Laat Willempie naar de duiten fluiten
In 1980 werd grootmoeder Beatrix ingehuldigd. De getergde krakers lanceerden de leus: 'Geen woning geen kroning.' Prachtige gevechten heb ik op tv gezien tussen de waarschijnlijk republikeinse jongeren en Mobiele Eenheid. In Amsterdam was de sfeer die van een burgeroorlog. Wat heb ik genoten van jongeren die onrecht niet accepteerden. Het politiegeweld was, zoals meestal, buiten proportioneel.
Het leger stond klaar om in te grijpen. Het was een genot. Er waren nog jonge mensen, die tegen onrecht streden.
Gisteren werd ik erg droevig toen ik bedacht dat de idealisten van toen op deze dag waarschijnlijk in hun eigen, reeds afbetaalde huis, naar de tv zaten te kijken om te zien hoe een lintenknipper, met de hoogste uitkering van Nederland, tot koning werd gekroond.
Er was geen enkele echte opstandeling. Massaal trok de jarenlang gehersenspoelde en gek gemaakte menigte er op uit om de nieuwe koning in zijn dure koningsmantel te bejubelen. Het mens dat 33 jaar geleden zo getreiterd werd kreeg ook haar deel van de toejuichingen.
De leus van die dag had moeten zijn: 'zolang er hier mensen honger lijden, de monarchie mijden.'
Al word ik honderd keer vervelend, ik zal blijven zeggen dat zo'n dure dag niet mag.
Alleen de kosten van de beveiliging zijn zo hoog dat het een schande is. Waarom slikken die hongerlijders dat, zolang ze zich niet meer dan drie keer per week een sobere warme maaltijd kunnen permitteren. Vooral macaroni is populair.
Voedselbanken, die niet eens aan de vraag kunnen voldoen, dan kost zo'n dag teveel poen.
Ook in een mantel van hermelijn zal Willempie een doodgewone sufferd zijn.
Het is nu anders dan in 1980. Er waren minder mogelijkheden om het volk gek te krijgen. Niet zoveel tv zenders, geen internet. De mensen hadden nog tijd om zelf te denken.
De oranje parafernalia van de diverse voetbalkampioenschappen kwamen weer goed van pas. Toen een lekker buurmeisje van omstreeks 20 jaar haar oranje slip liet zien heb ik haar een speelse doch harde klap op de fraaie kadetjes gegeven.
Iedereen vraagt zich thans af: waarom heeft Eelt zitten kijken? Simpel! Er was geen ontkomen aan. Ik wilde het nieuws zien, maar zelfs de buitenlandse zenders herkauwden als runderen deze nationale schande en bejubelden deze wandaad.
Dat ik rijm in deze opstandige column komt omdat ik jaloers ben op die prachtige zin uit 1980.
Nog een keer probeer ik het, vrij naar zoals, het verhaal wil, wat Marie Antoinette zei: 'Als het volk geen brood heeft laat het dan cake eten.' Daar maak ik van: 'Als er mensen zijn die niet genoeg te vreten krijgen, mag elk Oranje feest de zegen van de Bokkenpoot krijgen.'
Ach ik ben geen dichter, alleen een mens die wil dat er in dit rijke land voor iedereen genoeg is, vooral eten. Slechte tv programma's hebben we al teveel. Het geld dat daaraan weggegooid wordt, is ook voldoende om de armen een beter bestaan te geven.
Weten jullie het nog? 'Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden.'
Schrijver: Eelt, 2 mei 2013
Geplaatst in de categorie: koningshuis
3.2 met 6 stemmen 
630 