"Bijna een leven" in de Goudse Schouwburg

Op 22 oktober 2026 speelde Toneelgroep Maastricht in samenwerking met Stichting NOX het toneelstuk 'Bijna een leven', wat geschreven is door de toneelschrijfster/dichteres Vera Morina (1995, Kosovo). Stichting Nox is opgericht door de regisseuse van dit toneelstuk Zorba Huisman (1996, Heerlen). Zorba 's ouders zijn de beeldend kunstenaars Deborah de Haas en Michel Huisman. Deborah's vader was de beeldhouwer/kunstschilder/graficus Aad de Haas, die in Kasteel Strijthagen in Schaesberg woonde. Eerdere theaterproducties van Zorba waren 'Longen' en 'Gedeelde Grond'. Ze is ook een actrice en een documentairemaakster.

De drie toneelspelers zijn Sinem Kavus (8 september 1991, Zeist), die ook een filmactrice is, Adhem Kouta (2003, Den Haag) en Jacobus Albertus (Jack) Wouterse (17 juni 1957, Soest). Sinem speelt Yara, Adhem speelt Mido en Jack speelt 3 rollen; de vader van Yara, de makelaar en een collega van Yara. Yara en Mido zijn een liefdespaar in een huurhuis met achterstallig onderhoud. Yara wil een dure, houten vloer hebben, terwijl Mido genoegen neemt met goedkoop laminaat. Het is een pijnlijk actuele, tragikomische liefdesvertelling/relatiedrama over de werkelijke kosten van deze tijd met een ernstige wooncrisis. Terwijl huizenprijzen de pan uit rijzen, wachtlijsten toenemen en zekerheden verdwijnen, leven in een tijd waarin wonen steeds meer een privilege is geworden. De woningcrisis beïnvloedt ook de identiteit, relaties, afkomst, kansen en de vraag wie zich een toekomst kan veroorloven.

Ik mocht het toneelwerk vanaf de voorste rij aanschouwen. In feite was de voorstelling al aan de gang toen de mensen hun plek zochten, zij het heel relaxed. Mido was bezig met laminaatlatjes en latjes van echt hout aan het neerleggen. Het begon met een ruzie over wat ze als vloerbedekking zouden kiezen. Er was ook een ronddraaiende wenteltrap, waar Yara geregeld gebruik van maakte. De ruzies volgden elkaar op, zoals dat soms gaat met een jong stel van rond de 30 jaar. Mido gooide een paar keer met een pakketje maandverband naar Yara, wat steeds het verkeerde maandverband bleek te zijn. Yara droeg een strakke, zwarte legging en een zwarte slip. Er zaten enkele luiken in de vloer, waar zij steeds iets uitpakten en in terug legden. Zoals door Mido en teil met opdroogdoeken, nadat er vanuit het plafond water lekte. Yara kleedde zich om, waardoor haar mooie, paarse bustehouder en haar zwarte slip te zien waren. Dat vond ik smullen. Ze ziet er dan ook zeer appetijtelijk uit. Met kleine, stevige borsten, die nog ter sprake kwamen. Mido had het over drie cups extra, maar hij vond ze toch ook wel mooi zoals ze zijn. De rol van Yara ging niet zo ver als de toneelspeelsters in de schandaalopera 'Sancta' van Florentina Holzinger, maar ik vind alles best. Het spel van aantrekken en afstoten werd met name door Yara gespeeld. Na een heftige ruzie sprong zij diverse keren enthousiast tegen Mido aan, waarbij zij haar stevige benen rondom het middel van Mido vastklemde om lief te zoenen. Zij zijn heel speels verliefd op elkaar, maar door misverstanden en verschillende meningen maken zij aanhoudend ruzie. Dat laatste weegt het zwaarst.

De opkomst van de meesterlijke toneelspeler Jack Wouterse, nadat er een stuk plafond naar beneden donderde, beleefde ik als een verademing. Eindelijk kregen die verdomde ruzies tegenspraak en humoristische repliek. Jack is niet alleen fysiek een zwaargewicht, maar ook als toneelspeler. Hij blijft onverstoorbaar in zijn rollen en hij weet zijn krachtige stem volop te benutten. Hij is geknipt als vader van Yara. Inzake de vloerbedekking is hij ook heel complimenteus voor Mido. Wanneer hij 'Dag lieverd!' zegt, denkt Yara, dat hij het tegen haar heeft, maar hij zegt: 'Ik had het tegen hem!'. Hij probeert de relatie van Yara en Mido te lijmen, maar zij zijn toch uit elkaar gegaan en Yara koopt het huis. Toch verliest zij na de Kerst haar baan als regisseuse en is haar inkomen foetsie. Mido vindt in één van de verhuisdozen toch nog het juiste pakje maandverband met vleugels, maar dat blijkt mosterd na de maaltijd te zijn. Yara krijgt 25.000 euro van haar vader en dat met haar spaargeld van 8000 euro is precies het bedrag dat ze voor de verkoper van de te kopen woning nodig heeft. Ik geloof als aanbetaling.

Wanneer de vader van Yara een aap uit een verhuisdoos haalt, trekt Yara aan het koordje en klinkt er een dansmelodie, waardoor de vader heel subtiel als een ballerina dansbewegingen maakt. Er is een heel ontroerende monoloog van de vader van Yara, die een riant huis in Albanië heeft gekocht en daar een nieuw leven wil beginnen. Hij wenst Yara ook zo'n nieuw begin toe en na die diepzinnige uitleg over zijn besluit om weg te gaan, zegt hij 'Ik hou van jou!', tegen Yara, die diep verdrietig achterblijft. Zorba Huisman zegt als kernboodschap: 'Stilstaan is niet hetzelfde als verliezen. Als mens verlies je niet als je stilstaat.'.

toneelgroep maastricht

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5