In therapie

Van de Shiatsu-therapie maakt men zich wellicht een onjuiste voorstelling. De praktijk van de therapeute is gevestigd in een achterafstraat tussen witte en grijze saaie huizen zonder enige uitstraling. Men bereikt deze door een wandeling langs plantsoenen met struiken met paarse en rozerode bloemen.

In dit voorjaar werpt de overvloedige zon vlekken en schaduwen op de trottoirs.

Men wordt ontvangen in een enigszins kale, lege ruimte met in een hoek een plant met grote, groene, glanzende bladeren in een beschilderde pot en met vele kussens en matten, die ongetwijfeld therapeutische doeleinden dienen zoals de eengezinswoning voor het overige grotendeels lijkt te zijn leeggeruimd met hetzelfde oogmerk.

Men prevelt enkele zinnen om aan te duiden in welke situatie men verzeild is geraakt, men laat enkele traantjes stromen en men wordt getroost met luttele woorden en met een kopje slappe, oosterse thee, zoals de leer die de therapeute aanhangt kennelijk gebaseerd is op een oosters, esoterisch systeem, dat de cliënt aanvankelijk niet doorgrondt maar waarvan zij
niettemin de soliditeit stilzwijgend al enigszins aanvecht.

Te midden van de wirwar van systemen en scholen, van denkrichtingen en ideologieën vormt de Shiatsu-therapie een wellicht plausibele stellingname omtrent menselijk wel en wee. Toch blijft de kritische client twijfelen.....

lichaam

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 56