpersonage, een figurant. Het was bijzonder aardig dat hij een gratis exemplaar van het boek kreeg. Hij bladerde luchtig door het boekwerk en zag dat er ook leuke illustraties in stonden. Hij nam er niet de tijd voor om het allemaal te lezen. De titels van de verschillende hoofdstukken vertelden hem voldoende.
Het kreeg een voorname plaats tussen alle andere dikke boeken die lagen te verstoffen in een oude doos, die eigenlijk op zolder hoorde te staan. Voorlopig had hij geen tijd om over het verleden te lezen.

Zijn hand gleed nog één keer over de harde kaft van het brievenboek voordat hij de doos sloot. Het karton gaf een doffe plof toen hij het onder het bureau duwde, ver buiten het zicht van de namiddagzon. Het verleden kon wachten; het heden vroeg om al zijn alertheid.

Geciteerde: Bjarne Gosse, 28 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: idool

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: