Okergele laarzen

Ik wilde per se okergele laarzen. Het was het laatste paar, een maat te groot.

„Weet je het zeker?” vroeg mijn moeder.
„Ik doe er gewoon dikke sokken in.”

Okergele beenwarmers vouwde ik over de rand van de laarzen. Mijn witte bandplooibroek stopte ik erin. Daarboven een wit bloesje met een okergele spencer. Je zag de kleur overal.

Mijn haar was een week eerder geknipt. Halflange rode krullen waren veranderd in een kapsel van beton. Dat kwam door Doris D & The Pins. De zangeres had een kort jongenskapsel, scheiding in het midden en een veter om haar hoofd. Mijn vriendin had dezelfde coupe laten knippen. Bij haar stond het precies zoals het bedoeld was.

Mijn vader zag me via het keukenraam aankomen fietsen en verslikte zich in zijn thee. Mijn moeder bleek hem preventief te hebben geïnstrueerd zijn gezicht in de plooi te houden.

De eerste dansles kwam eraan. Ik was veertien en had me grondig voorbereid. Op mijn haar. Mijn kleding. Mijn gezicht, dat bij de minste inspanning rood kon worden. Daar had ik inmiddels ook iets op gevonden: groene make-up.

De ruimte was vierkant. In het midden lag een lege dansvloer. Langs de kant zaten jongens en meisjes naast elkaar op stoelen. De jongens mochten een meisje vragen. Mijn vriendin werd gekozen. Ik bleef zitten. De een na de ander stond op.

Toen kwam Wijnand op me af. Ik herkende hem van de kleuterschool. Hij had altijd een pluizebolletje op zijn achterhoofd en rode wangen. Hij vroeg me ten dans, stond op de punt van mijn laars en zei sorry. Ik had er niets van gevoeld.

debuut puberteit dansles

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 6