ONGEVRAAGDE MENINGEN EN ADVIEZEN

Column van Kees

De goedbedoelde woorden die niemand vroeg
Je ziet ze vaak al aankomen. Niet fysiek, maar in hun houding. Een lichte vooroverbuiging. Een gezicht dat zegt: ik ga je nu iets waardevols geven. Gratis nog wel.
“Volgens mij…” begint het dan.
Dat zijn drie woorden die zelden eindigen in rust.

Laatst stond ik bij de supermarkt met een pak halfvolle melk. Een vrouw achter mij zei: “Volgens mij moet je eigenlijk havermelk nemen. Veel beter voor je.” Ik kende haar niet. Ze kende mij niet. Toch had ze een mening over mijn zuivelkeuze en daarmee vermoedelijk over mijn hele levensstijl.
Je knikt dan. Dat is het veiligst. Knikkend kom je ver in het leven. Het is de universele manier om te zeggen: ik hoor je, maar ik doe er niets mee.

Ook populair: “Als ik jou was…”
Dat is een fascinerende zin, want zij zijn mij niet. Dat is juist het hele punt. Maar ineens zijn ze het toch even. In theorie dan. En in die theorie doe ik alles anders. Ander werk. Ander kapsel. Soms zelfs een ander huwelijk.

Het mooie is dat ze het goed bedoelen. Dat zeggen ze er ook bij. “Ik bedoel het alleen maar goed.” Dat is meestal het moment waarop het niet meer goed voelt.
Ongevraagd advies is een vorm van zelfexpressie. Mensen willen laten zien dat ze hebben nagedacht. Dat ze inzicht hebben. Dat ze overzicht hebben over een leven dat niet het hunne is. Het geeft een gevoel van controle. Als ik jou kan verbeteren, dan gaat het met mij waarschijnlijk best goed.

Op sociale media is het helemaal feest. Je zet een foto van een wandeling online en iemand reageert: “Moet je vaker doen, goed voor je mentale gezondheid.” Alsof je net een medische ingreep hebt ondergaan in plaats van een rondje park.

Wat doe je ermee? Je glimlacht. Je zegt: “Daar zal ik eens over nadenken.” Dat ga je niet doen. Maar het klinkt constructief.
We hebben geleerd dat het onbeleefd is om te zeggen: ik vroeg er niet om. Dat voelt ondankbaar. Alsof je hun betrokkenheid afwijst. Dus neem je het aan. Als een cadeautje dat je niet wilt uitpakken.

Soms fantaseer ik over een wereld waarin iemand gewoon zegt: “Wil je mijn mening horen?” En dat je dan kunt antwoorden: “Nee, dank je.”
Maar zo werkt het niet. De wereld zit vol mensen die willen helpen. Vooral met jouw leven.
En dus sta je daar weer. In de supermarkt met je halfvolle melk, al dan niet begripvol, te knikken na een ongevraagd advies..

Schrijver: Kees
20 februari 2026

keesschilder907gmail.com

meningen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11