Een Indiase Godin, die Liefde blijft uitstralen!

(voor Sri Anandamayi Ma (1896 - 1982))

Jij bent geboren als Nirmala Sundari Devi op 30 april 1896 in Kheora, Bangladesh. Jouw ouders waren Bipinbihari Bhattacharya en Mokshada Sundari Devi, een Bengaals, hindoeïstisch, Brahmaans echtpaar. Jouw vader uit Vidyakut was een Vaishnaeritische zanger met een intense toewijding. Jullie leefden in armoede. Jouw moeder kreeg 3 zonen, die als baby of als jong kind overleden. Jij ging 2 à 4 maanden naar de dorpsscholen van Kheora en Sultanpur. Dat was zo kort, omdat niemand jou kon vergezellen, want jouw broers waren overleden en het was ver naar school. Jij was continu onverschillig en gelukkig, wat jouw moeder zorgen baarde. Toen zij ooit ernstig ziek was, zagen jouw familieleden ook hoe onaangetast jij bleef.

Jij was 12 jaar en 10 maanden, toen jij met Ramani Mohan Chakrabarti werd verbonden. Hij kwam uit Bikrampur en jij noemde hem later Bholanath. Na jouw huwelijk verbleef jij 5 jaar in het huis van jouw zwager in Austagram. De vrome buurman Harakumar erkende jouw voortreffelijke spiritualiteit. Hij noemde jou 'Ma' en hij knielde 's ochtends en 's avonds voor jou neer. Jij was ongeveer 17 jaar, toen jij in Austagram bij jouw man Ramani ging wonen. Hij werkte in Austagram. Het was een huwelijk met seksuele onthouding. Wanneer Ramani de liefde wilde bedrijven, verstijfde jouw lichaam. In Austagram kreeg jij voor het eerst in het openbaar de symptomen van religieuze extase, plus psycho-energetische en fysieke fenomenen. De dorpsbewoners zeiden tegen jouw ouders, dat jij 'hysterisch' was geworden, maar Ramani verdedigde jou en zei tegen jouw ouders dat jij helemaal gezond was.

In 1918 verhuisden Ramani en jij naar Bajitpur. Terwijl jij naar Kirtan (spirituele/religieuze gezangen/vertellingen) luisterde, kwam jij in een spirituele extase terecht, bhava genaamd. Jij viel vaak op de grond en het duurde soms uren tot jij in een 'normaal bewustzijn' terug was. Ramani begon zich zorgen te maken. Vanaf eind 1918 was jij 's nachts geheel in de naam van God (Hari, Vishnu, Krishna ect.) verzonken, wat Harinam heet. Jij deed dit moeiteloos en in harmonie met in- en uitademen. Jouw yoga-houdingen (asanas) ontstonden spontaan. Jij deed aan tantrische yoga. Jij zei: 'Van mijn voeten tot mijn hoofd stroomde er een golf van gelukzaligheid door mij heen. Dag en nacht vulde een overvloedig licht van gelukzaligheid mij.'.

Op 3 augustus 1922 om middernacht en tijdens volle maan heb jij jouw eigen spirituele initiatie uitgevoerd. De ceremonie en rituelen zijn vanzelf tot jou gekomen, zoals het geven van bloemen, de mystieke diagrammen (yantra) en de vuurceremonie (yajna). Dit was net als bij het traditionele, oude hindoeïsme. Jij zei: 'Als goeroe openbaarde ik het mantra, als leerling accepteerde ik het en begon het op te zeggen.'. In 1924 verhuisden jullie naar de wijk Shahbag in Dhaka. In 1926 herstelde jij een oude, verlaten Kali-tempel in het Siddheshwari-gebied. In 1929 werd in de wijk Ramna op het terrein van de Ramna Kali Tempel jouw ashram gebouwd. Ramani was beheerder van de Shahbag-tuinen van de Nawab van Dhaka. Jij raakte tijdens de openbare kirtans in extase. Een vroege en nauw betrokken leerling van jou was Jyotiscandra Ray (Bhaiji), die jou als eerste Nirmala Anandamayi Ma noemde, wat 'Vreugde/gelukzaligheid doordrenkte moeder' betekent. Hij was verantwoordelijk voor jouw eerste ashram.

In shahbag werden steeds meer mensen tot jou aangetrokken, want zij zagen jou als een levende belichaming van het Goddelijke, als een avatar. Jullie verhuisden naar Dehradun, waar diverse geleerden door jouw licht, gave, kracht en boodschap van liefde werden aangetrokken. Jij noemde jezelf 'een klein ongeletterd kind'. Enkele van jouw volgelingen waren dokter Abraham Jacob Weintraub (Swami Vijayananda), die in 2010 overleed, de assistent-postmeester-generaal van Dhaka Pran Gopal Mukerjee, de Sanskrietgeleerde/indoloog/filosoof Gopinath Kaviraj en de danser/choreograaf Uday Shankar. Jij zei: 'De hoogste roeping van ieder mens is om te streven naar zelfrealisatie. Alle andere verplichtingen zijn secundair.'. Jij leerde hoe je een God-centrisch leven in de wereld leidt en jij bood de levende inspiratie, die duizenden in staat stelt naar dit zeer nobele ideaal te leven. Jij was Één met God, de belichaming van gelukzaligheid, een heilige, een genezeres, een mystica, een goeroe, een spiritueel leidster, paranormaal hoogst begaafd, in staat tot gebedsgenezing en de incarnatie van de godin Kali. Jouw bewustzijn heeft zich nooit geassocieerd met het tijdelijke lichaam. Voordat jij (jouw Atman) op aarde kwam, was jij dezelfde. In de eeuwigheid ben jij hetzelfde.

Jij gaf les in ademcontrole (pranayama), mantra zingen en kundalini doen ontwaken. In 1946 verscheen 'Autobiografie van een Yogi' van de hindoeïstische monnik/yogi/goeroe Paramahansa Yogananda, geboren als Mukunda Lal Ghosh, die in 1920 de Zelfrealisatie Fellowship oprichtte. In dit boek schreef hij over een ontmoeting met jou. Swami Sivananda Saraswati zei, dat jij de fijnste bloem was, die de Indiase bodem ooit had voortgebracht.
Jij overleed op 27 augustus 1982 in Kishenpur. Jij werd 86 jaar. Twee dagen later werd er een heiligdom (samadha) in de binnenplaats van jouw Kankhal-ashram in Haridwar gebouwd, nabij de Ganges. In 1999 verscheen jouw biografie 'Mother of Bliss' van Lisa Prajna Hallstrom, die ook de editor van 'The Gospel of Sri Anandamayi Ma' is.

godin india

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4